گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

اثر امر به معروف

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال ان الله عز و جل بعث ملکین الی أهل مدینه لیقلباها علی أهلها فلما انتهیا الی المدینه وجدا رجلا یدعو الله و یتضرع فقال أحد الملکین لصاحبه أماتری هذا الداعی فقال قد رأیته و لکن أمضی لما أمر به ربی فقال لا و لکن أحدث شیئاً حتی أراجع ربی فعاد الی الله تبارک و تعال فقال یا رب انی انتهیت الی المدینه فوجدت عبدک فلاناً یدعوک و یتضرع الیک فقال امض بماأمرتک به فان ذا رجل لم یتمعروجهه غیظالی قط؛(380) ترجمه پیدا شود.

کشته شدن در راه اجرای امر به معروف

لفضل بن الحسن الطبرسی فی مجمع البیان عن علی (علیه السلام) فی قوله تعالی و من الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضات الله أن المراد بال آیه الرجل یقتل علی الأمر بالمعروف و النهی عن المنکر؛(381) امام علی (علیه السلام) می فرماید مراد از آیه (از مردم کسانی هستند که جانشان را برای کسب رضایت الهی معامله می کنند) شخصی است که برای امر به معروف و نهی از منکر کشته می شود.

شراکت در عمل

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم): من أمر بمعروف أو نهی عن منکر أو دل علی خیر أو أشار به فهو شریک و من أمر بسوء أو دل علیه أو أشار به فهو شریک؛(382) هر کسی که به کاری نیک امر کند یا از کاری زشت باز دارد، یا به کاری خیر راهنمایی کند یا حتی به آن اشاره کند، در ثواب آن عمل شریک است. هر کس به بدی امر کند یا به آن دلالت یا اشاره کند، او نیز (در گناه عمل) شریک است.