فهرست کتاب


پرسشهای شما پاسخهای المیزان «جلد اول»

علیرضا اسداللهی‏ فرد

72- أجل چیست و چند نوع است و آیا أجل تغییر پذیر است یا نه؟

جواب ظاهرا استعمال اجل در تمامی مدت، استعمال اصلی و استعمال آن در سر رسید، فرع آن است، چون بیشتر اوقات در همان معنای اول به کار می رود، حتی در اثر کثرت استعمال در آن گاهی می شود که احتیاجی به ذکر وصف مقضی ندیده و به ذکر موصوف اجل به تنهائی اکتفا می کنند، بنابراین هر جا که این کلمه استعمال شده باشد باید گفت به معنی اجل مقضی و تمام مدت است مگر قرینه ای در کلام باشد و دلالت کند بر اینکه به معنای سررسید است.
راغب در مفردات می گوید: مدت مقرره زندگی انسان را اجل می گویند مثلا گفته می شود، اجل ش نزدیک شده، یعنی مرگش فرا رسیده.
لیکن اصل معنی آن استیفاء مدت است.
اما اجل دو گونه است: یکی اجل مبهم، و یکی اجل مسمی، یعنی معین در نزد خدای تعالی، و این همان اجل محتومی است که تغییر نمی پذیرند. و همین جهت آن را مقید کرده به عنده نزد خدا و معلوم است چیزی که نزد خدا است دستخوش تغییر نمی شود، به دلیل اینکه فرمود: ما عندکم ینفدوماعندالله باق(676) و این همان اجل محتومی است که تغییر و تبدیل بر نمی دارد. خدای متعال می فرماید: اذا جاء أجلهم فلا یستأخرون ساعة و لا یستقدمون(677).
پس نسبت اجل مسمی به اجل غیر مسمی مطلق و منجز است به مشروط و متعلق، و به این معنا که ممکن است اجل غیر مسمی بخاطر تحقق نیافتن شرطی که اجل معلق بر آن شرط شده تخلف کند و در موعد مقرر فرا نرسد، و لیکن اجل حتمی و مطلق راهی بری عدم تحقق آن نیست، و به هیچ وجه نمی توان از رسیدن و تحقق آن جلوگیری نمود.
و اگر آیات سابق به ضمیمه ی آیه شریفه لکل أجل کتاب، یمحو الله ما یشاء و یثبت و عنده أم الکتاب(678) مورد دقت قرار گیرند بدست می آید که اجل مسمی همان اجل محتومی است که در أم الکتاب ثبت شده، و اجل غیر مسمی آن اجلی است که در لوح محو و اثبات نوشته شده است، همانطور که در صفحه ی 54 گذشت که ام الکتاب قابل انطباق است بر حوادثی که در خارج ثابت است، یعنی حوادثی که مستندند به اسباب عامی که تخلف از تأثیر ندارد، و لوح محو و اثبات قابل انطباق بر همان حوادث است لیکن نه از جهت استناد به اسباب عامه، بلکه از نظر استناد به اسباب ناقصی که در خیلی از موارد از آنها به مقتضی تعبیر می کنیم، که ممکن است برخورد با موانعی بکند و از تأثیر باز بماند و ممکن است باز نماند.
مثالی که با در نظر گرفتن آن، این دو قسم سبب، یعنی سبب تام و سبب ناقص، روشن می شود نور خورشید است، زیرا ما در شب اطمینان داریم که بعد از گذشتن چند ساعت آفتاب طلوع خواهد کرد و روی زمین را روشن خواهد نمود، لیکن ممکن مقارن طلوع آفتاب کره ماه و یا چیز دیگری بین آن و کره زمین حائل شده و از روشن شدن روی زمین جلوگیری همچنانکه ممکن است که چنین مانعی پیش نیاید که در این صورت قطعا روی زمین روشن خواهد بود.پس طلوع آفتاب به تنهایی نسبت به روشن کردن زمین سبب ناقص و به منزله لوح محو و اثبات در بحث ما است و همین طلوع به ضمیمه ی نبود مانعی از موانع، نسبت به روشن کردن زمین علت تامه و به منزله ام الکتاب و لوح محفوظ در بحث ما است.
همچنین است اجل آدمی، زیرا ترکیب خاصی که ساختمان بدن آدمی را تشکیل می دهد با همه ی اقتضاءات محدودی که در ارکان آن هست اقتضا می کند که این ساختمان، عمر طبیعی خود را که چه بسا به صد و یا صد و بیست سال تحدیدش کرده اند بکند.
این است آن اجلی که می توان گفت در لوح محو و اثبات ثبت شده، لیکن این نیز هست که تمامی اجزای هستی با این ساختمان ارتباط و در آن تأثیر دارند، و چه بسا اسباب و موانعی که در این اجزای کون از حیطه شمارش بیرون است با یکدیگر برخورد نموده و همین اصطکاک و برخورد باعث شود که اجل انسان، قبل از رسیدن به حد طبیعی خود، منقضی گردد، و این همان مرگ ناگهانی است.
با این بیان تصور و فرض اینکه نظام کون، محتاج به هر دو قسم اجل، یعنی مسمی و غیر مسمی باشد آسان می شود. و نیز روشن می شود که منافاتی بین ابهام در اجل غیر مسمی نیست، چه بسا این دو اجل در مواردی در یک زمان توافق کنند و چه بسا نکنند، و البته در صورت تخالف آن، اجل مسمی تحقق می پذیرد نه غیر مسمی. این همان معنائی است که گفتیم دقت در آیه: ثم قضی أجلا و أجل مسمی عنده(679) آن را افاده می کند(680).

73- چگونه ممکن است در روز قیامت شخصی دروغ بگوید حال آنکه هر دروغی خلافش مشهود و عیان است؟

جواب : بله همانطور که خدای تعالی می فرماید: یوم تجد کل نفس ما عملت من خیر محضرا و ما عملت من سوء(681) در روز قیامت هر چه انسان انجام دهد مشهود وعیان است دروغگوئی کفار و قسم دروغ خوردنشان همانطور که در چند جای قرآن شده، از جمله آیه شریفه یوم یبعثهم الله جمیعا فیحلفون له کما یحلفون لکم(682) برای این نیست که به این وسیله به اغراض فاسد خود رسیده حقیقت امر را پوشیده بدارند. این دنیا است که با دروغ ممکن است حقیقتی مکتوم و مشتبه شود نه آخرت، زیرا آخرت جای پاداش و کیفر است نه محل عمل و تحصیل غرض. و لیکن کفار از آنجائی که در دنیای عادت کرده اند؟ به وسیله دروغ و خدعه و فریب و سوگندهای دروغ خود را از مهلکه ها رهانیده و منافع را به خود جلب کنند، و دروغگوئی ملکه راسخه ای در دلهایشان شده است، و وقتی ملکه ای در نفس رسوخ نماید نفس ناگزیر در اجابت خواسته های آن است، همچنان که مرد فحاش وقتی ملکه دشنام دادن در نفسش مستقر گشت، هر چه هم تصمیم بگیرد، نمی تواند از آن خود داری نماید، و همچنین مرد متکبر و لجوج و عنود نمی تواند نفس خود را به تواضع وا دارد، و اگر هم احیانا در مواقف خطرناک خاضع شود خضوعش ظاهری و ریائی است، و در باطن همان متکبر و لجوجی است که بود، و به قدر خردلی تغییر حالت نداده است.
از این جهت کفار نیز در قیامت روی عادت و ملکه ای که در دنیا داشتند بی اختیار لب به دروغ می گشایند. این سر دروغگوئی کفار در روز قیامت است، چرا که روز قیامت روز برون ریختن سریره ها است و معلوم است سریره و باطنی که آمیخته با دروغ است جز دروغ از او ترشح نمی کند.
خدای تعالی هم در این باره می فرماید: و لا یکتمون الله حدیثا(683).
خلاصه اینکه، کفار و اهل دنیا رفتارشان در قیامت عینا همان رفتاری است که در دنیا با یکدیگر داشتند، و خدای تعالی هم در موارد بسیاری از قرآن رفتار آنان را حکایت می کند، از آن جمله آیه زیر است که از همه آن آیات کوتاهتر و اشاره اش اجمالی تر است، ان ذلک لحق تخاصم أهل النار(684) همچنان که اهل مغفرت و بهشت هم در آن نشأت همان صفا و سلامتی را که در دنیا داشتند از خود نشان می دهند، و خدای تعالی درباره آنان می فرماید: لا یسمعون فیها لغوا و لا تأثیما، الا قیلا سلاما سلاما(685).
تنها چیزی که می شنوند سلام است سلام(686)!
الحمد لله رب العالمین و العاقبة للمتقین

...................) Anotates (.................
1) سوره انعام / آیه 132؛
2) المیزان / ج 1 / ص 33؛ أنزل من السماء ماء فسالت أودیة بقدرها فاحتمل السیل زبدا رابیا و مما یوقدون علیه فی النار ابتغاء حلیة أو متاع زبد مثله کذلک یضرب الله الحق و الباطل فأما الزبد فیذهب جفاء و أما ما ینفع الناس فیمکث فی الأرض کذلک یضرب الله الأمثال خداوند از آسمان آبی فرستاد؛ و از هر دره و رودخانه ای به اندازه آنها سیلابی جاری شد؛ سپس سیل بر روی خود کفی حمل کرد؛ و از آنچه در کوره ها؛ برای به دست آوردن زینت آلات یا وسایل زندگی، روی آن روشن می کنند نیز کفهایی مانند آن بوجود می آید - خداوند، حق و باطل را چنین مثل می زند!- اما کفها به بیرون پرتاب می شوند، ولی آنچه به مردم سود می رساند آب یا فلز خالص در زمین می ماند؛ خداوند اینچنین مثال می زند!
3) سوره بقره / آیه 143؛
4) المیزان / ج 1 / ص 319؛
5) سوره نساء / آیه 119؛ و آنها را گمراه می کنم! و به آرزو سرگرم می سازم! و به آنان دستور می دهم که اعمال خرافی انجام دهند، وگوش چهارپایان را بشکافند،
6) سوره حشر / آیه 16؛ کار آنها همچون شیطان است که به انسان گفت کافر شو تا مشکلات تو را حل کنم!.
