گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

اخلاص در انفاق

و یطعمون الطعام علی حبه مسکیناً و یتیماً و أسیراً انما نطعمکم لوجه الله لا نرید منکم جزاء و لا شکوراً(138) و غذای (خود) را با اینکه به آن علاقه (و نیاز) دارند، به مسکین و یتیم و اسیر می دهند! (و می گویند:) ما شما را بخاطر خدا اطعام می کنیم، و هیچ پاداش و سپاسی از شما نمی خواهیم!

اخلاص در انفاق باشد؛ کم و زیاد مطرح نیست!

و لا ینفقون نفقه صغیره و لا کبیره و لا یقطعون و ادیاً الا کتب لهم لیجزیهم الله أحسن ماکانوا یعملون؛(139) و هیچ مال کوچک یا بزرگی را (در این راه) انفاق نمی کنند، و هیچ سرزمینی را (بسوی) میدان جهاد و یا در بازگشت) نمی پیمایند، مگر اینکه برای آنها نوشته می شود؛ تا خداوند آن را بعنوان بهترین اعمالشان، پاداش دهد.

لزوم اخلاص در تبلیغ دین

قل ما سألتکم من أجر فهو لکم ان أجری الا علی الله و هو علی کل شی ء شهید؛(140) بگو: هر اجر و پاداشی از شما خواسته ام برای خود شماست؛ اجر من تنها بر خداوند است، و او بر همه چیز گواه است!