گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

اخلاص در حق خواهی

امام علی (علیه السلام): ألزم الحق من لزمه من القریب و البعید و کن فی ذلک صابراً محتسباً واقعاً ذلک من قرابتک و خاصتک حیث وقع؛(153) حق را! از آن هر که بود، نزدیک یا دور، بر عهده گیر؛ در این راه شکیبا باش و آن را به حساب خداوند بگذار، هر چند این رفتار با نزدیکان و خویشاوندانت باشد.

داستانها

ارزش کار برای خدا

یکی از دوستان مرحوم شیخ رجبعلی خیاط (رحمه الله) از او نقل می کند که فرمود: در مسجد جمعه تهران، شب های می نشستم و حمد و سوره مردم را درست می کردم، شبی دو بچه باهم دعوا می کردند، یکی از آن ها که مغلوب شد برای این که کتک نخورد آمد پهلوی من نشست، من از فرصت استفاده کردم، حمد و سوره اش را پرسیدم، و این کار آن شب، همه وقت مرا گرفت. شب بعد درویشی نزدم آمد و گفت: من علم کیمیا، سیمیا، هیمیا و لیمیا دارم، و آمده ام به شما بدهم، مشروط به این که ثواب کار دیشب خود را به من بدهی!
به او پاسخ دادم: نه! اگر این ها به درد می خورد به من نمی دادی.(154)!
یکی از فرزندان شیخ رجبعلی خیاط نقل می کند که: با پدرم به کوه بی بی شهربانو(155) رفته بودیم، در بین راه اتفاقاً به شخصی از اهل ریاضت برخوردیم، وی ادعاهایی داشت، پدرم به او فرمود: حاصل ریاضت های تو بالاخره چیست؟ آن شخص با شنیدن این سخن، خم شد و از روی زمین قطعه سنگی را برداشت و آن را تبدیل به گلابی نمود و به پدرم تعارف کرد و گفت: بفرمایید میل کنید! پدرم فرمود: خب! این کار را برای من کردی، بگو ببینم برای خدا چه داری؟ و چه کرده ای؟! مرتاض با شنیدن این سخن به گریه افتاد.