7) سوره ناس / آیه 5؛ که در درون سینه انسانها وسوسه می کند،
8) سوره انعام / آیه / 112؛ آنها بطور سری و در گوشی سخنان فریبنده و بی اساس برای اغفال مردم به یکدیگر می گفتند؛
9) سوره ابراهیم / آیه 22؛ و من به شما وعده باطل دادم، و تخلف کردم!
10) سوره بقره / آیه 268؛ شیطان، شما را به هنگام انفاق، وعده فقر و تهیدستی می دهد؛ و به فحشا و زشتیها امر می کند؛ ولی خداوند وعده آمرزش و فزونی به شما می دهد؛ و خداوند، قدرتش وسیع، و به هر چیز داناست. به همین دلیل، به وعده های خود، وفا می کند.
11) سوره بقره / آیه 269؛ خدا دانش و حکمت را به هر کس بخواهد و شایسته بداند می دهد؛ و به هر کس دانش داده شود، خیر فراوانی داده شده است.
12) سوره حدید / آیه 28؛ و بر ای شما نوری قرار دهد که با آن در میان مردم و در مسیر زندگی خود راه بروید.
13) سوره فتح / آیه 4؛ او کسی است که آرامش را در دلهای مؤمنان نازل کرد تا ایمانی بر ایمانشان بیفزایند؛ لشکریان آسمانها و زمین از آن خداست،
14) سوره انعام / آیه 125؛ آن کس را که خدا بخواهد هدایت کند، سینه اش را برای پذیرش اسلام، گشاده می سازد؛ و آن کس را که بخاطر اعمال خلافش بخواهد گمراه سازد، سینه اش را آنچنان تنگ می کند که گویا می خواهد به آسمان بالا برود؛ این گونه خداوند پلیدی را بر افرادی که ایمان نمی آورند قرار می دهد!
15) سوره انفال / آیه 11؛ تا شما را با آن پاک کند؛ و پلیدی شیطان را از شما دور سازد؛
16) سوره شوری / آیه 51: و شایسته هیچ انسانی که خدا با او سخن گوید، مگر از راه وحی یا از پشت حجاب.
17) المیزان / ج / 3 / از ص 181 تا ص 183
18) المیزان / ج 1 / 323؛
19) سوره بقره / آیه 185؛ ماه رمضان است؛ ماهی که قرآن، برای راهنمایی مردم، و نشانه های هدایت.
20) سوره قدر / آیه 1؛ ما قرآن را در شب قدر نازل کردیم.
21) سوره دخان / آیه 3که ما آن را در شبی پر برکت نازل کردیم؛
22) سوره طه / آیه 114؛ پس نسبت به (تلاوت) قرآن عجله مکن، پیش از آنکه وحی آن بر تو تمام شود؛.
23) سوره قیامه / آیات 16 تا 19؛ زبانت را بخاطر عجله برای خواندن آن قرآن حرکت مده، چرا که جمع کردن و خواندن آن بر عهده ماست! پس هر گاه آن را خواندیم، از خواندن آن پیروی کن! سپس بیان و توضیح آن نیز بر عهده ماست!
24) سوره قیامه / آیات 9 تا 19؛ به من خبر ده آیا کسی که نهی می کند، بنده ای را به هنگامی که نماز می خواند آیا مستحق عذاب الهی نیست؟! یا مردم را به تقوی فرمان دهد آیا نهی کردن او سزاوار است؟! آیا او ندانست که خداوند همه اعمالش را می بیند؟! چنان نیست که او خیال می کند، اگر دست از کار خود بر ندارد، ناصیه اش موی پیش سرشرا گرفته و به سوی عذاب می کشانیم، همان ناصیه دروغگوی خطاکار را! سپس هر که را می خواهد صدا بزند تا یاریش کند! ما هم بزودی مأموران دوزخ را صدا می زنیم تا او را به دوزخ افکنند! چنان نیست که آن طغیانگر می پندارد؛ هرگز او را اطاعت مکن، و سجده نما و به خدا تقرب جوی!
25) المیزان / ج 1 از ص 18 تا 21؛
26) سوره نساء / آیه 69؛ و آنها رفیقهای خوبی هستند!
27) سوره مائده / آیه 55؛ سرپرست و ولی شما، تنها خداست و پیامبر او و آنها که ایمان آورده اند؛ همانها که نماز را بر پا می دارند، و در حال رکوع، زکات می دهند.
28) المیزان / ج 1 / 34؛
29) المیزان / ج 1 / ص 96؛
30) سوره بقره / آیه 26؛ خدا جمع زیادی را با آن گمراهی، و گروه بسیاری را هدایت می کند؛ ولی تنها فاسقان را با آن گمراه می سازد!
31) سوره صف / آیه 5؛ هنگامی که آنها از حق منحرف شدند، خداوند قلوبشان را منحرف ساخت؛
32) سوره غافر / آیه 34؛ این گونه خداوند هر اسرافکار تردیدکننده ای را گمراه می سازد!
33) المیزان / ج 1 / ص 96؛
34) سوره بقره / آیه 36؛ و در این هنگام به آنها گفتیم: همگی به زمین فرود آیید! در حالی که بعضی دشمن دیگری خواهید بود. و برای شما در زمین، تا مدت معینی قرارگاه و وسیله بهره برداری خواهد بود.
35) سوره اعراف / آیه 25؛ فرمود: در آن ( زمین) زنده می شوید؛ و در آن می میرید؛ (در رستاخیز) از آن خارج خواهید شد.
36) المیزان / ج 1 / ص 135؛
37) المیزان / ج 1 / ص 157؛
38) المیزان / ج 1 / ص 173؛
39) سوره مدثر / آیات 38 تا 42؛ (آری) هر کس در گرو اعمال خویش است، مگر اصحاب یمین که نامه اعمالشان را به نشانه ایمان و تقوایشان به دست راستشان می دهند! آنها در باغهای بهشتند؛ و سؤال می کنند از مجرمان: چه چیز شما را به دوزخ وارد ساخت؟!
40) این درست مطابق فرمایشی است که در تفسیر قمی / ج 2 / ص 93؛ از امام صادق نقل شده که فرمود: و الله ما اخاف علیکم الا البرزخ فاما اذا صار الامر الینا فنحن اولی بکم. بخداوند سوگند که من برای شما نمی ترسم مگر از بابت برزخ پس آنگاه که امور به دست ما سپرده شد، ما اولی هستیم بر شما.
41) المیزان / ج 1 / ص 173؛
42) سوره انعام / آیه 23؛ سپس پاسخ و عذر آنها چیزی جز این نیست که می گویند: به خداوندی که پروردگار ماست سوگند که ما مشرک نبودیم!.
43) سوره حجر / آیه 92؛ به پروردگارت سوگند در قیامتاز همه آنها سؤال خواهیم کرد.
44) سوره ص / آیه 82؛ گفت: سوگند، همه آنان را گمراه خواهم کرد.
45) المیزان / ج 1 / ص 324 و 225؛
46) سوره حج / آیه 52؛ هیچ پیامبری را پیش از تو نفرستادیم مگر اینکه هر گاه آرزو می کرد و طرحی برای پیشبرد اهداف الهی خود می ریخت، شیطان القائاتی در آن می کرد؛ اما خداوند القائات شیطان را از میان می برد، سپس آیات خود را استحکام می بخشید؛
47) المیزان / ج 1 / از ص 249 تا ص 253؛
48) سوره انبیاء / آیه 72؛ و اسحاق، و علاوه بر او، یعقوب را به وی بخشیدیم؛ و همه آنان را مردانی صالح دادیم!
49) سوره انبیاء / آیه 73؛ و آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما، مردم را هدایت می کردند؛ و انجام کارهای نیک و برپا داشتن نماز و ادای زکات را به آنها وحی کردیم؛ و تنها ما را عبادت می کردند.
50) سوره سجده / آیه 24؛ و از آنان امامان و پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما مردم را هدایت می کردند؛ چون شکیبایی نمودند، و به آیات ما یقن داشتند.
51) سوره یس / آیه 82؛ فرمان او چنین است که هرگاه چیزی را اراده کند، تنها به آن می گوید: موجود باش! آن نیز بی درنگ موجود می شود!
52) سوره یس / آیه 83؛ پس منزه است خداوندی که مالکیت و حاکمیت همه چیز در دست اوست؛ و شما را به سوی او باز می گردانند!
53) سوره قمر / آیه 50؛ و فرمان ما یک امر بیش نیست؛ همچون یک چشم بر هم زدن!
54) سوره ابراهیم / آیه 4؛ ما هیچ پیامبری را، جز به زبان قومش نفرستادیم؛ تا حقایق را برای آنها آشکار سازد؛ سپس خدا هر کس را بخواهد و مستحق بداندگمراه، و هر کس را بخواهد و شایسته بداند هدایت می کند؛ و او توانا و حکیم است.
55) سوره غافر / آیه 38؛ کسی که از قوم فرعون ایمان آورده بود گفت: ای قوم من! از من پیروی کنید تا شما را به درست هدایت کنم.
56) سوره توبه / آیه 122؛ چرا از هر گروهی از آنان، طایفه ای کوچ نمی کند و طایفه در مدینه بماند، تا در دین و معارف و احکام اسلام آگاهی یابند و به هنگام بازگشت بسوی قوم خود، آنها را بیم دهند؟! شاید از مخالفت فرمان پروردگار بترسید، و خودداری کنند!
57) سوره سجده / آیه 24؛ و از آنان امامان و پیشوایانی قرار داریم که به فرمان ما مردم را هدایت می کردند؛ چون شکیبایی نمودند، و به آیات ما یقین داشتند.
58) المیزان / ج 1 از ص 272 تا 275؛
59) سوره مریم / آیه 93؛
60) سوره فرقان / آیه 63؛ بندگان (خاص خداوند) رحمان، کسانی هستند که با آرامش و بی تکبر بر زمین راه می روند؛ و هنگامی که جاهلان آنها را مخاطب سازند و سخنان نابخردانه گویند،، به آنها سلام می گویند و با بی اعتنایی و بزرگواری می گذرند؛
61) المیزان / ج 1 / ص 277؛
62) حجرات / آیه 14؛ عربهای بادیه نشین گفتند: ایمان آوردایم بگو: شما ایمان نیاورده اید، ولی بگویید اسلام آورده ایم، اما هنوز ایمان وارد قلب شما نشده است!
63) سوره زخرف / آیه 69؛ همان کسانی که به آیات ما ایمان آوردند و تسلیم بودند.
