گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

کلام امام (علیه السلام) پیرامون دنیا

ان الدنیا دار صدق لمن صدقها و دار عافیة لمن فهم عنها و دار غنی لمن تزود منها و دار موعظة لمن اتعظبها مسجد أحباء الله و مصلی ملائکة الله و مهبط وحی الله و متجر أولیاء الله اکتسبوا فیها الرحمة و ربحوا فیها الجنة؛(1489) علی (علیه السلام) فرمودند: دنیا سرای راستی است برای کسی که آن را به راستی و درستی تلقی نماید. خانه ایمنی و سلامت است برای کسی که آن را به درستی درک کند. جایگاه توانگری است برای کسی که از آن توشه بردارد، سرای موعظه است برای کسی که از آن پند گیرد، سجده گاه دوستان خدا و نماز خانه فرشتگان الهی است؛ محل نزول وحی پروردگار و تجارتخانه دوستداران حضرت حق است. در آن به کسب رحمت الهی پرداختند و سودی که نصیبشان گردید، بهشت جاودان است.

زندانی واقعی

قال أبو عبد الله (علیه السلام) المسجون من سجنته دنیاه عن آخرته؛(1490) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: زندانی کسی است که دنیایش، او را از جست و جوی آخرت باز داشته است.

اندرز کوتاه!

عن أبی عبد الله (علیه السلام) قال قیل لأمیر المؤمنین (علیه السلام) عظنا و أوجز فقال الدنیا حلالها حساب و حرامها عقاب و أنی لکم بالروح و لما تأسوا بسنة نبیکم تطلبون ما یطغیکم و لا ترضون ما یکفیکم؛(1491) از امام صادق (علیه السلام) روایت شده که به علی (علیه السلام) گفتند: ما را اندرز بده ولی کوتاه بگو! فرمود: حلال دنیا حساب دارد حرامش، کیفر. شما کجا آسوده خواهید بود وقتی به سنت پیامبرتان اقتدا نکرده اید و به دنبال چیزی می روید که شما را سرکش می کند و به آنچه شما را بس است، خرسند نیستید.