گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

شکر خدا ذکر می باشد

فاذکرونی أذکرکم و اشکروالی و لا تکفرون؛(1915) پس به یاد من باشید، تا به یاد شما باشم! و شکر مرا گویید و (در برابر نعمتهایم) کفران نکنید!

شکرگزاری لقمان

و لقد ءاتینا لقمان الحکمة أن اشکرلله و من یشکر فانما یشکر لنفسه و من کفر فان الله غنی حمید؛(1916) ما به لقمان حکمت دادیم؛ (و به او گفتیم:) شکر خدا را بجای آور هر کس شکرگزاری کند، تنها به سود خویش شکر کرده؛ و آن کس که کفران کند، (زیانی به خدا نمی رساند)؛ چرا که خداوند بی نیاز و ستوده است.

نماز و عبادت، شکر نعمتهای الهی

انا أعطینک الکوثر فصل لربک وانحر ان شانئک هو الأبتر؛(1917) ما به تو کوثر [خیر و برکت فراوان ]عطا کردیم! پس برای پروردگارت نماز بخوان و قربانی کن! (و بدان) دشمن تو قطعاً بریده نسل و بی عقب است!