64) سوره بقره / آیه 208؛ ای کسانی که به ایمان آورده اید همگی در صلح و آشتی درآیید! و از گامهای شیطان، پیروی نکنید؛ که او دشمن آشکار شماست.
65) سوره حجرات / آیه 15؛ مؤمنان واقعی تنها کسانی هستند که به خدا و رسولش ایمان آورده اند، سپس هرگز شک و تردیدی به خود راه نداده و با اموال و جانها خود در راه خدا جهاد کرده اند؛ آنها راستگویانند.
66) سوره صف / آیات 10 و 11؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! آیا شما را به تجارتی راهنمائی کنم که شما را از عذاب دردناک رهایی می بخشد؟! به خدا و رسولش ایمان بیاورید و با اموال و جانهایتان در راه خدا جهاد کنید؛ این برای شما از هر چیزبهتر است اگر بدانید!
67) سوره نساء / آیه 65؛ به پروردگارت سوگند که آنها مؤمن نخواهند بود، مگر اینکه در اختلافات خود، تو را به داوری طلبند؛ و سپس از داوری تو، در دل خود احساس ناراحتی نکنند؛ و کاملا تسلیم باشند.
68) سوره مؤمنون / آیات 2 تا 4؛ مؤمنان رستگار شدند؛ آنها که در نمازشان خشوع دارند؛ و آنها که از لغو و بیهودگی روی گردانند؛
69) بقره / آیه 131؛ در آن هنگام که پروردگارش به او گفت: اسلام بیاور! و در برابر حق، تسلیم باش! او فرمان پروردگار را، از جان و دل پذیرفت؛ و گفت: در برابر پروردگار جهانیان، تسلیم شدم.
70) سوره بقره آیه 128؛ پروردگارا! ما را تسلیم فرمان خود قرار ده! و از دودمان ما، امتی که تسلیم فرمانت باشند، بوجود آور! و طرز عبادتمان را به ما نشان ده و توبه ما را بپذیر، که تو توبه پذیر ومهربانی!
71) سوره یونس / آیه 62 و 63؛ آگاه باشید دوستان و اولیای خدا، نه ترسی دارند و نه ترسی دارند و نه غمگین می شوند! همانا که ایمان آوردند، و از مخالفت فرمان خدا پرهیز می کردند.
72) المیزان / ج 1 / از ص 301 تا 303؛
73) المیزان / ج 1 / ص 308؛
74) المیزان / ج 1 ص 41؛
75) سوره کافرون / آیات 1 تا 3؛ بگو: ای کافران آنچه را شما را می پرستید من نمی پرستم! و نه شما آنچه را من می پرستم می پرستید.
76) سوره مزمل / آیه 10؛ و در برابر آنچه دشمنانمی گویند شکیبا باش و بطرزی شایسته از آنان دوری گزین!
77) سوره نساء / آیه 77؛ آیا ندیدی کسانی را که در مکه به آنها گفته شد: فعلا دست از جهاد بدارید! و نماز را بر پا کنید! و زکات بپردازید!، اما آنها از این دستور، ناراحت بودند، ولی هنگامی که در مدینه فرمان جهاد به آنها داده شد، جمعی از آنان، از مردم می ترسیدند، همام گونه که از خدا می ترسند، بلکه بیشتر!
78) سوره بقره / آیه 109؛ بسیاری از اهل کتاب، از روی حسد - که در وجودآنها ریشه دوانده - آرزو می کردند شما را بعد از اسلام و ایمان، به حال کفر باز گردانند؛ با اینکه حق برای آنها کاملا روشن شده است. شما آنها را عفو کنید و گذشت نمایید؛ تا خداوند فرمان خودش فرمان جهاد را بفرستد؛ خداوند بر هر چیزی تواناست.
79) سوره حج / آیه 39؛ به کسانی که جنگ بر آنان تحمیل گردیده، اجازه جهاد داده شده است؛ چرا که مورد ستم قرار گرفته اند؛ و خدا بر یاری آنها تواناست.
80) سوره بقره / آیه 190؛ و در راه خدا، با کسانی که با شما می جنگند، نبرد کنید! و از حد تجاوز نکنید، که خدا تعدی کنندگان را دوست نمی دارد!
81) سوره توبه / آیه 29؛ با کسانی از اهل کتاب که نه به خدا، و نه به روز جزا ایمان دارند، و نه آنچه را خدا و رسولش تحریم کرده حرام می شمرند، و نه آیین حق را می پذیرند، پیکار کنید تا زمانی که با خضوع و تسلیم، جزیه را به دست خود بپردازند!
82) سوره توبه / آیه 5؛ مشرکان را هر جا یافتید به قتل برسانید؛
83) سوره توبه / آیه 36؛ و به هنگام نبرد با مشرکان، دسته جمعی پیکار کنید، همان گونه که آنها دسته جمعی با شما پیکار می کنند؛
84) سوره توبه / آیه 123؛ با کافرانی که به شما نزدیک ترند، پیکار کنید! و دشمن دورتر، شما را از دشمنان نزدیک غافل نکند! آنها باید در شما شدت و خشونت و قدرتاحساس کنند؛
85) سوره روم / آیه 30؛ پس روی خود را متوجه آیین خالص پروردگار کن! این فطرتی است که خداوند، انسانها را ر آن آفریده؛ دگرگونی در آفرینش الهی نیست؛ این است آیین استوار؛ ولی اکثر مردم نمی دانند!
86) سوره شوری / آیه 13؛ آیینی را برای شما تشریعی کرد که به نوح توصیه کرده بود؛ و آنچه را بر تو وحی فرستادیم و به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش کردیم این بود که: دین را برپا دارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید!
87) سوره حج / آیه 40؛ و اگر خداوند بعضی از مردم را بوسیله بعضی دیگر دفع نکند، دیرها و صومعه ها، و معبد یهود و نصارا، و مساجدی که نام خدا در آن بسیار برده می شود، ویران می گردد! و خداوند کسانی را که یاری او کنند و از آیینش دفاع نمایند یاری می کند؛ خداوند قوی و شکست ناپذیر است.
88) سوره بقره / آیه 251؛ اگر خداوند، بعضی از مردم را به وسیله بعضی دیگر دفع نمی کرد، زمین را فساد فرا می گرفت،
89) سوره انفال / آیه 8؛ تا حق را تثبیت کند، و باطل را از میان بردارد، هر چند مجرمان کراهت داشته باشند.
90) سوره انفال آیه 24؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! دعوت خدا و پیامبر را لجابت کنید هنگامی که شما را به سوی چیزی می خواند که شما را حیات می بخشد!
91) المیزان / ج 2 / ازص 64 تا 66؛
92) المیزان / ج 3 / ص 20؛
93) هر کس به آنچه یاد می گیرد عمل کند خداوند او را وارث دانشی می کند که نمی داند.
94) سوره نساء / آیه 82؛ آیا درباره قرآن نمی اندیشند؟!
95) سوره حجر / آیه 91؛ همانا که قرآن را تقسیم کردند ؛ آنچه را به سود شان بود پذیرفتند، و آنچه را رب خلاف هوسهایشان بود رها نمودند!
96) سوره فصلت / آیه 40؛ کسانی که آیات ما را تحریف می کنند بر ما پوشیده نخواهند بود! آیا کسی که در آتش افکنده می شود بهتر است یا کسی که در نهایت امن و امان در قیامت به عرصه محشر می آید؟
97) سوره نساء / آیه 46؛ سخنان را از جای خود، تحریف می کنند؛
98) سوره اسراء / آیه 36؛ از آنچه به آن آگاهی نداری، پیروی مکن.
99) سوره ابراهیم / آیه 4؛ ما هیچ پیامبری را جز به زبان قومش، نفرستادیم؛ تا حقایق را برای آنها آشکار سازد؛
100) سوره نحل / آیه 103؛ ولی این قرآن، زبان عربی آشکار است!
101) سوره زخرف / آیه 3؛ که ما آن را قرآنی فصیح و عربی قرار دادیم، شاید شما آن را درک کنید!
102) سوره حجر / آیه 21؛ و خزائن همه چیز، تنها نزد ماست؛
103) سوره حجر / آیه 21؛ ولی ما جز اندازه معین آن را نازل نمی کنیم!
104) سوره جاثیه / آیه 5؛ و بارانی که خداوند از آسمان نازل کرده و بوسیله آن زمین را بعد از مردنش حیات بخشیده.
105) سوره حجر / آیه 21؛
106) المیزان / ج 3 / از ص 77 تا 81؛
107) المیزان / ج 3 / ص 91؛
108) سوره طلاق / آیه 3؛ خدا فرمانش را به انجام رساننده است.
109) سوره یوسف / آیه 21؛ و خدا بر کار خویش چیره است.
110) سوره انعام / آیه 43؛ و شیطان آنچه را انجام می دادند برایشان آراسته است.
111) سوره انفال / آیه 48؛ و (یاد کن) هنگامی را که شیطان اعمال آنان را برایشان بیاراست.
112) سوره کهف / آیات 1 تا 4؛ آیا مردم پنداشتند که تا گفتند ایمان آوردیم، رها می شوند و مورد آزمایش قرار نمی گیرند؟ و به یقین، کسانی را که پیش از اینان بودند آزمودیم، تا خدا آنان را که راست گفته اند معلوم دارد و دروغگویان را (نیز) معلوم دارد. آیا کسانی که کارهای بد می کنند، می پندارند که بر ما پیشی خواهند جست؟ چه بد داوری می کنند.
113) سوره انعام / آیه 108؛ این گونه برای هر امتی کردارشان را آراستیم.
114) سوره کهف / آیه 7؛ در حقیقت، ما آنچه را که بر زمین است، زیوری برای آن قرار دادیم، تا آنان را بیازماییم که کدام یک از ایشان نیکوکارترند.
115) سوره اعراف / آیه 32؛
116) سوره انعام / آیه 43؛ و شیطان آنچه را انجام می دادند برایشان آراسته است.
117) سوره توبه / آیه 37؛ زشتی اعمالشان برایشان آراسته شده است.
118) سوره توبه / آیه 37؛ زشتی اعمالشان برایشان آراسته شده است.
119) المیزان / ج 3 / از ص 97 تا 99؛
120) سوره بقره / آیه 233؛ و خوراک و پوشاک آنان ( مادران)، بطور شایسته، بر عهده پدر است.
