گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

مشقت حسادت

بمیر تا برهی ای حسود کاین رنجی است که از مشقت آن جز به مرگ نتوان رست
سعدی

نکات

حسد حالتی است نفسانی که صاحب آن سلب کمال و نعمت متوهمی را از غیر، آرزو می کند، چه آن نعمت را خودش دارا باشد یا نه. چه بخواهد به خودش برسد یا نه... و این غیر از غبطه است، چون در غبطه شخص نعمتی را که در غیر می بیند برای خود نیز می خواهد، بدون اینکه میل زوال نعمت از طرف مقابل را داشته باشد.(1228)
امام باقر (علیه السلام) فرمودند: من گاهی به بعضی از فرزندانم محبت می کنم و آنها را روی زانوانم می نشانم در حالی که استحقاق این همه محبت را ندارند، تا مبادا علیه سایر فرزندان حسادت بورزند و ماجرای یوسف تکرار شود. (تفسیر نمونه به نقل از بحارالانوار، ج 74، ص 78.) حسد مایه کفر است. بنی اسرائیل آرزو داشتند پیامبر موعود از نژاد آنان باشد و چون به آرزوی خود نرسیدند، حسادت ورزیده و کافر شدند. گاهی مسائل روانی چون حسد و کینه، انسان را تا سر حد مرگ پیش می برد. حسد از بخل بدتر است. چون در بخل مال خود را نمی بخشد، ولی در حسد از بخشش دیگری هم ناراحت است. در برخورد با حسود، آرام سخن بگوییم و آتش حسد را با نرمش در گفتار، خاموش کنیم. هر که از کامیابی دیگران رنج می برد، حسد و خوی منافقانه دارد. در خانواده انبیا نیز، مسایل ضد اخلاقی همچون حسد و حیله میان فرزندان مطرح است. حسد، مرز خانواده و عواطف خویشاوندی را نیز درهم می شکند. حسد، آدمی را به گناهانی همانند دروغ و نیرنگ، حتی به محبوب ترین نزدیکانش وادار می سازد. حسد ابلیس، چشم حقیقت بین او را بست، خاک و گل بودن آدم را دید، ولی روح الهی نفخت فیه من روحی او را ندید. أ أسجد... طیناً.
یکی از وسایل آزمایش مردم، خود مردم اند. جعلنا بعضکم لبعض فتنه گاهی کسی ثروتمند است تا معلوم شود شکر می کند یا طغیان. و کسی فقیر است تا آزمایش شود که آیا صبر می کند یا بر ثروتمند حسد می ورزد.

حرص و آز