گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

دستور به توکل

و توکل علی الحی الذی لایموت و سبح بحمده و کفی به بذنوب عباده خبیراً؛(946) و توکل کن بر آن زنده ای که هرگز نمی میرد؛ و تسبیح و حمد او را بجا آور؛ و همین بس که او از گناهان بندگانش آگاه است!

توکل از صفات مؤمنین واقعی

و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله أموتا بل أحیاء عند ربهم یرزقون فرحین بماء اتاهم الله من فضله و یستبشرون بالذین لم یلحقوا بهم من خلفهم ألا خوف علیهم و لا هم یحزنون یستبشرون بنعمة من الله و فضل و أن الله لا یضیع أجر المؤمنین الذین استجابوالله و الرسول من بعد ما أصابهم القرح للذین أحسنوا منهم و اتقوا أجر عظیم الذین قال لهم الناس ان الناس قد جمعوا لکم فاخشوهم فزادهم ایمناً و قالوا حسبناالله و نعم الوکیل؛(947) (ای پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده اند، و نزد پروردگارشان روزی داده می شوند. آنها بخاطر نعمتهای فراوانی که خداوند از فضل خود به ایشان بخشیده است، خوشحالند؛ و بخاطر کسانی که هنوز به آنها ملحق نشده اند [مجاهدان و شهیدان آینده ] خوشوقتند؛ (زیرا مقامات برجسته آنها را در آن جهان می بینند؛ و می دانند) که نه ترسی بر آنهاست، و نه غمی خواهند داشت. و از نعمت خدا و فضل او (نسبت به خودشان نیز) مسرورند؛ و (می بینند که) خداوند، پاداش مؤمنان را ضایع نمی کند؛ (نه پاداش شهیدان، و نه پاداش مجاهدانی که شهید نشدند). آنها که دعوت خدا و پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را، پس از آن همه جراحاتی که به ایشان رسید، اجابت کردند؛ (و هنوز زخمهای میدان احد التیام نیافته بود، به سوی میدان حمرار الاسد حرکت نمودند؛) برای کسانی از آنها، که نیکی کردند و تقوا پیش گرفتند، پاداش بزرگی است. اینها کسانی بودند که (بعضی از) مردم، به آنان گفتند: مردم [لشکر دشمن ]برای (حمله به) شما اجتماع کرده اند؛ از آنها بترسید! اما این سخن، بر ایمانشان افزود؛ و گفتند: خدا ما را کافی است؛ و او بهترین حامی ماست.

توکل مانع تسلط شیطان بر انسان

فاذا قرأت القرءان فاستعذ بالله من الشیطان الرجیم انه لیس له سلطان علی الذین ءامنوا و علی ربهم یتوکلون؛(948) هنگامی که قرآن می خوانی، از شر شیطان مطرود به خدا پناه بر! چرا که او، بر کسانی که ایمان دارند و بر پروردگارشان توکل می کنند، تسلطی ندارد.