گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

فاصله بهشت

ما بین أحدکم و بین الجنه أو النار الا الموت أن ینزل به؛(619) ای مردم میان شما و بهشت و یا دوزخ فاصله ای جز مرگ وجود ندارد که فرود آید و آن فاصله را بردارد.

مجوز بهشت

ففی النبوی المعروف بین الخاصه و العامه: قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): لا یزال قدم عبد یوم القیامه من بین یدی الله عزوجل حتی یسئل عن أربع خصال: عمرک فیما أفنیته و جسدک فیما أبلیته و مالک من أین اکتسبته و أین وضعته و عن حبنا أهل البیت، فقال عمر بن الخطاب: و ما علامه حبکم یا رسول الله فقال: محبه هذا، و وضع یده علی رأس أمیرالمؤمنین؛(620) در روایتی که میان شیعه و اهل تسنن از پیامبر اکرم معروف است، چنین آمده است که پیامبر اکرم فرمود: قدم هیچ بنده ای در روز قیامت در پیشگاه خداوند عزوجل از جای خود حرکت نمی کند، تا این که خداوند عزوجل از چهار خصلت از او سؤال کند:
1 - عمرت را در چه مسیری به فنا دادی.
2 - بدنت را در چه پوساندی.
3 - مالت را از کجا اندوختی و در چه راهی نهادی.
4 - و از محبت ما اهل بیت.
عمر بن الخطاب گفت: ای پیامبر خدا! علامت محبت شما چیست؟ فرمود: محبت این مرد و دستش را روی سر امیرالمؤمنین (علیه السلام) گذاشت.

بهشت بر تو واجب شد!

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) حدثنی جبرئیل (علیه السلام) أن الله عزوجل أهبط الی الأرض ملکاً فأقبل ذلک الملک یمشی حتی وقع الی باب علیه رجل یستأذن علی رب الدار فقال له الملک ما حاجتک الی رب هذه الدار قال أخ لی مسلم زرته فی الله تبارک و تعالی قال له الملک ما جاء بک الا ذلک فقال ما جاء بی الا ذاک فقال انی رسول الله الیک و هو یقرئک السلام و یقول و جبت لک الجنه و قال الملک ان الله عزوجل قول أیما مسلم زار مسلماً فلیس ایاه زار ایای زار و ثوابه علی الجنه؛(621) رسول خدا فرمودند: جبرئیل (علیه السلام) به من گفت: خداوند عزوجل فرشته ای را بر زمین فرو فرستاد، آن فرشته در زمین راه می رفت تا به یک دری رسید که مردی آنجا از صاحب خانه برای دخول به آن خانه اجازه می خواست. آن فرشته پرسید چه حاجتی به صاحب این خانه داری؟ آن مرد گفت: برادر مسلمان من است به قصد تقرب به خدای تبارک و تعالی به دیدار او آمده ام. فرشته پرسید: ترا جز این انگیزه به اینجا نیاورده است؟ آن مرد پاسخ داد: جز این انگیزه چیزی مرا به اینجا نیاورده است. فرشته گفت: من فرستاده خدا بسوی تو هستم، خدا به تو درود می فرستد و می فرماید: بهشت برای او واجب شده است و گفت: خداوند عزوجل می فرماید: هر مسلمانی که مسلمانی دیگر را دیدار کند، او را زیارت نکرده است مرا زیارت کرده است و پاداش او بهشت است.