گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

انسان، مسئول زبان خویش

کلا سنکتب ما یقول و نمدله من العذاب مدا و نرثه ما یقول و یأتینا فرداً؛(1757) هرگز چنین نیست! ما بزودی آنچه را می گوید می نویسیم و عذاب را بر او مستمر خواهیم داشت! آنچه را او می گوید (از اموال و فرزندان)، از او به ارث می بریم، و به صورت تنها نزد ما خواهد آمد!

بد زبانی

أشحة علیکم فاذا جاء الخوف رأیتهم ینظرون الیک تدور أعینهم کالذی یغشی علیه من الموت فاذا ذهب الخوف سلقوکم بألسنة حداد أشحة علی الخیر أولئک لم یؤمنوا فأحبط الله أعملهم و کان ذلک علی الله یسیراً؛(1758) آنها در همه چیز نسبت به شما بخیلند؛ و هنگامی که (لحظات) ترس (و بحرانی) پیش آید، می بینی آنچنان به تو نگاه می کنند، و چشمهایشان در حدقه می چرخد، که گویی می خواهند قالب تهی کنند! اما وقتی حالت خوف و ترس فرونشست، زبانهای تند و خشن خود را با انبوهی از خشم و عصبانیت بر شما می گشایند (و سهم خود را از غنایم مطالبه می کنند!) در حالی که در آن نیز حریص و بخیلند؛ آنها (هرگز) ایمان نیاورده اند، از این رو خداوند اعمالشان را حبط و نابود کرد؛ و این کار بر خدا آسان است.

ناسازگاری قلب و زبان مشرک

کیف و ان یظهروا علیکم لا یرقبوا فیکم الا و لا ذمة یرضونکم بأفواههم و تأبی قلوبهم و أکثرهم فاسقون؛(1759) چگونه (پیمان مشرکان ارزش دارد)، در حالی که اگر بر شما غالب شوند، نه ملاحظه خویشاوندی با شما را می کنند، و نه پیمان را؟! شما را با زبان خود خشنود می کنند، ولی دلهایشان ابا دارد؛ و بیشتر آنها فرمانبردار نیستند!