121) سوره مؤمنون / آیه 72؛ یا از ایشان مزدی مطالبه می کنی؟ و مزد پروردگارت بهتر است، و اوست که بهترین روزی دهندگان است.
122) سوره هود / آیه 88؛ گفت: ای قوم من، بیندیشید، اگر از جانب پروردگارم دلیل روشنی داشته باشم، و بر من رزق حلال و پاکیزه برسد.
123) سوره الذاریات / آیه 58؛ خداست که خود روزی بخش نیرومند استوار است.

124) سوره جمعه / آیه 11؛ و خدا بهترین روزی دهندگان است.
125) سوره نساء / آیه 5؛ و (لی) از (عواید) آن به ایشان بخورانید و آنان را پوشاک دهید؛
126) سوره اعراف / آیه 28؛ بگو قطعا خدا به کار زشت فرمان نمی دهد، آیا چیزی را که نمی دانید به خدا نسبت می دهید؟
127) سوره نحل / آیه 89 /؛ همانا خدا خلق را فرمان به عدل و احسان می دهد.
128) سوره نحل / آیه 90؛ و از کار زشت و ناپسند و ستم باز می دارد.
129) المیزان / ج 3 / از 137 تا 139؛
130) سوره آل عمران / آیه 26؛ بگو: بار خدایا، تویی که فرمانفرمایی؛ هر آن کس را که خواهی، فرمانروایی بخشی، و از هر که که خواهی، فرمانروایی را باز ستانی؛
131) سوره بقره / آیه 258؛ خدا به او پادشاهی داده بود (و بدان می نازید،)
132) سوره بقره / آیه 247؛ در حقیقت، خداوند، طالوت را بر شما به پادشاهی گماشته است.
133) سوره آل عمران / آیه 178؛ و البته نباید کسانی که کافر شده اند تصور کنند اینکه به ایشان مهلت می دهیم برای آنان نیکوست؛ ما فقط به ایشان مهلت می دهیم تا بر گناه (خود) بیفزایند، و (آنگاه) عذابی خفت آور خواهند داشت.
134) المیزان / ج 3 از ص 142 تا ص 143؛
135) المیزان / ج 3 از ص 149 تا ص 150؛
136) سوره نساء / آیه 157؛ و گفتارشان که: ما، مسیح عیسی بن مریم، پیامبر خدا را کشتیم! در حالی که نه او را کشتند،و نه بر دار آویختند؛ لکن امر بر آنها مشتیه شد. و کسانی که در مورد (قتل) او اختلاف کردند، از آن در شک هستند و علم به آن ندارند و تنها از گمان پیروی می کنند؛ و قطعا او را نکشتند!
137) المیزان / ج 3 / از ص 310 تا ص 329؛
138) سوره تغابن / آیه 12؛ اطاعت کنید خدا را، و اطاعت کنید پیامبر را؛
139) سوره نساء / آیه 105؛ تا به آنچه خداوند به تو آموخته، در میان مردم قضاوت کنی؛
140) سوره احزاب / آیه 6؛ پیامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است؛
141) سوره آل عمران / آیه 31؛ بگو: اگر خدا را دوست می دارید، از من پیروی کنید! تا خدا (نیز) شما را دوست بدارد؛
142) سوره نساء / آیه 77؛ و نماز را برپا کنید!
143) سوره بقره / آیه 195؛ و در راه خدا، انفاق کنید!
144) سوره بقره / آیه 185؛ روزه بر شما نوشته شده.
145) سوره آل عمران / آیه 104؛ باید از میان شما، جمعی دعوت به نیکی، و امر به معروف و نهی از منکر کنند!
146) سوره مائده / آیه 35؛ و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید!
147) سوره نور / آیه 2؛ هر یک از زن و مرد زناکار را صد تازیانه بزنید؛
148) سوره مائده / آیه 38؛ دست مرد دزد و زن دزد را، به کیفر عملی که انجام داداند، به عنوان یک کجزات الهی، قطع کنید!
149) سوره بقره / آیه 179؛ و برای شما در قصاص، حیات و زندگی است،
150) سوره طلاق / آیه 2؛ و شهادت را برای خدا برپا دارید؛
151) سوره آل عمران / آیه 103؛ و همگی به ریسمان خدا قرآن و اسلام؛ و هرگونه وسیله وحدت، چنگ زنید و پراکنده نشوند!
152) سوره شوری / آیه 13؛ دین را برپا دارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید!
153) سوره آل عمران / آیه 144؛ محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) فقط فرستاده خداست؛ و پیش از او فرستادگان دیگری نیز بودند؛ آیا اگر او بمیرد و یا کشته شود، شما به عقب بر می گردید؟ و اسلام را رها کرده به دوران جاهلیت و کفر بازگشت خواهید نمود؟ و هر کس به عقب باز گردد، هرگز به خدا ضرری نمی زند؛ و خداوند بزودی شاکرین و استقامت کنندگان را پاداش خواهد داد.
154) سوره آل عمران / آیه 195؛ و فرمود: من عمل هیچ عمل کننده ای از شما را، زن باشد یا مرد، ضایع نخواهم کرد؛ شما همنوعید، و از جنس یکدیگر است!
155) سوره اعراف / آیه 128؛ که زمین از آن خداست، و آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد، واگذار می کند؛ و سرانجام نیک برای پرهیز کاران است!
156) سوره حجرات / آیه 13؛ ای مردم! ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم و شما را تیره ها و قبیله ها قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید؛ اینها ملاک امتیاز نیست، گرامی ترین شما نزد خداوند با تقواترین شماست؛ خداوند دانا و آگاه است!
157) سوره بقره / آیه 148؛ در نیکی ها و اعمال خیربر یکدیگر سبقت جویید!
158) سوره احزاب / آیه 21؛ مسلما برای شما در زندگی رسول خدا سرمشق نیکویی بود.
159) المیزان / ج 4 / از ص 121 تا ص 125؛
160) سوره نحل / آیه 106؛ کسانی که بعد از ایمان کافر شوند - بجز آنها که تحت فشار واقع شده اند در حالی که قلبشان آرام و با ایمان است.
161) سوره آل عمران / آیه 28؛ مگر اینکه از آنها بپرهیزید و به خاطر هدفهای مهمتری تقیه کنید.
162) سوره تغابن / آیه 16؛ پس تا می توانید تقوای الهی پیشه کنید.
163) سوره آل عمران / آیه 102؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! آن گونه که حق تقوا و پرهیزکاری است، از خدا بپرهیزید! و از دنیا نروید، مگر نروید، مگر اینکه مسلمان باشید! باید گوهر ایمان را تا پایان عمر، حفظ کنید!
164) المیزان / ج 4 / ص 125 تا 126؛
165) سوره اعراف. آیه 32؛ ای پیامبر بگو: زیورهایی راکه خدا برای بندگانش پدید آورده، و نیز روزیهای پاکیزه را چه کسی حرام گردانیده؟.
166) سوره بقره / آیه 29؛ اوست آن کسی که آنچه در زمین است، همه را برای شما آفرید؛
167) سوره جاثیه / آیه 13؛ او آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است همه را از سوی خودش مسخر شما ساخته؛
168) المیزان / ج 4 / از ص 116 تا 118؛
169) المیزان / ج 4 / ص 128؛
170) سوره آل عمران / آیه 200؛ و در برابر دشمنان نیز، پایدار باشید و از مرزهای خود، مراقبت کنید و از خدا بپرهیزید، شاید رستگار شوید!
171) سوره انفال / آیه 42؛ تا آنها که هلاک و گمراه می شوند، از روی اتمام حجت باشد؛ و آنها که زنده می شند و هدایت می یابند، از روی دلیل روشن باشد؛
172) سوره نساء 98 / آیه 99؛ مگر آن دسته از مردان و زنان و کودکان که براستی تحت فشار قرار گرفته اند و حقیقتا مستضعفند؛ نه چاره ای دارند، و نه راهی برای نجات از آن محیط آلوده می یابند. ممکن است خداوند، آنها را مورد عفو قرار دهد؛ و خداوند عفو کننده و آمرزنده است.
173) یطوری که در علم مهرفة النفس و در فن اخلاق و در علم الأجتماع آمده است.
174) سوره احقاف / آیه 30؛ ما کتابی را شنیدیم که بعد از موسی نازل شده، هماهنگ با نشانه های کتابهای پیش از آن، که به سوی حق و راست هدایت می کند.
175) سوره مائده / آیه 16؛ خداوند به برکت آن، کسانی را که خشنودی او پیروی کنند، به راه های سلامت، هدایت می کند؛ و به فرمان خود، از تاریکیها به سوی روشنایی می برد؛ و آنها را به سوی راه راست، رهبری می نماید.
176) سوره عنکبوت / آیه 69؛ و آنها که در راه ما با خلوص نیت جهاد کنند، قطعا به راه های خود، هدایتشان خواهیم کرد؛ و خداوند با نیکوکاران است.
177) سوره انعام / آیه 68؛ هر گاه کسانی را دیدی که آیات ما را استهزا می کنند، از آنها روی بگردان تا به سخن دیگری بپردازند! و اگر شیطان از یاد تو ببرد، هرگز پس از یاد آمدن با این جمعیت ستمگر منشین!
178) سوره انهام / آیه 68؛ هر گاه کسانی را دیدی که آیات ما را استهزا می کنند، از آنها روی بگردان تا به سخن دیگری بپردازند! و اگر شیطان از یاد تو ببرد، هرگز پس از یاد آمدن با این جمعیت ستمگر منشین!
179) س انعام / آیه 69؛ و اگر افراد با تقوا برای ارشاد و اندرز با آنها بنشینند، چیزی از حساب و گناه آنها بر ایشان نیست؛ ولی این کار، باید تنها برای یاد آوری آنها باشد، شاید بشنود و تقوی پیشه کنند!
180) سوره انعام / آیه 70؛ و رها کن کسانی را که آیین فطری خود را به بازی و سرگرمی گرفتند، و زندگی دنیا، آنها را مغرور ساخته، و با این قرآن، به آنها یاد آوری نما:تا گرفتار عواقب شوم))اعمال خود نشوند! و در قیامت جز خدا، نه یاوری دارند، و نه شفاعت کننده ای!
181) سوره یوسف / آیه 108؛ بگو؛ این راه من است من و پیروانم، و با بصیرت کامل، همه مردم را به سوی خدا دعوت می کنیم! منزه است خدا! و من از مشرکان نیستم!.
