گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

تکمیل اسلام با حیا

عن عبدالله بن سنان عن رجل من بنی هاشم قال أربع من کن فیه کمل اسلامه و لوکان من قرنه الی قدمه خطایا لم تنقصه الصدق و الحیاء و حسن الخلق و الشکر؛(1186) عبدالله بن سنان از مردی از بنی هاشم (شاید امام صادق (علیه السلام) بوده که به جهت تقیه نام مبارکش آورده نشده است) روایت کرده که فرمودند: چهار چیز است که در هر کسی باشد اسلامش کامل است و اگر سر تاپایش نیز گناه باشد از اسلامش نمی کاهد؛ راستی، حیا، نیک رفتاری و شکر.

حیا از مکارم اخلاقی

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال المکارم عشر فان استطعت أن تکون فیک فلتکن فانها تکون فی الرجل و لا تکون فی ولده و تکون فی الولد و لا تکون فی أبیه و تکون فی لعبد و لا تکون فی الحرقیل و ماهن قال صدق البأس و صدق اللسان و أداء الأمانه و صله الرحم و اقراء الضیف و اطعام السائل و المکافأه علی الصنائع و التذمم للجار و التذمم للصاحب و رأسهن الحیاء؛(1187) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: مکارم ده چیز است. اگر خواستی آنها را داشته باشی، به دست می آید. این ها گاهی در شخصی هست و در فرزندش نیست و گاهی در فرزند هست و در پدرش نیست و گاهی در نوکر هست و در مولا نیست. پرسیدند: این ها چه چیزهایی است؟ فرمودند: هراس راستین، راستی گفتار، اداء امانت، صله رحم، پذیرایی از مهمان، غذا دادن به سائل، هواداری از همسایه، هواداری از دوست و فراتر از همه شرم و حیا.

حیا و ایمان

قال أبو عبدالله (علیه السلام) الحیاء و العفاف و العی أعنی عی اللسان لا عی القلب من الایمان؛(1188) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: حیا و پاکی و سنگینی زبان - نه سنگینی دل - از ایمان است.