گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

محرومیت بخیل از محبت الهی

لکیلا تأسوا علی ما فاتکم و لا تفرحوا بماءاتاهم و الله لا یحب کل مختال فخور الذین یبخلون و یأمرون الناس بالبخل و من یتول فان الله هو الغنی الحمید؛(575) این بخاطر آن است که برای آنچه از دست داده اید تأسف نخورید، و به آنچه به شما داده است دلبسته و شادمان نباشید؛ و خداوند هیچ متکبر فخر فروشی را دوست ندارد! همانها که بخل می ورزند و مردم را به بخل دعوت می کنند؛ و هر کس (از این فرمان) روی گردان شود، (به خود زیان می رساند نه به خدا)، چرا که خداوند بی نیاز و شایسته ستایش است!

بخل از صفات کافران

الذین یبخلون و یأمرون الناس بالبخل و یکتمون ماءاتاهم الله من فضله و أعتدنا للکفرین عذاباً مهیناً؛(576) آنها کسانی هستند که بخل می ورزند، و مردم را به بخل دعوت می کنند، و آنچه را که خداوند از فضل (و رحمت) خود به آنها داده، کتمان می نمایند. (این عمل، در حقیقت از کفرشان سرچشمه گرفته؛) و ما برای کافران، عذاب خوار کننده ای آماده کرده ایم.

رستگاری در سایه دوری از بخل و حسد

و الذین تبوء والدار و الایمن من قبلهم یحبون من هاجر الیهم و لا یجدون فی صدور هم جاجه مما أوتوا و یؤثرون علی أنفسهم و لو کان بهم خصاصه و من یوق شح نفسه فأولئک هم المفلحون؛(577) و برای کسانی است که در این سرا [سرزمین مدینه ] و در سرای ایمان پیش از مهاجران مسکن گزیدند و کسانی را که به سویشان هجرت کنند دوست می دارند، و در دل خود نیازی به آنچه به مهاجران داده شده احساس نمی کنند و آنها را از خود مقدم می دارند هر چند خودشان بسیار نیازمند باشند؛ کسانی که از بخل و حرص نفس خویش باز داشته شده اند رستگارانند!