گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

امید به خدا

و بهذا الاسناد عن المنقری عن عبد الرزاق عن معمر عن الزهری عن علی بن الحسین (صلی الله علیه و آله و سلم) قال رأیت الخیر کله قد اجتمع فی قطع الطمع عما فی أیدی الناس و من لم یرج الناس فی شی ء و ردأمره الی الله عز و جل فی جمیع أموره استجاب الله عز و جل له فی کل شی ء؛(423) دیدم هر چه نیکی است در بریدن طمع از آنچه در دست مردم است، جمع آمده است و کسی که در هیچ چیز امید به مردم نبندد و همه امور خود را به خداوند تعالی واگذارد، خدایتعالی در همه چیز حاجت او را بر آورد.

امید به رحمت خدا

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال قلت له ما کان فی وصیه لقمان قال کان فیها الأعاجیب و کان أعجب ما کان فیها أن قال لابنه خف الله عز و جل خیفه لو جئته ببر الثقلین لعذبک و ارج الله رجاء لو جئته بذنوب الثقلین لرحمک؛(424) راوی می گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم در وصیت لقمان چه چیزی بود. حضرت فرمودند: شگفتی هایی در آن بیان شده بود و عجیب تر چیزی بود که به پسر خود گفته بود: از خداوند آنگونه بترس که اگر طاعت انس و جن را برای او آورده باشی هر آینه تو را عذاب کند و به خداوند متعال آنگونه امیدوار باش که اگر گناهان انس و جن را انجام داده باشی، هر آینه تو را بیامرزد.

امید به خدا

یا من لا یجاوزه رجاء الراجین؛(425) ای کسی که امید امیدواران از او فراتر نمی رود.