گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

بدهی مالی، کفاره ندارد.

عن أبی جعفر (علیه السلام) قال کل ذنب یکفره القتل فی سبیل الله عزوجل الا الدین لا کفاره له الا أداؤه أو یقضی صاحبه أو یعفو الذی له الحق؛(1156) امام باقر (علیه السلام) فرموده است: کشته شدن در راه خداوند، کفاره هر گناهی است، جز بدهی مالی. زیرا دین کفاره ندارد باید مدیون، خود آن را ادا کند یا از مالش ادا شود یا آنکه صاحب حق از حق خود بگذرد و مدیون را ببخشد.

عاقبت و خیم بدهی مالی

عن موسی بن جعفر عن أبیه عن آبائه عن الحسین بن علی عن أبیه علی (علیه السلام) فی حدیث طویل یذکر فیه معاجز رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) و غرائب حالاته و صفاته قال (علیه السلام) و لقد صلی بأصحابه ذات یوم فقال ما هاهنا من بنی النجار أحد و صاحبهم محتبس علی باب الجنه بثلاثه دراهم لفلان الیهودی و کان شهیدا؛(1157) امام علی (علیه السلام) فرمود: روزی رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) با اصحاب خود نماز گزارد و فرمود: در اینجا کسی از بنی نجار نیست؟ دوست آنان جلو در بهشت زندانی گشته و به وی اجازه ورود نداده اند. زیرا به فلان شخص یهودی سه درهم بدهی داشته با آنکه مدیون از شهداست و در راه خدا کشته شده است.

گناه نابخشودنی

و أما الذنب الذی لا یغفر فمظالم العباد بعضهم لبعض ان الله تبارک و تعالی اذا برز لخلقه أقسم قسما علی نفسه فقال عزتی و جلالی لا یجوزنی ظلم ظالم و لو کف بکف و لو مسحه بکف و لو نطحه ما بین القرناء الی الجماء فیقتص للعباد بعضهم من بعض حتی لا تبقی لأحد علی أحد مظلمه؛(1158) اما گناهی که بخشیده نمی شود، آن ظلم و ستم بندگان به یکدیگر است، خداوند روز جزا هنگام احقاق حق مظلومان و کیفر ستمگران عزت و جلالش سوگند یاد می کند و می فرماید: به عزت و جلالم سوگند که ظلم هیچ ظالمی را بدون بررسی و سنجش نادیده نمی گیرم؛ هر چند آن ظلم کوچک و ناچیز باشد. خداوند ضایع شده افراد را بطور کامل استیفاء می کند تا از کسی نزد دیگری مظلمه ای باقی نماند.