گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

درسی از حضرت عیسی (علیه السلام)

روزی حضرت عیسی (علیه السلام) همراه حواریون (شاگردان نزدیکش) در بیابانی عبور می کردند، ناگاه لاشه متعفن سگی را دیدند، حواریون گفتند: ما انتن جیفه هذا الکلب؛ لاشه ان سگ، چقدر گندیده و بدبو است! حضرت عیسی (علیه السلام) فرمود: ما اشد بیاض اسنانه؛ دندانهای این سگ، چقدر براق و سفید است.
این که حضرت عیسی (علیه السلام) در مقابل شاگردانش چنین گفت: به خاطر چند جهت بود:
1 - انسان نباید تنها بدی ها را ببیند، بلکه خوبی ها را نیز ببیند. 2 - اگر ناگواری دید، به یاد نعمت ها بیفتد و شکر کند. 3 - هرگاه انسان به ناگواری ها گرفتار شد، غفلت و بی صبری نکند بلکه با یاد آوری نیکی ها، شاد شود و ناخوش رویی خود را به خوش رویی مبدل سازد.(467)

اشعار

بذل و انصاف

تو می کوش پیوسته در کار خود حذر کن ز سردی بازار خود
در بذل و انصاف بر خود مبند نه گنجور کس باش، نی آزمند