گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

آزار دهندگان در جهنم

عن المفضل بن عمر قال قال أبو عبدالله (علیه السلام) اذا کان یوم القیامه نادی مناد أین الصدود لأولیائی فیقوم قوم لیس علی وجوههم لحم فیقال هؤلاء الذین آذوا المؤمنین و نصبوا لهم و عاندوهم و عنفوهم فی دینهم ثم یؤمر بهم الی جهنم؛(209) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: چون روز قیامت شود، منادی فریاد زند: کجا هستند جلوگیران از دوستانم. آن گاه گروهی که بر چهره هاشان گوشتی نیست، بر می خیزند، پس گفته می شود: ایشان کسانی هستند که مؤمنان را آزار کرده، دشمنی نشان داده، خیره سری کردند و به خاطر دینشان آنان را سرزنش کردند، سپس فرمان می آید که آنان را به دوزخ ببرند.

آزار مؤمن و اعلان جنگ با خدا

عن هشام بن سالم قال سمعت أبا عبدالله (علیه السلام) یقول قال الله عز و جل لیأذن بحرب منی من آذی عبدی المؤمن و لیأمن غضبی من أکرم عبدی المؤمن؛(210) امام صادق (علیه السلام) فرمود: خداوند عزوجل فرموده است: هر کس بنده مؤمن مرا آزار کند به من اعلان جنگ کرده است و هر کس بنده مؤمن مرا گرامی بدارد از خشم من در امان است.

کمک به آزار مؤمن و عاقبت آن

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال من أعان علی مؤمن بشطر کلمه لقی الله عز و جل یوم القیامه مکتوب بین عینیه آیس من رحمتی؛(211) امام صادق (علیه السلام) فرمود: هر که مؤمنی را به پاره ای کلمه علیه مؤمنی یاری کند، روز قیامت در حالی (به صحنه محشر) می آید که میان دو چشمش نوشته شده است: (ناامید از رحمت خدا).