182) سوره توبه / آیه 122؛ چرا از هر گروهی از آنان، طایفه ای کوچ نمی کند و طایفه در مدینه بماند، تا در دین ومعارف و احکام اسلام آگاهی یابند و به هنگام بازگشت بسوی قوم خود، آنها را بیم دهند!؟ شاید از مخالفت فرمان پروردگاربترسند، و خودداری کنند!
183) سوره انعام / آیه 153؛ این راه مستقیم من است، از آن پیروی کنید! و از راه های پراکنده و انحرافی پیروی نکنید، که شما را از طریق حق، دور می سازد! این چیزی است که خداوند شما را به آن سفارش می کند، شاید پرهیزگاری پیشه کنید!.
184) سوره آل عمران / آیه 101 و 102؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! آن گونه که حق تقوا و پرهیزکاری است، از خدا بپرهیزید! و از دنیا نروید، مگر اینکه مسلمان باشید! باید گوهر ایمان را تا پایان عمر، حفظ کنید! و همگی به ریسمان قرآن و اسلام، و هرگونه وسیله وحدت، چنگ زنید، و پراکنده نشوید!
185) سوره آل عمران / آیه 100 و 101؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! اگر از گروهی از اهل کتاب، که کارشان نفاق افکنی و شعله ور ساختن آتش کنیه و عداوت است اطاعت کنید، شما را پس از ایمان، به کفر باز می گردانند. و چگونه ممکن است شما کافر شوید، با اینکه در دامان وحی قرار گرفتهاید، و آیات خدا بر شما خوانده می شود، و پیامبر او در میان شماست!؟ بنابراین، به خدا تمسک جویید! و هر کس به خدا تمسک جوید، به راهی راست، هدایت شده است.و پیامبر او در میان شماست؟! بنا براین، به خدا تمسک جویید! و هر کس به خدا تمسک جوید، به راهی راست، هدایت شده است.
186) سوره نساء /آیه 82؛ آیا درباره قرآن نمی اندیشید!؟ اگر از سوی غیر خدا بود، اختلاف فراوانی در آن می یافتند.
187) سوره عنکبوت / آیه 43؛ اینها مثالهایی است که ما ربای مردم می زنیم، و جز دانایان آن را درک نمی کنند.
188) سوره نحل / آیه 43؛ اگر نمی دانید، از آگاهان بپرسید تا تعجب نکنید از اینکه پیامبر اسلام از میان همین مردان بر انگیخته شده است!
189) سوره نساء / آیه 83؛ در حالی که اگر آن را به پیامبر و پیشوایان - که قدرت تشخیص کافی دارند - بازگردانند، از ریشه های مسائل آگاه خواهند شد.
190) سوره نساء / آیه 83؛ در حالی که اگر آن را به پیامبر و پیشوایان - که قدرت تشخیص کافی دارند - بازگردانند، از ریشه های مسائل آگاه خواهند شد.
191) سوره نساء / آیه 59: ای کسانی که ایمان آورده اید! اطاعت کنید خدا را! و اطاعت کنید پیامبر خدا و اولوالأمر اوصیای پیامبر را! و هر گاه در چیزی نزاع داشتید، آن را به خدا و پیامبر شما بهتر و عقبت و پایانش نیکوتر است.
192) سوره زمر / آیه 18؛ همان کسانی که سخنانش را می شنوند و از نیکوکارن آنها پیروی می کنند؛ آنان کسانی هستند که خدا هدایتشان کرده، و آنها خردمندانند.
193) سوره رعد / آیه 11؛ اما خداوند سرنوشت هیچ قوم و ملتی را تغییر نمی دهد مگر آنکه آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند!
194) المیزان / ج 4 / از ص 126 تا ص 131؛
195) سوره طه / آیه 132؛ و عاقبت نیک برای تقواست!
196) سوره روم / آیه 30؛ پس روی خود را متوجه آیین خالص پروردگار کن! این فطرت است که خداوند، انسانها را بر آن آفریده؛ دگرگونی در آفرینش الهی نیست؛ این است آیین استوار؛ ولی کثر مردم نمی دانند!
197) سوره روم / آیه 34؛ بگذار نعمتهایی را که ما به آنها داده ایم کفران کنند! و از نعمتهای زودگذر دنیا هر چه می توانید بهره گیرد؛ اما بزودی خواهید دانست که نتیجه کفران و کامجوییهای بی حساب شما چه بوده است!
198) سوره روم / آیه 41؛ فساد، در خشکی و دریا بخاطر کارهایی که مردم انجام داده اند آشکار شده است؛ خدا می خواهد نتیجه بعضی از اعمالشان را به آنان بچشاند، شاید بسوی حق باز گردند!
199) سوره مائده / آیه 54؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! هر کس از شما، از آیین خود باز گردد، به خدا زیانی نمی رساند؛ خداوند جمعیتی را می آورد که آنها را دوست دارد و آنان نیز او را دوست دارند، در برابر مؤمنان متواضع، و در برابر کافان سرسخت و نیرومندند؛ آنها در راه خدا جهاد می کنند، و از سرزنش هیچ ملامتگری هراسی ندارند.
200) سوره انبیاء / آیه 105؛ در زبور بعد از ذکر تورات نوشتیم: بندگان شایسته ام وارث (حکومت) زمین خواهند شد!
201) سوره طه / آیه 132؛ و عاقبت نیک برای تقواست!
202) المیزان / ج 4 / ص 131 تا 133؛
203) سوره آل عمران / آیات 169 تا 171؛ ای پیامبر! هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده اند، و نزد پروردگارشان روزی داده می شوند.آنها بخاطر نعمتهای فراوانی که خداوند از فضل خود به ایشان بخشیده است، خوشحالند؛ و بخاطر کسانی که هنوز به آنها ملحق نشده اند مجاهدان و شهیدان آینده، خوشوقتند؛ زیرا مقامات بر جسته آنها را در آن جهان می بینند؛ و می دانند که نه ترسی بر آنهاست، و نه غمی خواهند داشت. و از نعمت خدا و فضل او نسبت به خودشان نیز مسرورند؛ و می بینند که خداوند، پاداش مؤمنان را ضایع نمی کند؛ نه پاداش شهیدان، و نه پاداش مجاهدانی که شهید نشدند.
204) سوره بقره / آیه 154؛ و به آنها که در راه خدا کشته می شوند، مگر نگویید!
205) المیزان / ج 4 / ص 60 تا 61؛
206) این آمار مربوط به سالهایی است که المیزان را می نوشتند.
207) البته در صورتی که امکانات پرورشی و تعلیمی مناسب بوده باشد.
208) الصراط المستقیم / ج 3 / ص 118 / تألیف علی بن یونس نباطی بیاضی؛ دشمنی نسل اول خانواده، به نسلهای بعدی نیز منتقل می گردد.
209) المیزان / ج /4 ص 184 تا ص 195؛
210) سوره احزاب / آیه 28 و 29؛ ای پیامبر، به همسرانت بگو: اگر خواهان زندگی دنیا و زینت آنید، بیایید تا مهرتان را بدهم و خوش و خرم شما را رها کنم.و اگر خواستار خدا و فرستاده وی و سرای آخرتید، پس به راستی خدا برای نیکوکاران شما پاداش بزرگی آماده گردانیده است.
211) مستدرک / ج 13 / ص 379 / روایت 6؛ البته ما این روایت را که مرحوم علامه نقل فرموده اند به عینه نیافتیم و بلکه این روایت به این مضمون است که ملاحظه می فرمایید: الله الله فیما ملکت ایمانکم، اطعموهم مما تاکلون و البسوهم مما تلبسون و لا تکلفواهم ما لا یطیقون.
این قسمت یک روایت است. و فقره بعدی روایت دیگر است که به آدرسی که ذکر می شود مراجعه فرمایید.
212) مستدرک / ج 14 / ص 252 / روایت 2؛ البته الفاظ روایتی که مرحوم علامه در متن مرقوم فرموده اند با این آدرس که ما ذکر کردیم فرق دارد.
213) المیزان / ج 4 / ص 195 تا ص 198؛
214) سوره نساء / آیه 11؛ خداوند درباره فرزندانتان به شما سفارش سفارش می کند.
215) سوره نساء / آیه 176؛ از تو درباره ارث خواهران و ربادران سؤال می کنند، بگو: خداوند، حکم کلاله خواهر و برادر را برای شما بیان می کند.
216) سوره احزاب / آیه 6؛ و خویشاوندان نسبت به یکدیگر از مؤمنان و مهاجران در آنچه خدا مقرر داشته اولی هستند
217) سوره نساء / آیه 11؛
218) سوره احقاف / آیه 15؛ ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند، مادرش او را با ناراحتی حمل می کند و با ناراحتی بر زمین می گذارد؛ و دو ران حمل و از شیر باز گرفتنش سی ماه است؛
219) سوره نساء / آیه 34؛ مردان سرپرست و نگهبان زنانند، بخاطر برتریهایی که خداوند از نظر نظام اجتماع برای بعضی نسبت به بعضی دیگر قرار داده است، و بخاطر انفاقهایی که از اموالشان در مورد زنان می کنند.
220) سوره نور / آیه 50؛ یا می ترسند خدا و رسولش بر آنان ستم کنند؟!.
221) سوره کهف / آیه 49؛ و پروردگارت به هیچ کس ستم نمی کند.
222) سوره آل عمران / آیه 195؛
223) سوره نساء / آیه 34؛
224) المیزان / ج 4 ص 212 تا ص 217؛
225) المیزان / ج 4 / ص 222 تا ص 223؛
226) المیزان / ج 4 / ص 223 تا ص 224؛
227) سوره بقره / آیه 29؛ همه آنچه را از نعمتها در زمین وجود دارد، برای شما آفرید؛
228) المیزان / ج 4 / 224 تا 226؛
229) سوره نساء / آیه 32؛ و از فضل و رحمت و برکت خدا، برای رفع تنگناها طلب کنید!
