گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

نیاز به دعا در همه اوقات

قال (علیه السلام) ما المبتلی الذی قد اشتد به البلاء بأحوج الی الدعاء الذی لا یأمن البلاء؛(1429) علی (علیه السلام) فرمود: انسانی که در غرقاب بلاها گرفتار آمده است، نیازمندتر به دعا از آدم رها از گرفتاریها نیست.

دعا خود عبادت است

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال سمعته یقول ادع و لا تقل قد فرغ من الأمر فان الدعاء هو العبادة ان الله عزوجل یقول ان الذین یستکبرون عن عبادتی سیدخلون جهنم داخرین و قال ادعونی أستجب لکم؛(1430) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: دعا کن و نگو کار از کار گذشت، زیرا دعا کردن، خود عبادت است، چرا که خداوند عزوجل می فرماید: آنان که از عبادت (دعا کردن) تکبر ورزند به زودی سرافکنده به دوزخ در آیند (مؤمن: 60) و نیز فرمود: مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم.

محبوبیت بندگان اهل دعا

قال الامام الباقر (علیه السلام): ان الله عزوجل یحب من عباده المؤمنین کل (عبد) دعاء، فعلیکم بالدعاء فی السحر الی طلوع الشمس فانها ساعة تفتح فیها ابواب السماء و تقسم فیها الأرزاق، و تقضی فیها الحوائج العظام؛(1431) به راستی خداوند عزوجل از میان بندگان مؤمن خویش، آن بنده را دوست دارد که بسیار اهل دعا و نیایش باشد. بر شما باد که هنگام سحر تا طلوع خورشید را برای دعا انتخاب کنید، زیرا در این ساعتها درهای آسمان گشوده می شود و روزی بندگان تقسیم می گردد و خواسته های بزرگ به اجابت می رسد.