گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

تحریض بر سخاوت

و لا تجعل یدک مغلولة الی عنقک و لا تبسطها کل البسطفتقعد ملوماً محسوراً؛(1833) هرگز دستت را بر گردنت زنجیر مکن، (و ترک انفاق و بخشش منما) و بیش از حد (نیز) دست خود را مگشای، تا مورد سرزنش قرارگیری و از کار فرومانی!

سخاوت هنگام تقسیم ارث

للرجال نصیب مماترک الولدان و الأقربون و للنساء نصیب مما ترک الولدان و الأقربون مماقل منه أو کثر نصیباً مفروضاً و اذا حضر القسمة أولوا القربی و الیتمی و المسکین فارزقوهم منه و قولوالهم قولاً معروفاً؛(1834) برای مردان، از آنچه پدر و مادر و خویشاوندان از خود بر جای می گذارند، سهمی است؛ و برای زنان نیز، از آنچه پدر و مادر و خویشاوندان می گذارند، سهمی؛ خواه آن مال، کم باشد یا زیاد؛ این سهمی است تعیین شده و پرداختی. و اگر بهنگام تقسیم (ارث)، خویشاوندان (و طبقه ای که ارث نمی برند) و یتیمان و مستمندان، حضور داشته باشند، چیزی از آن اموال را به آنها بدهید! و با آنان به طور شایسته سخن بگویید!

قبول لطف سخاوتمند

وءاتوا النساء صدقتهن نحلة فان طبن لکم عن شی ء منه نفسا فکلوه هنیئاً مریئاً؛(1835) و مهر زنان را (بطور کامل) بعنوان یک بدهی (یا عطیه،) به آنان بپردازید! (ولی) اگر آنها چیزی از آن را با رضایت خاطر به شما ببخشند، حلال و گوارا صرف کنید!