گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

انواع عبادت

عن أبی عبد الله (علیه السلام) قال ان العباد ثلاثه قوم عبدوالله عزوجل خوفاً فتلک عبادة العبید و قوم عبدوا الله تبارک و تعالی طلب الثواب فتلک عباده الأجراء و قوم عبدوالله عزوجل حباله فتلک عبادة الأحرار و هی أفضل العبادة؛(618) گروهی خدا را از روی طمع بهشت عبادت میکنند اینان بازرگانان سودا گرند [عبادت می فروشند تا بهشت بخرند گروهی دیگر خدا را از روی ترس از آتش عبادت می کنند، کار اینان کار بندگانی است ترسو و ناتوان، گروه سوم عبادت خود را به جهت دریافت صحیحی که از مقام شامخ خداوندی دارند و او را شایسته عبادت می دانند. بدون هیچ انگیزه ای جز قرار گرفتن در جاذبه پیشگاه آن خداوند کمال بخش، عبادت می کنند، اینان کسانی هستند که به مقام والای آزادی و اختیار رسیده اند.

فاصله بهشت

ما بین أحدکم و بین الجنه أو النار الا الموت أن ینزل به؛(619) ای مردم میان شما و بهشت و یا دوزخ فاصله ای جز مرگ وجود ندارد که فرود آید و آن فاصله را بردارد.

مجوز بهشت

ففی النبوی المعروف بین الخاصه و العامه: قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): لا یزال قدم عبد یوم القیامه من بین یدی الله عزوجل حتی یسئل عن أربع خصال: عمرک فیما أفنیته و جسدک فیما أبلیته و مالک من أین اکتسبته و أین وضعته و عن حبنا أهل البیت، فقال عمر بن الخطاب: و ما علامه حبکم یا رسول الله فقال: محبه هذا، و وضع یده علی رأس أمیرالمؤمنین؛(620) در روایتی که میان شیعه و اهل تسنن از پیامبر اکرم معروف است، چنین آمده است که پیامبر اکرم فرمود: قدم هیچ بنده ای در روز قیامت در پیشگاه خداوند عزوجل از جای خود حرکت نمی کند، تا این که خداوند عزوجل از چهار خصلت از او سؤال کند:
1 - عمرت را در چه مسیری به فنا دادی.
2 - بدنت را در چه پوساندی.
3 - مالت را از کجا اندوختی و در چه راهی نهادی.
4 - و از محبت ما اهل بیت.
عمر بن الخطاب گفت: ای پیامبر خدا! علامت محبت شما چیست؟ فرمود: محبت این مرد و دستش را روی سر امیرالمؤمنین (علیه السلام) گذاشت.