230) سوره حجرات / آیه 13؛ گرامی ترین شما نزد خداوند با تقواترین شماست؛
231) سوره ذاریات / آیه 50؛ پس به سوی خدا بگریزید،
232) المیزان / ج 4 / از ص 339 تا ص 341؛
233) سوره فتح / آیه 29؛ در برابر کفار سر سخت و شدید، و در میان خود مهربانند؛
234) سوره روم / آیه 21؛ تا در کنار آنان آرامش یابید، و در میانتان مودت و رحمت قرار داد؛
235) سوره اعراف / آیه 32؛
236) سوره نساء / آیه 34؛ مردان، سرپرست و نگهبان زنانند،
237) المیزان / ج 4 / از ص 346 تا ص 347؛
238) سوره احزاب / آیه 36؛
239) سوره نساء / آیه 59؛ آن را به خدا و پیامبر باز گردانید و از آنها داوری بطلبید.
240) سوره نساء / آیه 59؛ اطاعت کنید خدا را! و اطاعت کنیدپیامبر خدا و اولوا الأمر اوصیای پیامبر را!
241) سوره نساء / آیه 59؛ اطاعت کنید خدا را! و اطاعت کنید پیامبر خدا و اولو الأمر اوصیای پیامبر را!
242) سوره عنکبوت / آیه 8؛ ما به انسان توصیه کردیم که پدر و مادرش نیکی کند، و اگر آن دو مشترک باشند و تلاش کنند که برای من همتایی قائل شوی که به آن علم نداری، از آنها پیروی مکن!
243) سوره آل عمران / آیه 159؛ و در کارها، با آنان مشورت کن!
244) سوره شوری / آیه 38؛ و کارهایشان به صورت مشورت در میان آنهاست.
245) سوره جمعه / آیه 2؛ و کسی است که در میان جمعیت درس نخوانده رسولی از خودشان برانگیخت.
246) سوره انعام / آیه 130؛ آیا رسولانی از شما به سوی شما نیامدند که آیات مرا برایتان بازگو می کردند،
247) سوره قلم / آیه 8؛ حال که چنین است از تکذبین کنندگان اطاعت مکن!
248) سوره فرقان / آیه 52؛ بنابراین از کافران اطاعت مکن،
249) سوره احزاب / آیه 67؛ و می گویند: پروردگارا! ما از سران و بزرگان خود اطاعت کردیم.
250) سوره شعراء / آیه 151؛ و فرمان مسرفان را اطاعت نکنید!
251) سوره بقره / آیه 238؛ در انجام همه نمازها، کوشا باشید!
252) سوره حجر / آیه 88؛ و بال عطوفت خود را برای مؤمنین فرود آر!
253) سوره انعام آیه 89؛ آنها کسانی هستند که و اگر بفرض نسبت به آن کفر ورزند، آیین حق زمین نمی ماند؛ زیرا کسان دیگری را نگاهبان آن می سازیم که نسبت به آن، کافر نیستند.
254) سوره زخرف آیه 28؛ او کلمه توحید را کلمه پاینده ای در نسلها بعد از خود قرار داد،
255) سوره حجر آیه؛ 9 ما قرآن را نزال کردیم؛ و ما بطور قطع نگهدار آنیم!
256) سوره فصلت آیه 41؛ کسانی که به این ذکر قرآن هنگامی که به سراغشان آمد کافر شدند نیز بر ما مخفی نخواهد ماند! و این کتابی است قطعا شکست ناپذیر و باطل به راه نمی یابد نه از پیش رو و نه از پشت سر.
257) سوره آل عمران آیه 103؛ و همگی به ریسمان خدا قرآن و اسلام،
258) سوره بقره / آیه 189؛ درباره هلال های ماه از تو سؤال می کنند؛
259) سوره بقره / آیه 215؛ از تو سؤال می کنند چه چیز انفاق کنند؟
260) سوره انفال / آیه 1؛ از تو درباره انفال غنایم، و هر گونه مال بدون مالک مشخص سؤال می کنند،
261) سوره آل عمران / آیه 28؛ مگر اینکه از آنها بپرهیزید و به خاطر هدفهای مهمتری تقیه کنید.
262) المیزان / ج 4 / ص 389 تا 398؛
263) سوره مائده آیه 55؛ سرپرست و ولی شما، تنها خداست و پیامبر او و آنها که ایمان آورده اند؛ همانها که نماز را بر پا می دارند، و در حالی رکوع، زکات می دهند.
264) سوره بقره آیه 144؛ اکنون تو را به سوی قبله ای که از آن خشنود باشی، باز می گرانیم. پس روی خود را به سوی مسجد الحرام کن! و هرجا باشید، روی خود را به سوی آن بگردنید!
265) سوره مائده آیه 56.
266) سوره شوری آیه 9؛ آیا آنها غیر از خدا را ولی خود برگزیدند؟! در حالی که: ولی فقط خداوند است و اوست که مردگان را زنده می کند، و اوست که که مردگان را زنده می کند، و اوست که بر هر چیزی تواناست!
267) سوره سجده آیه 4: هیچ سرپرست و شفاعت کننده ای برای شما جز او نیست آیا متذکر نمی شوید؟
268) سوره یوسف آیه 101؛ تو ولی و سرپرست من در دنیا و آخرت هستی،
269) سوره شوره آیه 44؛ ولی و یاوری جز او نخواهد داشت؛
270) سوره ق، آیه 16؛ و ما به او از رگ قلبش نزدیکتریم!
271) سوره انفال آیه 24؛ و بدانید خداوند میان انسان و قلب او حایل می شود،
272) سوره محمد آیه 11؛ این برای آن است که خداوند مولا و سرپرست کسانی است که ایمان آوردند؛ اما کافران مولایی ندارند!
273) سوره تحریم آیه 4؛
274) سوره روم آیه 47؛ و یاری مؤمنان، همواره حقی است بر عهده ما!
275) سوره بقره آیه 257؛ خداوند، ولی و سرپرست کسانی است که ایمان آورده اند؛ آنها را از ظلمتها به سوی نور بیرون می برد.
276) سوره آل عمران آیه 68؛ و خداوند، ولی و سرپرست مؤمنان است.
277) سوره جاثیه آیه 19؛ اما خداوند یارو و یاور پرهیزگاران است!
278) سوره احزاب / آیه 36؛ هیچ مرد و زن با ایمانی حق ندارد هنگامی که خدا و پیامبرش امری را لازم بدانند، اختیاری در برابر فرمان خدا داشته باشد؛ و هر کس نافرمانی خدا و رسولش را کند، به گمراهی آشکاری گرفتار شده است!
279) سوره احزاب آیه 6؛ پیامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است؛
280) سوره نساء آیه 105؛ ما این کتاب را بحق بر تو نازل کردیم؛ تا به آنچه خداوند به تو آموخته، در میان مردم قضاوت کنی؛
281) سوره شوری آیه 52؛ و تو مسلماً به سوی راه راست هدایت می کنی.
282) سوره جمعه / آیه 2؛ رسولی از خودشان برانگیخت که آیاتش را بر آنها می خواند و آنها را تزکیه می کند و به آنان کتاب قرآن و حکمت می آموزد.
283) سوره نحل آیه 44؛ تا آنچه به سوی مردم نازل شده است برای آنها روشن سازی؛
284) سوره تغابن آیه 12؛ اطاعت کنید خدا را، و اطاعت کنید پیامبر را؛
285) سوره احزاب آیه 35؛ هیچ مرد و زن با ایمانی حق ندارد هنگامی که خدا و پیامبرش امری را لازم بدانند، اختیاری در برابر فرمان خدا داشته باشد؛
286) سوره مائده آیه 49؛ و در میان آنها ( اهل کتاب)، طبق آنچه خداوند نازل کرده، واز آنها بر حذر باش، مبادا تو را از بعض احکامی که خا بر تو نازل کرده،
287) سوره توبه / آیه 61؛ بگو: خوش باور بودن او به نفع شماست! (ولی بدانید) او به خدا ایمان دارد؛ و (تنها) مؤمنان را تصدیق می کند؛
288) سوره مائده / آیه 56؛ و کسانی که ولایت خدا و پیامبر او و افراد باایمان را بپذیرند، پیروزند زیرا حزب و جمعیت خدا پیروز است.
289) سوره مجادله / آیه 22؛ هیچ قومی را که ایمان به خدا و روز رستاخیز دارند نمی یابی که با دشمنان خدا و رسولش دوستی کنند، هر چند پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشاوندانشان باشند؛ آنان کسانی هستند که خدا ایمان را بر صفحه دلهایشان نوشته و با روحی از ناحیه خودش آنها را تقویت فرموده، و آنها را در باغهایی از بهشت وترد می کند که نهرها از زیر درختانش جاری است، جاودانه در آن می مانند؛ خدا از آنها خشنود است، و آنان نیز از خدا خشنودند؛ آنها حزب الله اند؛ بدانید حزب الله پیروزن و رستگارانند.
290) المیزان / ج 6 / از ص 11 تا ص 16؛
291) احزاب / آیه 33؛ خداوند فقط می خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملا شما را پاک سازد.
292) سوره انفال / آیه 34؛
293) سوره مائده / آیه 6؛ خداوند می خواهد مشکلی برای شما ایجاد کند، بلکه می خواهد شما را پاک سازد و نعمتش را بر شما تمام نماید؛
294) سوره احزاب / آیه 33؛
295) سوره مائده / آیه 3؛
296) سوره انعام / آیه 145؛
297) سوره توبه / آیه 125؛ و اما آنها که در دلهایشان بیماری است، پلیدی بر پلیدیشان افزوده؛ و از دنیا رفتند در حالی که کافر بودند.
298) سوره انعام / آیه 125؛ و آن کس را که بخاطر اعمال خلافش بخواهد گمراه سازد، سینه اش را آنچنان تنگ می کند که گویا می خواهد به آسمان بالا برود؛ این گونه خداوند پلیدی را بر افرادی که ایمان نمی آورند قرار می دهد!
299) سوره احزاب / آیه 34؛ آنچه را در خانه های شما از آیات خداوند و حکمت و دانش خوانده می شود یاد کنید؛ خداوند لطیف و خبیر است!
300) المیزان / ج 16 / از ص 309 تا 313؛
301) المیزان / ج 4 / ص 399؛
302) سوره زمر / آیه 62؛
303) سوره فرقان / آیه 2؛
304) سوره سجده / آیه 7؛ او همان کسی است که هر چه را آفرید نیکو آفرید؛
305) سوره انعام / آیه 61؛
306) سوره فاطر / آیه 44؛ خداوند را چیزی در آسمانها و نه چیزی روی زمین نمی تواند تضعیف کند. همانا خداوند دانا و تواناست.
