گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

نیک بخت ترین مردم

أسعد الناس من عرف فضلنا و تقرب الی الله بنا و أخلص حبنا و عمل بما الیه ندبنا و انتهی عما عنه نهینا فذاک منا و هو فی دار المقامة معنا؛(710) نیک بخت ترین مردم کسی است که فضیلت ما را شناخته و به وسیله ما به خدا تقرب جوید و در دوستی ما اخلاص ورزیده و به آنچه ما او را خوانده ایم، عمل نموده و از آنچه ما از آن نهی کرده ایم، باز ایستد. پس چنین کسی از ماست و در خانه اقامت (قیامت و بهشت) با ماست.

یاری اهل بیت (علیه السلام)

علی بن ابراهیم عن أبیه عن ابن أبی عمیر عن عمرو بن أبی المقدام سمعت أبا عبدالله (علیه السلام) یقول خرجت أنا و أبی حتی اذا کنا بین القبر و النبر اذا هو بأناس من الشیعة فسلم علیهم ثم قال انی و الله لأحب ریاحکم و أرواحکم فأعینونی علی ذلک بورع و اجتهاد اعلموا أن و لا یتنا لا تنال الا بالورع و الاجتهاد؛(711) راوی می گوید از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: من و پدرم (حضرت امام باقر (علیه السلام)) بیرون آمدیم و میان قبر و منبر رسیدیم، جمعی از شیعیان در آنجا بودند. پدرم بر آنها سلام کرد و آنها جواب دادند. آنگاه فرمود: به خدا من بوی شما و جان شما را دوست دارم، مرا در این حال با ورع و کوشش (در عمل) یاری کنید و بدانید که ولایت ما شامل حال کسی نمی شود، مگر با پارسایی و کوشش (در عمل).

زیارت اهل بیت (علیهم السلام)

عن أبی عبدالله (علیه السلام) أنه قال من زارنا فی مماتنا فکأنما زارنا فی حیاتنا؛(712) امام صادق (علیه السلام) کسی که ما را در حال مردنمان زیارت کند مانند آن است که در حال حیاتمان زیارت کرده باشد.