گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

استعاذه به خدا از شر حسود

قل أعوذ برب الفلق من شر ما خلق و من شر غاسق اذا وقب و من شر النفاثات فی العقد و من شر حاسد اذا حسد؛(1202) بگو: پناه می برم به پروردگار سپیده صبح، از شر تمام آنچه آفریده است؛ و از شر هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد می شود؛ و از شر آنها که با افسون در گره ها می دمند (و هر تصمیمی را سست می کنند)؛ و از شر هر حسودی هنگامی که حسد می ورزد!

حسادت شیطان به انسان

قال أرءیتک هذا الذی کرمت علی لئن أخرتن الی یوم القیمه لأحتنکن ذریته الا قلیلا؛(1203) (سپس) گفت: به من بگو، این کسی را که بر من برتری داده ای (به چه دلیل بوده است؟) اگر مرا تا روز قیامت زنده بگذاری، همه فرزندانش را، جز عده کمی، گمراه و ریشه کن خواهم ساخت!

کفر یهود از اثر حسد

و لقد ءاتینا موسی الکتاب و قفینا من بعده بالرسل وءتینا عیسی ابن مریم البینات و أیدناه بروح القدس أفکلما جاءکم رسول بما لاتهوی أنفسکم استکبرتم ففریقا کذبتم و فریقا تقتلون و قالوا قلوبنا غلف بل لعنهم الله بکفر هم فقلیلا مایؤمنون و لما جاءهم کتب من عند الله مصدق لمامعهم و کانوا من قبل یستفتحون علی الذین کفروافلما جاءهم ما عرفوا کفروا به فلعنه الله علی الکفرین بئسما اشتروا به أنفسهم أن یکفروا بماأنزل الله بغیا أن ینزل الله من فضله علی من یشاء من عباده فباءو بغضب علی غضب و للکافرین عذاب مهین؛(1204) ما به موسی کتاب (تورات) دادیم؛ و بعد از او، پیامبرانی پست سر هم فرستادیم؛ و به عیسی بن مریم دلایل روشن دادیم؛ و او را به وسیله روح القدس تأیید کردیم. آیا چنین نیست که هر زمان، پیامبری چیزی بر خلاف هوای نفس شما آورد، در برابر او تکبر کردید (و از ایمان آوردن به او خودداری نمودید)؛ پس عده ای را تکذیب کرده، و جمعی را به قتل رساندید؟! و (آنها از روی استهزا) گفتند: دلهای ما در غلاف است! (و ما از گفته تو چیزی نمی فهمیم. آری، همین طور است!) خداوند آنها را به خاطر کفرشان، از رحمت خود دور ساخته، (به همین دلیل، چیزی درک نمی کنند؛) و کمتر ایمان می آورند. و هنگامی که از طرف خداوند، کتابی برای آنها آمد که موافق نشانه هایی بود که با خود داشتند، و پیش از این، به خود نوید پیروزی بر کافران می دادند (که با کمک آن، بر دشمنان پیروز گردند.) با این همه، هنگامی که این کتاب، و پیامبری را که از قبل شناخته بودند نزد آنها آمد، به او کافر شدند؛ لعنت خدا بر کافران باد! ولی آنها در مقابل بهای بدی، خود را فروختند؛ که به ناروا، به آیاتی که خدا فرستاده بود، کافر شدند. و معترض بودند، چرا خداوند به فضل خویش، بر هر کس از بندگانش بخواهد، آیات خود را نازل می کند؟! از این رو به خشمی بعد از خشمی (از سوی خدا) گرفتار شدند. و برای کافران مجازاتی خوار کننده است.