307) سوره نساء / آیه 78؛ و اگر به آنها منافقان حسنه و پیروزی برسد، می گویند: این، از ناحیه خداست. و اگر سیئه و شکستی برسد، می گویند: این از ناحیه توست. بگو: همه اینها از ناحیه خداست. پس چرا این گروه حاضر نیستند سخنی را درک کنند؟!
308) سوره اعراف / آیه 131؛ اما آنها نه تنها پند نگرفتند، بلکه هنگامی که نیکی و نعمتبه آنها می رسید، می گفتند: بخاطر خود ماست ولی موقعی که بدی و بلا به آنها می رسید، می گفتند: از شومی موسی و کسان اوست! آگاه باشید سرچشمه همه اینها، نزد خداست؛ ولی بیشتر آنها نمی دانند!
309) سوره نساء / آیه 79؛ هر چه از خوبیها به تو می رسد از جانب خداست؛ و آنچه از بدی به تو می رسد از خود توست؛
310) سوره شوری / آیه 30؛ و هر گونه مصیبتی به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست، و خدا از بسیاری در می گذرد.
311) سوره انفال / آیه 53؛ این بخاطر آن است که خداوند، هیچ نعمتی را که به گروهی داده، تغییر نمی دهد؛ جز آنکه آنها خودشان را تغییر دهند؛
312) سوره رعد / آیه 11؛ اما خداوند سرنوشت هیچ قوم و ملتی را تغییر نمی دهد مگر آنکه آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند!
313) سوره فاطر / آیه 2؛ هر رحمتی را خدا به روی مردم بگشاید، کسی نمی تواند جلو آن را بگیرد؛ و هر چه را امساک کند، کسی غیر از او قادر به فرستادن آن نیست؛ و او عزیز و حکیم است!
314) سوره رعد / آیه 17؛ خداوند از آسمان آبی فرستاد؛ و از هر دره و رودخانه ای به اندازه آنها سیلابی جاری شد؛
315) سوره حجر / آیه 21؛ و خزائن همه چیز، تنها نزد ماست؛ ولی ما جز به اندازه معین آن را نازل نمی کنیم!
316) سوره ملک / آیه 14؛ آیا آن کسی که موجودات را آفریده از حال آنها آگاه نیست! در حالی که او از اسرار دقیق باخبر و آگاه است!
317) سوره بقره / آیه 148؛ هر طایفه ای قبله دارد که خداوند آن را تعیین کرده است،
318) سوره انفال / آیه 53؛ این، بخاطر آن است که خداوند، هیچ نعمتی را که گروهی داده، تغییر نمی دهد؛ جز آنکه آنها خودشان را تغییر دهند؛
319) سوره شوری / آیه 30؛ هر مصیبتی به شما رسد بخاطر اعمالی است که انجام داده اید، و بسیاری را نیز عفو می کند!
320) سوره نساء / آیه 79؛ آری، آنچه از نیکیها به تو می رسد، از طرف خداست؛ و آنچه از بدی به تو می رسد، از سوی خود توست.
321) سوره زمر / آیه 62؛
322) سوره سجده / آیه 7؛ او همان کسی است که هر چه را آفرید نیکو آفرید؛
323) سوره مریم / آیه 64؛ پروردگارت هرگز فراموشکار نبوده و نیست!
324) سوره طه / آیه 52؛ پروردگارم هرگز گمراه نمی شود، و فراموش نمی کند و آنچه شایسته آنهاست به ایشان می دهد!
325) سوره نساء / آیه 79؛
326) سوره انفعال / آیه 53؛
327) سوره اعراف / آیه 96؛ و اگر اهل شهرها و آبادیها،ایمان می آوردند و تقوا پیشه می کردند برکات آسمان و زمین را بر آنها می گشودیم؛
328) سوره سجده / آیه 24؛ و از آنان امامان و پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما مردم را هدایت می کردند؛ چون شکیبایی نمودند، و به آیات ما یقین داشتند.
329) سوره انبیاء / آیه 86؛ و ما آنان را در رحمت خود وارد ساختیم؛ چرا که آنها از صالحان بودند.
330) سوره طه / آیه 50، گفت: پروردگار ما همان کسی که به هر موجودی، آنچه را لازمه آفرینش او بوده داده؛ سپس هدایت کرده است!
331) سوره نور. آیه 21؛ و اگر فضل و رحمت الهی بر شما نبود، هرگز احدی از شما پاک نمی شد؛ ولی خداوند هر که را بخواهد تزکیه می کند، و خدا شنوا و داناست!
332) سوره نساء / آیه 79؛ هر چه از خوبیها به تو می رسد از جانب خداست؛ و آنچه از بدی به تو می رسد از خود توست؛
333) المیزان / ج 5 / از ص 9 تا ص 15؛
334) سوره نور / آیه 61؛ و هنگامی که داخل خانه ای شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام وتحیتی از سوی خداوند، سلامی پربرکت و پاکیزه!
335) سوره نور / آیه 21؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! در خانه هایی غیر از خانه خود وارد نشوید تا اجازه بگیرید و بر اهل آن خانه سلام کنید؛ این برای شما بهتر است؛ شاید متذکر شوید!
336) سوره انعام / آیه 54؛ هر گاه کسانی که به آیات ما ایمان دارند نزد تو آیند، به آنها بگو: سلام بر شما پروردگارتان، رحمت را بر خود فرض کرده؛
337) سوره زخرف / آیه 89؛ پس اکنون که چنین است از آنان روی بر گردان و بگو: سلام بر شما اما بزودی خواهند دانست!
338) سوره مریم / آیه ابراهیم گفت: سلام بر تو! من بزودی از پروردگارم برایت تقاضای عفو می کنم؛
339) سوره هود / آیه 69؛ فرستادگان ما فرشتگان برای ابراهیم بشارت آوردند؛ گفتند: سلام! او نیز گفت: سلام!
340) سوره صافات / آیه 79؛ سلام بر نوح در میان جهانیان باد!
341) سوره صافات / آیه 79؛
342) سوره صافات / آیه 120؛
343) سوره صافات / آیه 130؛
344) سوره صافات / آیه 181؛
345) سوره نحل / آیه 32؛ همانها که فرشتگان مرگ روحشان را می گیرند در حالی که پاک و پاکیزه اند؛ به آنها می گویند: سلام بر شما!
346) سوره رعد / آیه 23 و 24؛ فرشتگان از هر دری بر آنان وارد می گردند و به آنان می گویند: سلام بر شما!
347) سوره یونس / آیه 20؛ و تحیت آنها در آنجا: سلام؛
348) سوره واقعه آیه 25 و 26؛ در آن باغهای بهشتی نه لغو و بیهوده ای می شنوند نه سخنان گناه آلود؛ تنها چیزی که می شنوند سلام استسلام
349) المیزان / ج 5 / از ص 31 تا ص 33؛
350) سوره مائده / آیه 51؛ یهود و نصاری را ولی و دوست و تکیه گاه خود، انتخاب نکنید!
351) سوره ممتحنه / آیه 1؛ دشمن من و دشمن خودتان را دوست نگیرید!
352) سوره هود / آیه 113؛ و بر ظالمان تکیه ننمایید،
353) سوره زخرف / آیه 89؛ پس اکنون که چنین است از آنان روی بر گردان و بگو: سلام بر شما،
354) سوره فرقان / آیه 63؛ و هنگامی که جاهلان آنها را مخاطب سازند و سخنان نابخردانه گویند، به آنها سلام می گویند و با بی اعتنایی و بزرگواری می گذارند؛
355) المیزان / ج 5 / از ص تا ص 35
356) تفسیر صافی / ج /1 ص 441؛
357) سوره نساء / آیه 86؛ هرگاه به شما تحیت گویند، پاسخ آن را بهتر از آن بدهید؛ یا لااقل به همان گونه پاسخ گوییند!
358) المیزان / ج 5 / ص 35؛
359) المیزان / ج 5 / ص 35؛
360) سوره نساء / آیه 101؛ هنگامی که سفر می کنید، گناهی بر شما نیست که نماز را کوتاه کنید.
361) سوره بقره / آیه 158؛ صفا و مروه از شعائر و نشانه های خداست! بنابراین، کسانی که حج خانه خدا و یا عمره انجام می دهند مانعی نیست که بر دو طواف کنند؛
362) المیزان / ج 5 / ص 65؛
363) منظور از مستضعفین،مستضعفین مادی نیستند بلکه آنهایی که به نحوی از دسترسی به حق بازداشته شده اند.
364) سوره نساء / آیه 98؛ مگر آن دسته از مردان و زنان و کودکانی که براستی تحت قرار گرفته اند و حقیقتا مستضعفند؛ نه چاره ای دارند، نه راهی برای نجات از آن محیط آلوده می بایند.
365) سوره بقره / آیه 286؛ خداوند هیچ کس را، جز به اندازه تواناییش، تکلیف نمی کند. انسان، هر کاری نیکی را انجام دهد، برای خود انجام داده و هر کار بدی کند، به زیان خود کرده است.
366) سوره نساء / آیه 99؛ ممکن است خداوند، آنها رامورد عفو قرار دهد؛ و خداوند، عفو کننده و آمرزنده است.
367) سوره نساء / آیه 98؛ مگر آن دسته از مردان و زنان و کودکانی که براستی تحت فشار قرار گرفته و حقیقتا مستضعفند؛ نه چاره ای دارند، و نه راهی برای نجات از آن محیط آلوده می یابند.
368) سوره توبه / آیه 106 و گروهی دیگر، به فرمان خدا واگذار شده اند (و کارشان با خداست)؛ یا آنها را مجازات می کند، و یا توبه آنان را می پذیرد (، هر طوری که شایسته باشند)، و خداوند دانا و حکیم است!
369) المیزان / ج 5 / از ص 51 تا ص 52؛
370) سوره نساء / آیه 113؛
371) سوره بقره / آیه 97؛ آنها می گویند: (چون فرشته ای که وحی را بر تو نازل می کند، جبرئیل است، و ما با جبرئیل دشمن هستیم، به تو ایمان نمی آوریم!) بگو: (کسی که دشمن جبرئیل باشد) در حقیقت دشمن.
372) سوره شعراء / آیه 193 و 194؛ روح الامین آن را نازل کرده است بر قلب (پاک) تو، تا از انذارکنندگان باشی!
