گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

فرعون از اسرافکاران بود!

فما آمن لموسی الاذریه من قومه علی خوف من فرعون و ملئهم أن یفتنهم و ان فرعون لعال فی الأرض و انه لمن المسرفین؛(248) (در آغاز)، هیچ کس به موسی ایمان نیاورد، مگر گروهی از فرزندان قوم او؛ (آن هم) با ترس از فرعون و اطرافیانش، مبادا آنها را شکنجه کنند؛ زیرا فرعون، برتری جویی در زمین داشت؛ و از اسرافکاران بود!

برادران شیطان

و آت ذا القربی حقه و المسکین و ابن السبیل و لا تبذر تبذیراً ان المبذرین کانوا اخوان الشیاطین و کان الشیطان لربه کفوراً؛(249) و حق نزدیکان را بپرداز، و (همچنین حق) مستمند و وامانده در راه را! و هرگز اسراف و تبذیر مکن، چرا که تبذیر کنندگان، برادران شیاطینند؛ و شیطان در برابر پروردگارش، بسیار ناسپاس بود!

مسرفان اهل آتشند

و یا قوم مالی أدعوکم الی النجاه و تدعوننی الی النار تدعوننی لا کفر بالله و أشرک به ما لیس لی به علم و أنا أدعوکم الی العزیز الغفار لا جرم أنما تدعوننی الیه لیس له دعوه فی الدنیا و لا فی الاخره و أن مردنا الی الله و أن المسرفین هم أصحاب النار فستذکرون ما أقول لکم و أفوض أمری الی الله ان الله بصیر بالعباد؛(250) [مؤمن آل فرعون گفت:] ای قوم من! چرا من شما را به سوی نجات دعوت می کنم، اما شما مرا بسوی آتش فرا می خوانید؟! مرا دعوت می کنید که به خداوند یگانه کافر شوم و همتایی که به آن علم ندارم برای قرار دهم، در حالی که من شما را بسوی خداوند عزیز غفار دعوت می کنم! قطعاً آنچه مرا بسوی آن می خوانید، نه دعوت (و حاکمیتی) در دنیا دارد و نه در آخرت و تنها بازگشت ما در قیامت بسوی خداست؛ و مسرفان اهل آتشند! و بزودی آنچه را به شما می گویم به خاطر خواهید آورد! من کار خود را به خدا واگذارم که خداوند نسبت به بندگانش بیناست!