گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

آن ابر سیه که فیض می بارد از او

معاذ بن جبل گوید: در جنگ تبوک، بر اثر گرمای شدید، مردم هر یک به گوشه ای می رفتند. من که در کنار پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بودم به حضرتش نزدیکتر شدم و عرضه داشتم: ای رسول خدا! مرا به کاری راهنمایی فرما که به بهشتم رساند و از دوزخم وارهاند. حضرت فرمود: از چیزی بزرگ پرسیدی ولی در عین حال اگر خدا بخواهد هر دشواری را آسان خواهد کرد. ای معاذ! خدای را بپرست و هیچ چیز را شریک او قرار مده، نماز را به پای دار و زکات واجب را بپرداز و ماه رمضان، روزه بدار. اینک اگر بخواهی از ابواب خیر به تو خبر خواهم داد. عرضه داشتم: آری! ای پیامبر خدا! آنگاه فرمود: روزه سپر باز دارنده از آتش دوزخ است و صدقه، معاصی را فرو می پوشد و شب زنده داری مرد، در عبادت پروردگار، موجب رضایت حضرت حق است. سپس حضرت این آیه شریفه را تلاوت فرمودند: تتجافی جنوبهم عن المضاجع یدعون ربهم خوفا و طمعاً و مما رزقناهم ینفقون؛(1749) یعنی: (مؤمنان) پهلوهایشان از بسترها در دل شب دور می شود (و به پا می خیزند و رو به درگاه خدا می آورند) و پروردگار خود را با بیم و امید می خوانند و از آنچه به آنان روزی داده ایم انفاق می کنند(1750).

روزه داری تمامی اعضا و جوارح!

بنابر روایت ابوبصیر، حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) می فرماید: روزه داشتن تنها خودداری کردن از خوردنی ها و آشامیدنی ها نیست، زیرا حضرت مریم (علیه السلام) بنابر نقل قرآن کریم فرمود: انی نذرت للرحمن صوماً؛(1751) من برای خداوند رحمان روزه ای نذر کرده ام (روزه سکوت). و منظور او از صوم (روزه)، صمت (سکوت) بود. پس شما به هنگام روزه داری زبان خویش را حفظ نمایید و نیز چشمانتان را و نسبت به یکدیگر حسد نورزید و با هم به نزاع برنخیزید. زیرا حسد ایمان آدمی را می بلعد همان گونه که آتش هیزم را بلعیده و از بین می برد.(1752)

اشعار