گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

توسل با دعا

آیت الله یوسف صانعی دام ظله می گوید: زمانی که دختر امام (رحمه الله) مریض شد، شورای پزشکی در قم تشکیل شد و تقریباً جواب یأس دادند. به امام عرض کردند که باید یا مادر از بین برود یا بچه. امام (رحمه الله) فرمودند: من الان اظهار نظری نمی کنم که کدامیک فدای دیگری بشوند؛ شما یکی دو ساعت صبر کنید، من جواب می دهم که عمل جراحی انجام بگیرد یا نه. و بلافاصله اخوی را خواستند و فرمودند: امشب عده ای از آقایان طلبه ها را در منزلتان خبر کنید و یک ختم امن یجب بگیرید و مخصوصاً آقای قاضی هم بیاید و دعا کند. ایشان بسیار اهل ذکر بود. ختم که تمام شد از بیمارستان نکویی قم به منزل تلفن کردند که حال ایشان معجزه آسا عوض شده و فعلا نیازی به عمل نیست.(714)

توسل به ائمه (علیهم السلام)

جناب سید محمد سجادی اصفهانی می گویند: آن روزها که امام خمینی (رحمه الله) در نجف بودند، ورود پول به عراق خیلی سخت بود. یکی از علمای اصفهان گفت: من یک مبلغی را آوردم شام و از طریق شام وارد بغداد شدم. در فرودگاه دیدم همه جا را می گردند. خیلی مضطرب شدم. گفتم: آقا! من این مبلغ را برای فرزند شما می آوردم. فلذا متوسل به حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) شدم و از ایشان خواستم که این قضیه ختم به خیر شود. همین طور هم شد و به طور معجزه آسایی این قضیه حل شد و من بدون هیچ مشکی به خدمت امام (رحمه الله) رسیدم. وقتی در خدمت ایشان بودم، ایشان فرمودند: شما در فرودگاه مسأله ای داشتید و متوسل به موسی بن جعفر (علیه السلام) شدید و دیدم امام از مسأله اطلاع دارند.(715)

ریشه قرآنی توسل

پروردگار عالم، عالم است، حکیم است، قادر است و هر کسی که رابطه اش با خدا محکم باشد همه کار می تواند بکند. رابطه هر چه محکمتر، بهتر می تواند کار بکند. اینها ریشه قرآنی هم دارد. شما قضیه حضرت سلیمان (علیه السلام) را در سوره نمل می دانید؛ برای حضرت سلیمان خبر آوردند که در یمن زنی به نام بلقیس هست و در آنجا ادعای خدایی دارد و ادعای سلطنت دارد. حضرت سلیمان گفت: من در مدت نصف روز می توانم بیاورم. قرآن می فرماید: قال الذی عنده علم من الکتاب أنا آتیک به قبل أن یرتد الیک طرفک(716) گفت: اجازه بده من در یک چشم به هم زدن تخت از یمن به فلسطین بیاورم و این کار را انجام داد. این چه عملی است؟ امام صادق (علیه السلام) می فرماید: علمش در مقابله علم ما قطره ای در مقابل دریا بود. وقتی عاسف بن برخیا به واسطه رابطه ای که با خدا داشت می تواند تخت بلقیس را از یمن به فلسطین بیاورد، مثل امام حسین (علیه السلام) که رابطه اش با خدا دریا بود و آن یکی قطره، رابطه اش با خدا این اندازه است، آیا نمی تواند حاجت بدهد؟ آیا نمی تواند درد بی درمان را از بین ببرد؟ آیا نمی تواند گرفتاری را اصلاح کند؟ مگر این که قرآن را قبول نداشته باشیم و الا توسل ریشه قرآنی دارد...
رهبر عظیم الشأن انقلاب در کشف الاسرار جمله ای را از یکی از همین افرادی که روح توسل نداشتند نقل می کنند و می فرمایند وقتی این جمله را خواندم به ریش او خندیدم. از او نقل می کند که به مکه رفتم، در راه فکر می کردم این انگشتر که در دست من است چه فایده ای دارد؟ یک سنگ است، سنگ برای انسان چه می تواند بکند. می گوید سنگ را در آوردم و در بیابان انداختم و به همین جنس خودش ملحق کردم (یعنی عقیق یا فلز بود فلز و عقیق از جنس سنگ است انداختم و به هم جنس خودش ملحق کردم). ایشان می فرمودند: وقتی این جمله را خواندم به ریش او خندیدم که آقا کجا داری می روی؟ داری می روی به مکه که به دور یک سنگ طواف کنی، طواف به دور سنگ چه فایده ای دارد؟ بوسیدن حجر چه فایده ای داد؟ لمس حجرالاسود یعنی چه؟ حجرالأسود چه فایده ای دارد؟ اگر فایده ندارد همه فایده ندارد و اگر فایده دارد بین قبر پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و خانه خدا چه تفاوت؟ هر علتی که خانه خدا دارد قبر پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) هم دارد؛ هر علتی که قبر پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) دارد قبر حضرت معصومه (علیهم السلام) دارد، هر علتی که قبر حضرت معصومه (علیهم السلام) دارد. قبر آیت الله بروجردی (رحمه الله) و مؤسس حوزه علمیه قم مرحوم شیخ، دارد و همه اینها این است که ما باید مواظب باشیم توسل به اهل بیت (علیه السلام) و توسل به دوستان اهل بیت (علیهم السلام) داشته باشیم. آنها کسانی که پیش اهل بیت (علیه السلام) آبرویی دارند مثل حضرت معصومه علیها سلام که در زیارتش می خوانیم تو وجیة عندالله هستی، تو پیش خدا آبرو داری از این جهت من بی آبرو تو را بین خدا و خودم واسطه قرار می دهم.(717)