گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

اخلاص و جریان حکمت در قلب و زبان

قال باقر (علیه السلام): ما اخلص العبد الایمان بالله عز و جل اربعین یوماً، الا زهده الله عز و جل فی الدنیا و بصره داءها و دواءها، فاثبت الحکمه فی قلبه، و انطق بهالسانه؛(146) هیچ بنده ای چهل روز ایمان خود را به خداوند عزوجل خالص نکند مگر این که خداوند عزیز و بزرگ او را به دنیا، بی رغبت و نسبت به درد و درمان آن بینا گرداند، و حکمت را در دلش استوار کند و زبانش را بدان گویا.

موجبات اخلاص

عن سفیان بن عیینه عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال سألته عن قول الله عز و جل الامن أتی الله بقلب سلیم قال القلب السلیم الذی یلقی ربه و لیس فیه أحد سواه قال و کل قلب فیه شرک أو شک فهو ساقط و انما أرادوا الزهد فی الدنیا لتفرغ قلوبهم للآخره؛(147) سفیان عیینه می گوید: از حضرت صادق (علیه السلام) درباره این آیه پرسیدم: جز کسی که با دلی پاک (از شرک و گناه) به نزد خدا آید. (شعراء 89) فرمودند: دل سالمی که پروردگارش را دیدار می کند و کسی جز او را به خود راه نمی دهد. فرمود: و هر دلی که در آن شرکی یا تردیدی باشد، فرو افتاده است و همانا آنان (اولیای خدا) پارسایی در دنیا را برگزیدند تا دلهایشان فقط بری سرای واپسین باشد.

تعریف عمل خالص

العمل الخالص الذی لا ترید أن یحمدک علیه أحد الا الله عزوجل؛(148) عمل خالص آن است که توقع ستایش بر عمل جز از خداوند نداشته باشی!