گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

از موارد تهمت نسبت دادن گناه خود به دیگران است

و من یکسب خطیئه أو اثما ثم یرم به بریئاً فقد احتمل بهتاناً و اثماً مبینا؛(811) و کسی که خطا یا گناهی مرتکب شود، سپس بیگناهی را متهم سازد، بار بهتان و گناه آشکار بر دوش گرفته است.

تهمت، ترور شخصیت

و اذا تتلی علیهم ء ایتنا بینات قالوا ما هذا الارجل یرید أن یصدکم عما کان یعبد ءاباؤکم و قالوا ما هذا الا افک مفتری و قال الذین کفرواللحق لما جاءهم ان هذا الا سحر مبین؛(812) و هنگامی که آیات روشنگر ما بر آنان خوانده می شود، می گویند: او فقط مردی است که می خواهد شما را از آنچه پدرانتان می پرستیدند باز دارد! و می گویند: این جز دروغ بزرگی که (به خدا) بسته شده چیز دیگری نیست! و کافران هنگامی که حق به سراغشان آمد گفتند: این، جز افسونی آشکار نیست!

نسبت دادن مؤمنین به آنچه نکرده اند تهمت است

و الذین یؤذون المؤمنین و المؤمنت بغیر ما اکتسبوا فقد احتملوا بهتاناً و اثماً مبیناً؛(813) و آنان که مردان و زنان با ایمان را به خاطر کاری که انجام نداده اند آزار می دهند؛ بار بهتان و گناه آشکاری را به دوش کشیده اند.