گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

امید به رحمت خدا

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال قلت له ما کان فی وصیه لقمان قال کان فیها الأعاجیب و کان أعجب ما کان فیها أن قال لابنه خف الله عز و جل خیفه لو جئته ببر الثقلین لعذبک و ارج الله رجاء لو جئته بذنوب الثقلین لرحمک؛(424) راوی می گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم در وصیت لقمان چه چیزی بود. حضرت فرمودند: شگفتی هایی در آن بیان شده بود و عجیب تر چیزی بود که به پسر خود گفته بود: از خداوند آنگونه بترس که اگر طاعت انس و جن را برای او آورده باشی هر آینه تو را عذاب کند و به خداوند متعال آنگونه امیدوار باش که اگر گناهان انس و جن را انجام داده باشی، هر آینه تو را بیامرزد.

امید به خدا

یا من لا یجاوزه رجاء الراجین؛(425) ای کسی که امید امیدواران از او فراتر نمی رود.

امید و ترک گناه

عن أبی عبد الله (علیه السلام) قال قلت له قوم یعملون بالمعاصی و یقولون نرجو فلایزالون کذلک حتی یأتیهم الموت فقال هؤلاء قوم یترجحون فی الأمانی کذبوا لیسوا براجین ان من رجا شیئاً طلبه و من خاف من شی ء هرب منه؛(426) مردی گفت به حضرت صادق (علیه السلام) عرض کردم: مردمی گناه می کنند و می گویند ما به رحمت خدا امیدواریم و هماره چنینند تا مرگشان فرا رسد. حضرت فرمود: اینان مردمی هستند که در آرزوها غوطه ورند، دروغ گفته اند، آنان امیدوار نیستند، کسی که به چیزی امیدوار باشد، به دنبالش می رود و کسی که از چیزی بهراسد از آن می گزیرد.