گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

پاداش شاد نمودن مؤمن

عن عبدالله بن سنان قال کان رجل عند أبی عبد الله (علیه السلام) فقرأ هذه ال آیة و الذین یؤذون المؤمنین و المؤمنات بغیر ما اکتسبوا فقد احتملوا بهتاناً و اثماً مبیناً قال فقال أبو عبدالله (علیه السلام) فما ثواب من أدخل علیه السرور فقلت جعلت فداک عشر حسنات فقال ای و الله و ألف ألف حسنة؛(1865) راوی می گوید مردی در خدمت امام صادق (علیه السلام) این آیه را خواند: (و کسانی که مردان و زنان مؤمن را، به آنچه نکرده اند، آزار می کنند، مرتکب بهتان و گناه آشکار می گردند. احزاب: 58) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: و پاداش کسی که مؤمنی را شاد می کند، چیست؟ من عرض کردم: جانم فدایت ده حسنه است. فرمودند: آری به خدا سوگند و هزار هزار حسنه.

نتیجه اخروی ادخال سرور

قال أبو عبدالله (علیه السلام) فی حدیث طویل اذا بعث الله المؤمن من قبره خرج معه مثال یقدم أمامه کلما رأی المؤمن هولا من أهوال یوم القیامة قال له المثال لا تفزع و لا تحزن و أبشر بالسرور و الکرامة من الله عزوجل حتی یقف بین یدی الله عزوجل فیحاسبه حساباً یسیراً و یأمر به الی الجنة و المثال أمامه فیقول له المؤمن یرحمک الله نعم الخارج خرجت معی من قبری و ما زلت تبشرنی بالسرور و الکرامة من الله حتی رأیت ذلک فیقول من أنت فیقول أنا السرور الذی کنت أدخلت علی أخیک المؤمن فی الدنیا خلقنی الله عزوجل منه لأبشرک؛(1866) امام صادق (علیه السلام) در حدیثی طولانی فرمودند: وقتی خداوند مؤمن را از قبرش برانگیزد، به همراهش موجودی همانند او بیرون می آید و پیشاپیش به راه می افتد. هرگاه مؤمن هراسی از هراسهای روز قیامت را دیده آن شبیه به او بگوید: ناله نکن و غمگین مباش و شاد باش به سرور و کرامتی از سوی خداوند عزوجل. تا آنگاه که در پیشگاه خداوند عزوجل بایستد و به آسانی از او حسابرسی کند و به ورود بهشت فرمان دهد که مؤمن به شبیه اش می گوید: خدا تو را بیامرزد، چه خوب کسی با من از قبرم بیرون آمد که پیوسته مرا به سرور و کرامت خداوند مژده داد و من آن را با چشمانم دیدم. آنگاه می پرسد: تو کیستی؟ او پاسخ می دهد: من همان سروری هستم که تو در دنیا بر دل مؤمن نشاندی. خداوند مرا از آن سرور آفریده تا تو را شاد باش دهم.

یک حسنه و بهشت!

عن أبی عبد الله (علیه السلام) قال قال أوحی الله عزوجل الی داود (علیه السلام) ان العبد من عبادی لیأتینی بالحسنة فأبیحه جنتی فقال داود یا رب و ما تلک الحسنة قال یدخل علی عبدی المؤمن سروراً ولو بتمرة قال داود یا رب حق لمن عرفک أن لا یقطع رجاءه منک؛(1867) امام صادق (علیه السلام) فرمود: خداوند عزوجل به داود (علیه السلام) وحی کرد: بنده ای از بندگانم تنها یک حسنه می آورد و من بهشت خودم را به او ارزانی می کنم. داود عرض کرد: پروردگارا آن چه حسنه ای است؟ فرمود: شاد کردن مؤمن، اگر چه با یک خرما. داود عرض کرد: پروردگارا بر کسی که تو را شناخته، سزا است که امیدش را از تو نبرد.