گنجینه معارف جلد 1

نویسنده : محمد رحمتی شهرضا

نقش ترس از خدا و ابرو در حفظ از گناه

یا أیهاالذین آمنوا شهادة بینکم اذا حضر أحدکم الموت حین الوصیة اثنان ذوا عدل منکم أو آخران من غیرکم ان أنتم ضربتم فی الأرض فأصابتکم مصیبة الموت تحبسونهما من بعد الصلاة فیقسمان بالله ان ارتبتم لا نشتری به ثمناً و لوکان ذا قربی و لا نکتم شهادة الله انا اذا لمن الاثمین فان عثر علی أنهمااستحقا اثماً فآخران یقومان مقامهما من الذین استحق علیهم الأولیان فیقسمان بالله لشهادتنا أحق من شهدتهما و ما اعتدینا انا اذا لمن الظالمین ذلک أدنی أن یأتوا بالشهادة علی و جهها أو یخافوا أن ترد أیمان بعد أیمانهم و اتقوا الله و اسمعوا والله لایهدی القوم الفاسقین یوم یجمع الله الرسل فیقول ما ذا أجبتم قالوا لا علم لنا انک أنت علام الغیوب؛(6) ای کسانی که ایمان آورده اید! هنگامی که مرگ یکی از شما فرارسد، در موقع وصیت باید از میان شما، دو نفر عادل را به شهادت بطلبد یا اگر مسافرت کردید، و مصیبت مرگ شما فرارسید، (و در آن جا مسلمانی نیافتید،) دو نفر از غیر خودتان را به گواهی بطلبید، و اگر به هنگام ادای شهادت، در صدق آنها شک کردید، آنها را بعد از نماز نگاه می دارد تا سوگند یاد کنند که: ما حاضر نیستیم حق را به چیزی بفروشیم، هر چند در مورد خویشاوندان ما بااشد! و شهادت الهی را کتمان نمی کنیم، که از گناهکاران خواهیم بود! و اگر اطلاعی حاصل شود که آن دو، مرتکب گناهی شده اند (و حق را کتمان کرده اند)، دو نفر از کسانی که نسبت به میت، اولی هستند، به جای آنها قرار می گیرند، و به خدا سوگند یاد می کنند که: گواهی ما، از گواه آن دو، به حق نزدیکتر است! و ما تجاوزی نکرده ایم که اگر چنینی کرده باشیم، از ظالمان خواهیم بود! این کار، نزدیکتر است به اینکه گواهی بحق دهند، (و از خدا بترسند،) و یا (از مردم) بترسند که (دروغشان فاش گردد، و) سوگندهایی جای سوگندهای آنها را بگیرد. از (مخالفت) خدا بپرهیزید، و گوش فرا دهید! و خداوند، جمعیت فاسقان را هدایت نمی کند. (از) روزی (بترسید) که خداوند، پیامبران را جمع می کند، و به آنها می گوید: (در برابر دعوت شما)، چه پاسخی به شما داده شد؟، می گویند: ما چیزی نمی دانیم تو خود، از همه اسرار نهان آگاهی.

شایستگی حفظ آبروی مستمندان

قول معروف و مغفره خیر من صدقه یتبعها أذی و الله غنی حلیم(7) گفتار پسندیده (در برابر نیازمندان)، و عفو (و گذشت از خشونتهای آنها)، از بخششی که آزاری به دنبال آن باشد، بهتر است و خداوند، بی نیاز و بردبار است.

عزت و آبرو نزد خدا

الذین یتخذون الکافرین أولیاء من دون المؤمنین أیبتغون عندهم العزة فان العزةلله جمیعاً(8)؛ همانها که کافران را به جای مؤمنان، دوست خود انتخاب می کنند. آیا عزت و آبرو نزد آنان می جویند؟ با اینکه همه عزتها از آن خداست؟!