گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

بهشت زیر پای مادر

سر ز مادر مکش که تاج شرف گردی از راه مادران باشد
خاک شو زیر پای او که بهشت در قدمگاه مادران باشد
جامی

نکات

باباهایتان را اگر بزرگ کنید، خودتان را بزرگ کردید. عوضی می فهمی تو سر بابات می زنی و می خندی جلوی چهار تا جوان. چهار تا جوان اتو کشیدند به شلوارشان دارند می روند، حاضر نیست به رفیقش بگوید این بابای من است. کسرش می شود که بابایش را معرفی کند... برین و زیر بال پدر و مادرتون که یک عمر برای شماها جان کندند، بگیرید.
مکه می روی بابایت را هم ببر، مادرت را ببر! چیزی گیرت می آید. برای دنیا و آخرتت خوب است. دعای مادر برای فرزند مؤثر است، مخصوصاً وقتی از جگر ناله کند ببریش تو لباس احرام، لباس احرام تنش کن، محرمش کنی، بیفتد توی حاجی ها، ببیند پول نداشته، زور نداشته، طلبی از تو نداشته، تو آمدی برای خاطر خدا جگرش رو حال آوردی، آوردیش مکه، اصلا این نمی تواند کنار کعبه بنشیند و دعا نکند و بدان که سرمایه کارت می شود.(666)
در کنار توحید، احسان به والدین مطرح است.
در حال فقر والدین، احسان مادی و در حال غنای آنان، احسان روحی.
احسان به والدین، از صفات انبیاست.
فرمان نیکی به والدین مانند فرمان توحید، قطعی و نسخ نشدنی است.
احسان به والدین باید شخصاً صورت گیرد، نه با واسطه، حرف ب در بالوالدین احساناً به معنای مباشرت شخصی است.
ادای حقوق، دارای مراتب و مراحلی است. اول حق خداوند، سپس والدین، سپس خویشاوندان، سپس یتیمان که کمبود محبت دارند و آن گاه مساکین که کمبود مادیات دارند.
پست و مقام نباید ما را از احترام به والدین غافل کند.
در هر مقامی هستید والدین خود را بر خود برتر بدانید.
وفای به عهد مانند احترام به والدین و رد امانت، تنها از حقوق اسلامی نیست، بلکه از حقوق انسانی است. لذا هر خردمند و عاقلی باید آن را مراعات کند.
در احسان به والدین، مسلمان بودن آنها شرط نیست.
احسان به والدین، حد و مرز ندارد. بالوالدین احساناً (نه مثل فقیر، که تا سیر شود، و جهاد که تا رفع فتنه باشد و روزه که تا افطار باشد.)
سفارش قرآن به احسان، متوجه فرزندان است، نه والدین. و بالوالدین احساناً زیرا والدین نیازی به سفارش ندارند و به طور طبیعی به فرزندان خود احسان می کنند.
ترک نیکی به والدین، نشانه عصیان و سرکشی است.
طبق دستورات اسلامی، فرزندان جوان مکلفند با پدر و مادر خود حداکثر تواضع و ادب را معمول دارند و شخصیت آنان را گرامی و محترم شمارند و بدین وسیله رضایت خاطر آنها را که باعث جلب رضایت الهی است، فراهم آورند.(667)

تمسخر