گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

امید به خدا

یا من لا یجاوزه رجاء الراجین؛(425) ای کسی که امید امیدواران از او فراتر نمی رود.

امید و ترک گناه

عن أبی عبد الله (علیه السلام) قال قلت له قوم یعملون بالمعاصی و یقولون نرجو فلایزالون کذلک حتی یأتیهم الموت فقال هؤلاء قوم یترجحون فی الأمانی کذبوا لیسوا براجین ان من رجا شیئاً طلبه و من خاف من شی ء هرب منه؛(426) مردی گفت به حضرت صادق (علیه السلام) عرض کردم: مردمی گناه می کنند و می گویند ما به رحمت خدا امیدواریم و هماره چنینند تا مرگشان فرا رسد. حضرت فرمود: اینان مردمی هستند که در آرزوها غوطه ورند، دروغ گفته اند، آنان امیدوار نیستند، کسی که به چیزی امیدوار باشد، به دنبالش می رود و کسی که از چیزی بهراسد از آن می گزیرد.

خوش گمانی به خدا و امید

عن سفیان بن عیینه قال سمعت أبا عبدالله (علیه السلام) یقول حسن الظن بالله أن لا ترجو الاالله و لا تخاف الا ذنبک؛(427) سفیان بن عیینه گفت از حضرت صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرماید: خوش گمانی به خدا این است که جز به خدا امیدوار نبوده، جز از گناهانت نهراسی.