گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

نتیجه اخروی ادخال سرور

قال أبو عبدالله (علیه السلام) فی حدیث طویل اذا بعث الله المؤمن من قبره خرج معه مثال یقدم أمامه کلما رأی المؤمن هولا من أهوال یوم القیامة قال له المثال لا تفزع و لا تحزن و أبشر بالسرور و الکرامة من الله عزوجل حتی یقف بین یدی الله عزوجل فیحاسبه حساباً یسیراً و یأمر به الی الجنة و المثال أمامه فیقول له المؤمن یرحمک الله نعم الخارج خرجت معی من قبری و ما زلت تبشرنی بالسرور و الکرامة من الله حتی رأیت ذلک فیقول من أنت فیقول أنا السرور الذی کنت أدخلت علی أخیک المؤمن فی الدنیا خلقنی الله عزوجل منه لأبشرک؛(1866) امام صادق (علیه السلام) در حدیثی طولانی فرمودند: وقتی خداوند مؤمن را از قبرش برانگیزد، به همراهش موجودی همانند او بیرون می آید و پیشاپیش به راه می افتد. هرگاه مؤمن هراسی از هراسهای روز قیامت را دیده آن شبیه به او بگوید: ناله نکن و غمگین مباش و شاد باش به سرور و کرامتی از سوی خداوند عزوجل. تا آنگاه که در پیشگاه خداوند عزوجل بایستد و به آسانی از او حسابرسی کند و به ورود بهشت فرمان دهد که مؤمن به شبیه اش می گوید: خدا تو را بیامرزد، چه خوب کسی با من از قبرم بیرون آمد که پیوسته مرا به سرور و کرامت خداوند مژده داد و من آن را با چشمانم دیدم. آنگاه می پرسد: تو کیستی؟ او پاسخ می دهد: من همان سروری هستم که تو در دنیا بر دل مؤمن نشاندی. خداوند مرا از آن سرور آفریده تا تو را شاد باش دهم.

یک حسنه و بهشت!

عن أبی عبد الله (علیه السلام) قال قال أوحی الله عزوجل الی داود (علیه السلام) ان العبد من عبادی لیأتینی بالحسنة فأبیحه جنتی فقال داود یا رب و ما تلک الحسنة قال یدخل علی عبدی المؤمن سروراً ولو بتمرة قال داود یا رب حق لمن عرفک أن لا یقطع رجاءه منک؛(1867) امام صادق (علیه السلام) فرمود: خداوند عزوجل به داود (علیه السلام) وحی کرد: بنده ای از بندگانم تنها یک حسنه می آورد و من بهشت خودم را به او ارزانی می کنم. داود عرض کرد: پروردگارا آن چه حسنه ای است؟ فرمود: شاد کردن مؤمن، اگر چه با یک خرما. داود عرض کرد: پروردگارا بر کسی که تو را شناخته، سزا است که امیدش را از تو نبرد.

ارزانی بهشت به شاد کنندگان مؤمنین

قال سمعت أبا جعفر (علیه السلام) یقول ان فیما ناجی الله عزوجل به عبده موسی (علیه السلام) قال ان لی عباداً أبیحهم جنتی و أحکمهم فیها قال یا رب و من هؤلاء الذین تبیحهم جنتک و تحکمهم فیها قال من أدخل علی مؤمن سروراً؛(1868) از امام باقر (علیه السلام) فرمود: در میان مناجات های خداوند با بنده اش موسی آمده است که فرمود: من بندگانی دارم که بهشتم را به آنها ارزانی کرده، ایشان را فرمانروایان آن قرار داده ام. موسی عرض کرد: پروردگارا آنان چه کسانی هستند که تو بهشت خودت را ارزانی آنان کرده، فرمانروایش قرارشان می دهی؟ فرمود: آنان کسانی اند که مؤمنی را شاد کنند.