گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

امر به معروف در آخر الزمان

عن أبی جعفر (علیه السلام) قال یکون فی آخر الزمان قم یتبع فیهم قوم مراءون یتقرءون و یتنسکون حدثاء سفهاء لایوجبون أمراً بمعروف و لا نهیاً عن منکر الا اذا أمنوا النضرر یطلبون لأنفسهم الرخص و المعاذیر یتبعون زلات العلماء و فساد عملهم یقبلون علی الصلاه و الصیام و ما لایکلمهم فی نفس و لا مال و لو أضرت الصلاه بسائر ما یعملون بأموالهم و أبدانهم لرفضوها کما رفضوا أسمی الفرائض و أشرفها ان الأمر بالمعروف و النهی عن المنکر فریضه عظیمه بها تقام الفرائض هنالک یتم غضب الله عز و جل علیهم فیعمهم بعقابه فیهلک الأبرار فی دار الفجار و الصغار فی دار الکبار ان الأمر بالمعروف و النهی عن المنکر سبیل الأنبیاء و منهاج الصلحاء فریضه عظیمه بها تقام الفرائض و تأمن المذاهب و تحل المکاسب و ترد المظالم و تعر الأرض و ینتصف من الأعداء و یستقیم الأمر فأنکروا بقلوبکم و الفظوا بألسنتکم و صکوابها جباههم و لا تخافوا فی الله لومه لائم فان اتعظوا و الی الحق رجعوا فلا سبیل علیهم انما السبیل علی الذین یظلمون الناس و یبغون فی الأرض بغیر الحق أولئک لهم عذاب ألیم هنالک فجاهدوهم بأبدانکم و أبضوهم بقلوبکم غیر طالبین سلطانأ و لا باغین مالا و لامریدین بظلم ظفراً حتی یفیئوا الی أمر الله و یمضوا علی طاعته قال و أوحی الله عز و جل الی شعیب النبی أنی معذب من قومک مائه ألف أربعین ألفا من شرارهم و ستین ألفا من خیار هم فقال (علیه السلام) یا رب هؤلاء الأشرار فما بال الأخیار فأوحی الله عز و جل الیه داهنوا أهل المعاصی و لم یغضبوا لغضبی(379)

اثر امر به معروف

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال ان الله عز و جل بعث ملکین الی أهل مدینه لیقلباها علی أهلها فلما انتهیا الی المدینه وجدا رجلا یدعو الله و یتضرع فقال أحد الملکین لصاحبه أماتری هذا الداعی فقال قد رأیته و لکن أمضی لما أمر به ربی فقال لا و لکن أحدث شیئاً حتی أراجع ربی فعاد الی الله تبارک و تعال فقال یا رب انی انتهیت الی المدینه فوجدت عبدک فلاناً یدعوک و یتضرع الیک فقال امض بماأمرتک به فان ذا رجل لم یتمعروجهه غیظالی قط؛(380) ترجمه پیدا شود.

کشته شدن در راه اجرای امر به معروف

لفضل بن الحسن الطبرسی فی مجمع البیان عن علی (علیه السلام) فی قوله تعالی و من الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضات الله أن المراد بال آیه الرجل یقتل علی الأمر بالمعروف و النهی عن المنکر؛(381) امام علی (علیه السلام) می فرماید مراد از آیه (از مردم کسانی هستند که جانشان را برای کسب رضایت الهی معامله می کنند) شخصی است که برای امر به معروف و نهی از منکر کشته می شود.