گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

اصرار بر گناه مانع پذیرش توبه

انما التوبه علی الله للذین یعملون السوء بجهله ثم یتوبون من قریب فأولئک یتوب الله علیهم و کان الله علیماً حکیماً؛(1051) پذیرش توبه از سوی خدا، تنها برای کسانی است که کار بدی را از روی جهالت انجام می دهند، سپس زود توبه می کنند. خداوند، توبه چنین اشخاصی را می پذیرد؛ و خدا دانا و حکیم است.

دستور به توبه

و اذ قال موسی لقوم یقوم انکم ظلمتم أنفسکم باتخاذکم العجل فتوبوا الی بارئکم فاقتلوا أنفسکم ذلکم خیر لکم عندبار ئکم فتاب علیکم انه هو التواب الرحیم؛(1052) و زمانی را که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من! ما با انتخاب گوساله (برای پرستش) به خود ستم کردید! پس توبه کنید؛ و به سوی خالق خود باز گردید! و خود را [یکدیگر را] به قتل برسانید! این کار، برای شما در پیشگاه پروردگارتان بهتر است. سپس خداوند توبه شما را پذیرفت؛ زیرا که او توبه پذیر و رحیم است.

توبه نصوح وسیله تکفر سینات و دخول به بهشت

یأیهاالذین ءامنواتوبوا الی الله توبه نصوحاً عسی ربکم أن یکفر عنکم سیئاتکم و یدخلکم جنات تجری من تحتها الأنهار یوم لا یخزی الله النبی و الذین ءامنوا معه نورهم یسعی بین أیدیهم و بأیمانهم یقولون ربنا أتمم لنا نور ناو اغفر لنا انک علی کل شی ء قدیر؛(1053) ای کسانی که ایمان آورده اید بسوی خدا توبه کنید، توبه ای خالص؛ امید است (با این کار) پروردگارتان گناهانتان را ببخشد و شما را در باغهایی از بهشت که نهرها از زیر درختانش جاری است وارد کند، در آن روزی که خداوند پیامبر و کسانی را که با او ایمان آوردند خوار نمی کند؛ این در حالی است که نورشان پیشاپیش آنان و از سوی راستشان در حرکت است، و می گویند: پروردگارا! نور ما را کامل کن و ما را ببخش که تو بر هر چیز توانائی!