گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

شرک از گناهان کبیره

عن أبی بصیر عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال سمعته یقول الکبائر سبعة منها قتل النفس متعمداً و الشرک بالله العظیم و قذف المحصنة و أکل الربا بعد البینة و الفرار من الزحف و التعرب بعد الهجرة و عقوق الوالدین و أکل مال الیتیم ظلماً قال و التعرب و الشرک واجد؛(743) ابو بصیر گفت از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: گناهان کبیره هفت تا است. قتل عمد، شرک به خدای بزرگ، تهمت به زن پاک، ربا خواری پس از علم به حرمت آن، گریختن از جهاد، بازگشت از هجرت، نافرمانی پدر و مادر، به ستم خوردن مال یتیم. امام فرمودند: و بازگشت از هجرت با شرک یکی است.

فطرت و توحید

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال قلت فطرت الله التی فطر الناس علیها قال التوحید؛(744) راوی می گوید به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: منظور از (فطرت خداوندی که مردم را بر آن آفرید.(745)) چیست؟ فرمود: توحید است.
عن علی (علیه السلام) التوحید أن لا تتوهمه والعدل ان لا تتهمه؛(746) حقیقت توحید خداوند آن است که ذات او را به و هم و تصور خود محدود سازی و ایمان به عدالت او در این است که در هیچ کار او را متهم ننمائی.

شناخت توحید

محمد بن أبی عبدالله رفعه عن عبد العزیز بن المهتدی قال سألت الرضا (علیه السلام) عن التوحید فقال کل من قرأ قل هو الله أحد و آمن بها فقد عرف التوحید؛(747) راوی گوید از امام رضا (علیه السلام) درباره توحید سؤال کردم گفت هر کس سوره مبارکه توحید را بخواند و به آن ایمان آورد، توحید را شناخته است.