گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

شکرگزاری لقمان

و لقد ءاتینا لقمان الحکمة أن اشکرلله و من یشکر فانما یشکر لنفسه و من کفر فان الله غنی حمید؛(1916) ما به لقمان حکمت دادیم؛ (و به او گفتیم:) شکر خدا را بجای آور هر کس شکرگزاری کند، تنها به سود خویش شکر کرده؛ و آن کس که کفران کند، (زیانی به خدا نمی رساند)؛ چرا که خداوند بی نیاز و ستوده است.

نماز و عبادت، شکر نعمتهای الهی

انا أعطینک الکوثر فصل لربک وانحر ان شانئک هو الأبتر؛(1917) ما به تو کوثر [خیر و برکت فراوان ]عطا کردیم! پس برای پروردگارت نماز بخوان و قربانی کن! (و بدان) دشمن تو قطعاً بریده نسل و بی عقب است!

تقوا شکر واقعی نعمتهای خدا

ولقد نصرکم الله ببدر و أنتم أذلة فاتقوا الله لعلکم تشکرون؛(1918) خداوند شما را در بدر یاری کرد (و بر دشمنان خطرناک، پیروز ساخت)؛ در حالی که شما (نسبت به آنها)، ناتوان بودید. پس، از خدا بپرهیزید (و در برابر دشمن، مخالفت فرمان پیامبر نکنید)، تا شکر نعمت او را بجا آورده باشید!