گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

بخل در انفاق، مایه خسارت خود انسان

هأنتم هؤلاء تدعون لتنفقوا فی سبیل الله فمنکم من یبخل و من یبخل فانما یبخل عن نفسه و الله الغنی و أنتم الفقراء و ان تتولوا یستبدل قوماً غیرکم ثم لا یکونوا أمثلکم؛(578) آری، شما همان گروهی هستید که برای انفاق در راه خدا دعوت می شوید، بعضی از شما بخل می ورزند؛ و هر کس بخل ورزد، نسبت به خود بخل کرده است؛ و خداوند بی نیاز است و شما همه نیازمندید؛ و هر گاه سرپیچی کنید، خداوند گروه دیگری را جای شما می آورد پس آنها مانند شما نخواهند بود (و سخاوتمندانه در راه خدا انفاق می کنند.)

انسان بخیل و ممسک

قل لو أنتم تملکون خزائن رحمة ربی اذاً لأمسکتم خشیه الانفاق و کان الانسن قتوراً؛(579) بگو: اگر شما مالک خزائن رحمت پروردگار من بودید. در آن صورت، (بخاطر تنگ نظری) امساک می کردید، مبادا انفاق، مایه تنگدستی شما شود و انسان تنگ نظر است!

نهی از امساک و بخل

و لا تجعل یدک مغلوله الی عنقک و لا تبسطها کل البسط فتقعد ملوماً محسوراً؛(580) هرگز دستت را بر گردنت زنجیر مکن، (و ترک انفاق و بخشش منما) و بیش از حد (نیز) دست خود را مگشای، تا مورد سرزنش قرارگیری و از کار فرومانی!