گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

موجبات بهشت

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال فیما ناجی الله عزوجل به موسی (علیه السلام) یا موسی ما تقرب الی المتقربون بمثل الورع عن محار می فانی أبیحهم جنات عدن لا أشرک معهم أحداً امام صادق (علیه السلام) فرمودند: از جمله مناجاتهای خداوند با حضرت موسی بن عمران این بود که فرمود: ای موسی! هیچ عامل قربی همانند ورع از گناه، بندگانم را به من نزدیک نمی کند. من در مقابل ورع، بهشت عدن را پاداش آنان قرار می دهم، بهشتی که مختص این گروه است و دیگران در این پاداش شریک آنان نیستند.

بهشت و ولایت

فلیفعل فان أطعتمونی فانی حاملکم ان شاء الله علی سبیل الجنه و ان کان ذا مشقه شدیده و مذاقه مریره؛(617) اگر مرا اطاعت کردید، من شما را با مشیت خداوندی شایسته ورود به بهشت خواهم نمود اگر چه دارای مشقت سخت و چشیدن تلخی ها میباشد.
سرنوشت نهائی را که یا بهشت الهی و یا دوزخ است، با بی اعتنائی منگرید، چون مقصد خیلی بزرگ است، از زحمت و مشقت نهراسید، زیرا رنج راحت شد چو شد مطلب بزرگ.

انواع عبادت

عن أبی عبد الله (علیه السلام) قال ان العباد ثلاثه قوم عبدوالله عزوجل خوفاً فتلک عبادة العبید و قوم عبدوا الله تبارک و تعالی طلب الثواب فتلک عباده الأجراء و قوم عبدوالله عزوجل حباله فتلک عبادة الأحرار و هی أفضل العبادة؛(618) گروهی خدا را از روی طمع بهشت عبادت میکنند اینان بازرگانان سودا گرند [عبادت می فروشند تا بهشت بخرند گروهی دیگر خدا را از روی ترس از آتش عبادت می کنند، کار اینان کار بندگانی است ترسو و ناتوان، گروه سوم عبادت خود را به جهت دریافت صحیحی که از مقام شامخ خداوندی دارند و او را شایسته عبادت می دانند. بدون هیچ انگیزه ای جز قرار گرفتن در جاذبه پیشگاه آن خداوند کمال بخش، عبادت می کنند، اینان کسانی هستند که به مقام والای آزادی و اختیار رسیده اند.