گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

نهی از مصاحبت با فاسقان در آیات قرآن

و اصبر نفسک مع الذین یدعون ربهم بالغدة و العشی یریدون وجهه و لا تعد عیناک عنهم ترید زینة الحیوة الدنیا و لا تطع من أغفلنا قلبه عن ذکرنا و اتبع هواه و کان أمره فرطاً؛(1607) با کسانی باش که پروردگار خود را صبح و عصر می خوانند، و تنها رضای او را می طلبند! و هرگز بخاطر زیورهای دنیا، چشمان خود را از آنها بر مگیر! و از کسانی که قلبشان را از یاد خود غافل ساختیم اطاعت مکن! همانها که از هوای نفس پیروی کردند، و کارهایشان افراطی است.
و ان جهداک علی أن تشرک بی ما لیس لک به علم فلا تطعهما و صاحبهما فی الدنیا معروفاً و اتبع سبیل من أناب الی ثم الی مرجعکم فأنبئکم بما کنتم تعملون؛(1608) و هرگاه آن دو، تلاش کنند که تو چیزی را همتای من قرار دهی، که از آن آگاهی نداری (بلکه می دانی باطل است)، از ایشان اطاعت مکن، ولی با آن دو، در دنیا به طرز شایسته ای رفتار کن؛ و از راه کسانی پیروی کن که توبه کنان به سوی من آمده اند؛ سپس بازگشت همه شما به سوی من است و من شما را از آنچه عمل می کردید آگاه می کنم.
و عباد الرحمن الذین یمشون علی الأرض هوناً و اذا خاطبهم الجهلون قالوا سلماً؛(1609) بندگان (خاص خداوند) رحمان، کسانی هستند که با آرامش و بی تکبر بر زمین راه می روند؛ و هنگامی که جاهلان آنها را مخاطب سازند (و سخنان نابخردانه گویند)، به آنها سلام می گویند (و با بی اعتنایی و بزرگواری می گذرند).

منع دوستی با کفار

لا یتخذ المؤمنون الکفرین أولیاء من دون المؤمنین و من یفعل ذلک فلیس من الله فی شی ء الا أن تتقوا منهم تقاه و یحذرکم الله نفسه و الی الله المصیر؛(1610) افراد با ایمان نباید به جای مؤمنان، کافران را دوست و سرپرست خود انتخاب کنند؛ و هر کس چنین کند، هیچ رابطه ای با خدا ندارد (و پیوند او بکلی از خدا گسسته می شود)؛ مگر اینکه از آنها بپرهیزید (و به خاطر هدفهای مهمتری تقیه کنید). خداوند شما را از (نافرمانی) خود، برحذر می دارد؛ و بازگشت (شما) به سوی خداست.

رفیق مجرم باعث گمراهی

و برزت الجحیم للغاوین و قیل لهم أین ما کنتم تعبدون من دون الله هل ینصرونکم أو ینتصرون فکبکبوا فیها هم و الغاون و جنود ابلیس أجمعون قالوا و هم فیها یختصمون تالله ان کنا لفی ضلل مبین اذ نسویکم برب العلمین و ما أضلنا الا المجرمون فما لنا من شفعین و لا صدیق حمیم فلو أن لنا کرة فنکون من المؤمنین ان فی ذلک لایة و ما کان أثر هم مؤمنین و ان ربک لهو الغزیز الرحیم؛(1611) و دوزخ برای گمراهان آشکار می گردد، و به آنان گفته می شود: کجا هستند معبودانی که آنها را پرستش می کردید... معبودهایی غیر از خدا؟! آیا آنها شما را یاری می کنند، یا کسی به یاری آنها می آید؟! در آن هنگام همه آن معبودان با عابدان گمراه به دوزخ افکنده می شوند؛ و همچنین همگی لشکریان ابلیس! آنها در آنجا در حالی که به مخاصمه برخاسته اند می گویند: به خدا سوگند که ما در گمراهی آشکاری بودم، چون شما را با پروردگار عالمیان برابر می شمردیم! اما کسی جز مجرمان ما را گمراه نکرد! (افسوس که امروز) شفاعت کنندگانی برای ما وجود ندارد، و نه دوست گرم و پر محبتی! ای کاش بار دیگر (به دنیا) باز گردیم و از مؤمنان باشیم! در این ماجرا، نشانه (و عبرتی) است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند! و پروردگار تو عزیز و رحیم است!