گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

سرور اعمال

عن جارود أبی المنذر قال سمعت أبا عبدالله (علیه السلام) یقول سید الأعمال ثلاثه انصاف الناس من نفسک حتی لا ترضی بشی ء الارضیت لهم مثله و مواساتک الأخ فی المال و ذکر الله علی کل حال لیس سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله أکبر فقط ولکن اذا ورد علیک شی ء أمر الله عزوجل به أخذت به أو اذا ورد علیک شی ء نهی الله عزوجل عنه ترکته؛(1521) امام صادق (علیه السلام) فرمود: سرور اعمال سه چیز است: انصاف با مردم، چنانکه به چیزی برای خودت خرسند نشوی مگر اینکه به مانند آن برای آنان هم خرسند شوی و شریک کردن برادر در مال خود و یاد خدا در همه حال که فقط سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله اکبر نیست، بلکه ذکر این است که وقتی فرمانی از خداوند عزوجل آمد، انجامش دهی و چون نهیی آمد، آن را رها کنی.

نشستن بیهوده

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم): کل جلوس فی المسجد لغو الا ثلاثة: قراءة مصل أو ذکر الله أو سائل عن علم؛(1522) هر نشستنی در مسجد بیهوده است مگر نشستن سه کس: نمازگزاری که قرائت (قرآن) کند کسی که ذکر خدا بگوید و کسی که به جست و جوی دانش باشد.

پیوستگی یاد خدا

عن أبی عبد الله (علیه السلام) قال ما من شی ء الا و له حد ینتهی الیه الا الذکر فلیس له حد ینتهی الیه... و کان أبی (علیه السلام) کثیر الذکر لقد کنت أمشی معه و انه لیذکر الله و آکل معه الطعام و انه لیذکر الله ولقد کان یحدث القوم و ما یشغله ذلک عن ذکر الله؛(1523) همه چیز دارای مرز و پایان هستند که بدان منتهی می گردند، مگر ذکر خدا که حد و مرزی ندارد... همانا پدرم پیوسته به یاد خدا بود، با او گام بر می داشتم، خدا را یاد می کرد، با او غذا می خوردم، با یاد خدا بود. با مردم سخن می گفت ولی سخن گفتنش او را از یاد خدا مشغول نمی ساخت.