گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

ذکر از صفات اولی الالباب

ان فی خلق السموت و الأرض و اختلف الیل و النهار لایت لأولی الألبب الذین یذکرون الله قیماً و قعوداً و علی جنوبهم و یتفکرون فی خلق السموت و الأرض ربنا ما خلقت هذا بطلا سبحنک فقنا عذاب النار؛(1513) مسلماً در آفرینش آسمانها و زمین، و آمد و رفت شب و روز، نشانه های (روشنی) برای خردمندان است. همانها که خدا را در حال ایستاده و نشسته، و آنگاه که بر پهلو خوابیده اند، یاد می کنند؛ و در اسرار آفرینش آسمانها و زمین می اندیشند؛ (و می گویند:) بار الها! اینها را بیهوده نیافریده ای! منزهی تو! ما را از عذاب آتش، نگاه دار!.

ذکر و جلاء قلب

انما المؤمنون الذین اذا ذکر الله وجلت قلوبهم و اذا تلیت علیهم ءایته زادتهم ایمناً و علی ربهم یتوکلون الذین یقیمون الصلوة و مما رزقنهم ینفقون أولئک هم المؤمنون حقاً لهم درجت عند ربهم و مغفرة و رزق کریم؛(1514) مؤمنان، تنها کسانی هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دلهاشان ترسان میگردد؛ و هنگامی که آیات او بر آنها خوانده می شود، ایمانشان فزونتر می گردد؛ و تنها بر پروردگارشان توکل دارند. آنها که نماز را بر پا می دارند؛ و از آنچه به آنها روزی داده ایم، انفاق می کنند. (آری،) مؤمنان حقیقی آنها هستند؛ برای آنان درجاتی (مهم) نزد پروردگارشان است؛ و برای آنها، آمرزش و روزی بی نقص و عیب است.

ذکر خدا مانع انحراف

المنافقون و المنافقات بعضهم من بعض یأمرون بالمنکر و ینهون عن المعروف و یقبضون أیدیهم نسوا الله فنسیهم ان المنفقین هم الفاسقون؛(1515) مردان منافق و زنان منافق، همه از یک گروهند! آنها امر به منکر، و نهی از معروف می کنند؛ و دستهایشان را (از انفاق و بخشش) می بندند؛ خدا را فراموش کردند، و خدا (نیز) آنها را فراموش کرد (و رحمتش را از آنها قطع نمود)؛ به یقین، منافقان همان فاسقانند!