گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

خوشا به حال منصف!

عن علی بن الحسین (صلی الله علیه و آله و سلم) قال کان رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) یقول فی آخر خطبته طوبی لمن طاب خلقه و طهرت سجیته و صلحت سریرته و حسنت علانیته و أنفق الفضل من ماله و أمسک الفضل من قوله و أنصف الناس من نفسه؛(452) امام سجاد (علیه السلام) در پایان خطبه اش می فرمود: خوشا به حال کسی که اخلاقش خوش، طبعش پاک، نهانش نیک و آشکارش نیکو است. زیادی مالش را بخشیده، از زیادی سخن دریغ می کند و با مردم انصاف می ورزد.

واجب بودن بهشت بر منصف

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال ثلاث من أتی الله بواحده منهن أوجب الله له الجنه الانفاق من اقتار و البشر لجمیع العالم و الانصاف من نفسه؛(453) سه چیز است که هر کس با یکی از آنها به نزد خداوند برود، خدا بهشت را بر او واجب می کند: انفاق در تنگدستی، خوشرویی با همه جهان و خوش انصافی.

از موارد انصاف

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم): من ولی من أمر المسلمین شیئاً فولی رجلا و هو یجد من هو أصلح للمسلمین منه فقد خان الله و رسوله؛(454) کسی که عهده دار یکی از امور مسلمانان شود و فردی را سرپرست کاری کند، با این که می تواند کسی را که برای مسلمانان بهتر از او باشد بیابد، به خدا و رسولش خیانت کرده است.