گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

به تأخیر انداختن توبه

قال الامام جواد (علیه السلام): تأخیر التوبه اغترار، و طول التسویف حیرة و الاعتلال علی الله هلکة، و الاصرار علی الذنب أمن من مکر الله و لا یأمن مکر الله الا القوم الخاسرون؛(1064) به تأخیر انداختن توبه، خود فریفتگی است و امروز و فردا کردن موجب سرگشتگی، و تعلل ورزیدن (و عذر و بهانه آوردن) در برابر خداوند موجب هلاکت، و پافشاری بر گناه در امان ماندن است از مکر الهی و در امان نباشند از مکر خدا مگر گروه زیانکار.

توبه از تضییع حق الناس

قال رسول الله (علیه السلام): من اقتطع مال مؤمن غصباً بغیر حقه، لم یزل معرضاً عنه، ماقتاً لأعماله التی یعملها من البر و الخیر لا یثبتها فی حسناته حتی یتوب و یرد المال الذی أخذه الی صاحبه؛(1065) کسی که بنا حق و از روی غصب، مؤمنی را از مالی محروم کند، خداوند پیوسته از او روی گردان است و همه اعمال نیک و خوب او را مبغوض می دارد و هیچ عمل نیکی را از وی ثبت نمی کند مگر این که توبه کند و مالی را که غصب کرده، به صاحبش بر گرداند.

توبه در قرآن

عن أبی الصباح الکنانی قال سألت أبا عبد الله (علیه السلام) عن قول الله عزوجل یا أیها الذین آمنوا توبوا الی الله توبه نصوحاً قال یتوب العبد من الذنب ثم لایعود فیه؛(1066) راوی می گوید از امام صادق (علیه السلام) درباره فرمایش خدای عزوجل که: (ای کسانی که ایمان آورده اید، به درگاه خدا توبه ای راستین کنید. تحریم: 8) سؤال کردم، حضرت فرمودند: بنده از گناه توبه کند و سپس به آن بازگشت نکند.