گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

دعا در سیره اهل بیت (علیهم السلام)

عن زرارة عن أبی جعفر (علیه السلام) قال ان الله عزوجل یقول ان الذین یستکبرون عن عبادتی سید خلون جهنم داخرین قال هو الدعاء و أفضل العبادة الدعاء قلت ان ابراهیم لأواه حلیم قال الأواه هو الدعاء؛(1425) راوی از امام باقر (علیه السلام) فرمود: خدای عزوجل می فرماید: (همانا آنان که از عبادت و پرستش من سر باز زنند و سرکشی کنند، زود است که خوار و سرافکنده به دوزخ در آیند. غافر: 40) حضرت فرمود: مقصود از عبادت دعاست. عرض کردم: (مقصود از آه کننده در این آیه چیست که خداوند می فرماید: همانا ابراهیم بسیار آه کننده (از ترس خدا) و بردبار بود. توبه: 114) فرمود: آه کننده یعنی بسیار دعا کننده به درگاه پروردگار.

الهام به دعا

قال أبو الحسن موسی (علیه السلام) ما من بلاء ینزل علی عبد مؤمن فیلهمه الله عزوجل الدعاء... فاذا نزل البلاء فعلیکم بالدعاء و التضرع الی الله عزوجل؛(1426) امام کاظم (علیه السلام) فرمود: هیچ بلائی بر بنده مؤمن نازل نشود مگر آنکه خداوند به او الهام می کند تا دعا نماید و از خدا رفع آن را بخواهد... پس بر شما باد به دعا به درگاه خداوند و زاری نمودن.

دعا؛ اسلحه مؤمن

عن الرضا (علیه السلام) أنه کان یقول لأصحابه علیکم بسلاح الأنبیاء فقیل و ما سلاح الأنبیاء قال الدعاء؛(1427) امام رضا (علیه السلام) فرمود: بر شما باد به روی آوردن به اسلحه انبیاء. گفتند: اسلحه انبیاء چیست؟ فرمود: دعا است.