گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

آیات

خود پسندی و عدم توسل و دعا

فلو لا اذ جاءهم بأسنا تضرعوا و لکن قست قلوبهم و زین لهم الشیطان ما کانوا یعملون؛(694) چرا هنگامی که مجازات ما به آنان رسید، (خضوع نکردند و) تسلیم نشدند؟! بلکه دلهای آنها قساوت پیدا کرد، و شیطان، هر کاری را که می کردند، در نظرشان زینت داد!

توسل حضرت یونس به خداوند منان

و ذا النون اذ ذهب مغاضباً فظن أن لن نقدر علیه فنادی فی الظلمات أن لا اله الا أنت سبحانک انی کنت من الظالمین؛(695) و ذاالنون [یونس ]را (به یاد آور) در آن هنگام که خشمگین (از میان قوم خود) رفت؛ و چنین می پنداشت که ما بر او تنگ نخواهیم گرفت؛ (اما موقعی که در کام نهنگ فرو رفت،) در آن ظلمتها (ی متراکم) صدا زد: (خداوندا!) جز تو معبودی نیست! منزهی تو! من از ستمکاران بودم!.