گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

آیات

امید حضرت زکریا

و زکریا اذ نادی ربه رب لاتذرنی فرداً و أنت خیر الوارثین فاستجبناله و وهبناله یحیی و أصلحنا له زوجه انهم کانوایسارعون فی الخیرات و یدعوننا رغباً و رهباً و کانوالنا خاشعین؛(406) و زکریا را (به یاد آور) در آن هنگام که پروردگارش را خواند (و عرض کرد): پروردگار من! مرا تنها مگذار (و فرزند برومندی به من عطا کن)؛ و تو بهترین وارثانی! ما هم دعای او را پذیرفتیم، و یحیی را به او بخشیدیم؛ و همسرش را (که نازا بود) برایش آماده (بار داری) کردیم؛ چرا که آنان (خاندانی بودند که) همواره در کارهای خیر بسرعت اقدام می کردند؛ و در حال بیم و امید ما را می خواندند؛ و پیوسته برای ما (خاضع و) خاشع بودند.

آیه امید

قل یا عبادی الذین أسرفوا علی أنفسهم لا تقنطوا من رحمه الله یغفر الذنوب جمیعاً انه هو الغفور الرحیم؛(407) بگو: ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.