گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

خوشحالی انسان هنگام رحمت و نعمت

و اذا أذقنا الناس رحمة فرحوابها و ان تصبهم سیئة بماقدمت أیدیهم اذا هم یقنطون؛(1859) و هنگامی که رحمتی به مردم بچشانیم، از آن خوشحال می شوند؛ و هرگاه رنج و مصیبتی بخاطر اعمالی که انجام داده اند به آنان رسد، ناگهان مأیوس می شوند!

خوشحالی های بیجا و عوارض شوم آن

فلما نسوا ما ذکروا به فتحنا علیهم أبوب کل شی ء حتی اذا فرحوا بما أوتوا أخذنهم بغتة فاذا هم مبلسون؛(1860) (آری،) هنگامی که (اندرزها سودی نبخشید، و) آنچه را به آنها یادآوری شده بود فراموش کردند، درهای همه چیز (از نعمتها) را به روی آنها گشودیم؛ تا (کاملا) خوشحال شدند (و دل به آن بستند)؛ ناگهان آنها را گرفتیم (و سخت مجازات کردیم)؛ در این هنگام، همگی مأیوس شدند؛ (و درهای امید به روی آنها بسته شد).

خوشحالی های صحیح و غلط

قل بفضل الله و برحمته فبذلک فلیفر حوا هو خیر ممایجمعون؛(1861) بگو: به فضل و رحمت خدا باید خوشحال شوند؛ که این، از تمام آنچه گردآوری کرده اند، بهتر است!