373) سوره شوری / آیه 13؛ آیینی را برای شما تشریع کرد که به نوح توصیه کرده بود؛ و آنچه را برتو وحی فرستادیم و به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش کردیم این بود که: دین را برپا دارید.
374) سوره نساء / آیه 163؛ ما به تو وحی فرستادیم؛ همان گونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحی فرستادیم؛
375) سوره انعام / آیه 50؛ تنها از آنچه به من وحی می شود پیروی می کنم.
376) سوره اعراف / آیه 203؛ بگو: من تنها از چیزی پیروی می کنم که بر من وحی می شود؛
377) سوره نساء / آیه 113؛
378) سوره نساء / آیه 113؛
379) سوره شوری / آیه 52؛ همان گونه؛ که بر پیامبر پیشین وحی فرستادیم بر تو نیز روحی را بفرمان خود وحی کردیم؛ تو پیش از این نمی دانستی کتاب و ایمان چیست و از محتوای قرآن آگاه نبودی))؛ ولی ما آن را نوری قرار دادیم که بوسیله آن هر کس از بندگان خویش را بخواهیم هدایت می کنیم؛
380) سوره انبیاء / آیه 73؛ و آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما، مردم را هدایت می کردند؛ و انجام کارهای نیک و برپاداشتن نماز و ادای زکات را به آنها وحی کردیم؛ و تنها ما را عبادت می کردیم.
381) سوره نساء / آیه 113؛
382) سوره بقره / آیه 213؛ مردم در آغاز یک دسته بودند؛ و تضادی در میان آنها وجود نداشت. بتدریج جوامع و طبقات پدید آمد و اختلافات و تضادهایی در میان آنها پیدا شد، در این حال خداوند، پیامبران را برانگیخت؛ تا مردم را بشارت و بیم دهند و کتاب آسمانی، که به سوی حق دعوت می کرد، با آنها نازل نمود؛ تا درمیان مردم، در آنچه اختلاف داشتند، داوری کند.
383) سوره نساء / آیه 113؛
384) المیزان / ج 5 / از ص 78 تا ص 80؛
385) مجمع البحرین / ج 5 / ص 159؛ هی التی تخنق فتموت و لا تدرک ذکاتها. حیوانی که از قلو بسته می شود تا خفه شده و بمیرد و تذکیه نشود.
386) لسان العرب / ج 3 / ص 519؛ المضروبه حتی تموت و لم تذک. حیوانی که آنقدر ضربه می خورد تا بمیرد و ذبح شرعی نشود.
387) مجمع البحرین / ج 1 ص 181؛ التی تردت و سقطت من جبل او حائط او بئر و ما یدرک ذکاته. حیوانی که از کوهی یا از دیواری یا چاهی بیفتد و نتوان ذبح شرعی کرد.
388) مجمع البحرین / ج 2 / ص 420؛ و هی التی نطحتها بهیمة اخری حتی ماتت. و آن حیوانی است که حیوانی دیگر آن را مجروح و نیم جان کند تا اینکه بمیرد.
389) المیزان / ج 5 / از ص 183 تا 184؛
390) قسمت کردن گوشت حیوان بوسیله ی چوبه های تیر مخصوص بخت آزمایی.
391) سوره روم / آیه 30؛ این فطرتی است که خداوند، انسانها را بر آن آفریده: دگرگونی در آفرینش الهی نیست؛ این است آیین استواره؛ ولی اکثر مردم نمی دانند!
392) المیزان / ج 5 / از ص 184 تا 187؛
393) المیزان / ج 5 / ص 187؛
394) سوره مائده / آیه 3؛ امروز کافران از زوال آیین شما مأیوس شدند؛ بنابراین، از آنها نترسید! و از مخالفت من بترسید! امروز، دین شما را کامل کردم؛ و نعمت خود را بر شما تمام نمودم؛ و اسلام را به عنوان آیین جاودان شما پذیرفتم.
395) المیزان / ج 5 / ص 193؛
396) المیزان / ج 5 / ص 200؛
397) سوره مائده / آیه 67؛ ای پیامبر! آن چه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، کاملا به مردم برسان!
398) سوره مائده / آیه 3؛
399) المیزان / ج 5 / ص 196؛
400) ء انعام / آیه 122؛ آیا کسی که مرده بود، سپس او را زنده کردیم، و نوری برایش قرار دادیم که با در میان مردم راه برود، همانند کسی است که در ظلمتها باشد و از خارج نگردد؟!
401) سوره زمر / آیه 9؛ بگو: آیا کسانی که می دانند با کسانی که نمی دانند یکسانند؟!
402) سوره مجادله / آیه 11؛ خداوند کسانی را که ایمان آورده اند و کسانی را که علم به آنان داده شده درجات عظیمی می بخشد؛
403) سوره زمر / آیه 17 و 18؛ پس بندگان مرا بشارت ده! همان کسانی که سخنان را می شنوند و از نیکوترین آنها پیرونند؛ آنان کسانی هستند که خدا هدایتشان کرده، هدایت می کند؛
404) سوره اسراء / آیه 9؛ این قرآن، به راهی که استوارترین راه هاست، هدایت می کند؛
405) سوره مائده / آیه 15 و 16؛ آری، از طرف خدا، نور و کتاب آشکاری به سوی شما آمد. خداوند به برکت آن، کسانی را که خشنودی او پیروی کنند، به راه ای سلامت، هدایت می کند؛ و به فرمان خود، از تاریکیها به سوی روشنایی می برد؛ و آنها را به سوی راه است، رهبری می نماید.
406) سوره مائده / آیه 17؛ بگو: اگر خدا بخواهد مسیح بن مریم و مادرش و همه کسانی را که روی زمین هستند هلاک کند، چه کسی می تواند جلوگیری کند؟
407) سوره ابراهیم / آیه 10؛ رسولان آنها گفتند: آیا در خدا شک است؟! خدایی که آسمانها و زمین را آفریده؛
408) سوره لقمان / آیه 13؛ به خاطر بیاور هنگامی را که لقمان به فرزندش - در حالی که او را موعظه می کرد - گفت: پسرم! چیزی را همتای خدا قرار مده که شرک، ظلم بزرگی است.
409) سوره غافر / آیه 28؛ و مرد مؤمنی از آل فرعون که ایمان خود را پنهان می داشت گفت: آیا می خواهید مردی را بکشید بخاطر اینکه می گوید: پروردگار من الله است، در حالی که دلایل روشنی از سوی پروردگارتان برای شما آورده است!؟
410) سوره طه / آیه 72؛ گفتند: سوگند به آن کسی که ما را آفریده، هرگز تو را بر دلایل روشنی که برای ما آمده، مقدم نخواهید داشت! هر حکمی می خواهی بکن؛ تو تنها در این زندگی دنیا می توانی حکم کنی!
411) سوره عنکبوت / آیه 45؛ که نماز انسان را از زشتیها و گناه باز می دارد، و یاد خدا بزرگتر است؛
412) سوره بقره / آیه 183؛ روزه بر شما نوشته شده، همان گونه که بر کسانی که قبل از شما بودند نوشته شد؛ تا پرهیز کار شوید.
413) سوره مائده / آیه 6؛ خداوند نمی خواهد مشکلی برای شما ایجاد کند؛ بلکه می خواهد شما را پاک سازد و نعمتش را بر شما تمام نماید؛ شاید شکر او را بجا آورید!
414) المیزان / ج 5 / از ص 254 تا 256؛
415) سوره حدید / آیه 27؛ و رهبانیتی را که ابداع کرده بودند، ما بر آنان مقرر نداشته بودیم؛ گر چه هدفشان جلب خشنودی خدا بود، ولی حق آن را رعایت نکردند؛
416) سوره نحل / آیه 89؛ و ما این کتال را بر تو نازل کردیم که بیانگر همه چیز، و مایه هدایت و رحمت و بشارت برای مسلمانان است!
417) المیزان / ج 5 / از ص 279 تا 283؛
418) سوره مائده / آیه 31؛ او گفت: وای بر من! آیا من نتوانستم مثل این زاغ باشم و جسد برادرم را دفن کنم؟! و سرانجام از ترس رسوایی، و بر اثر وجدان، از کار خود پشیمان شد.
419) سوره علق / آیه 5؛ و به انسان آنچه را نمی دانست یاد داد!
420) سوره طه / آیه 50؛ گفت: پروردگار ما همان کسی است که به هر موجودی، آنچه را لازمه آفرینش او بوده داده؛ سپس هدایت کرده است!
421) سوره اعلی / آیه 2 و 3؛ همان خداوندی که آفرید و منظم کرد، و همان که اندازه گیری کرد و هدایت نمود،
422) سوره نمل / 63؛ یا کسی که شما را در تاریکیهای صحرا و دریا هدایت می کند،
423) سوره نحل / آیه 78؛ و خداوند شما را از شکم مادرتان خارج نمود در حالی کههیچ چیز نمی دانستید؛ و برای شما، گوش و چشم و عقل قرار داد.
424) سوره مائده / آیه 31؛ فبعث الله غربا یبحث فی الأرض لیریه کیف یواری ء سوءة أخیه قال یا ویلتی أ عجزت أن أکون مثل هذا الغرب فأواری سوءة أخی
425) سوره مائده / آیه 4؛ که از آنچه خداوند به شما تعلیم داده به آنها یاد داده اید،
426) سوره بقره / آیه 282؛ از خدا بپرهیزید! و خداوند به شما تعلیم می دهد؛
427) سوره جاثیه / آیه 13؛ او آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است همه را از سوی خودش مسخر شما ساخته؛
428) سوره حج / آیه 65؛ آیا ندیدی که خداوند آنچه را در زمین است مسخر شما کرد؛ و نیز کشتیهایی را که به فرمان اقیانوسها حرکت می کنند؛ و آسمان کرات و سنگهای آسمانی را نگه می دارد،
429) سوره زخرف / آیه 12؛ و برای شما از کشتیها و چهارپایان مرکبهایی قرار داد که بر آن سوار می شوید،
430) سوره مؤمنون / آیه 22؛ و بر آنها و بر کشتیها سوار می شوید!
431) سوره نحل / آیه 78؛ و برای شما، گوش و چشم و عقل قرار داد، تا شکر نعمت او را بجا آورید!
432) سوره شمس / آیات 7 تا 10؛ و نفس و ما سواها، فألهمها فجورها و تققواها، قد أفلح من زکیها، و قد خاب من دسیها
433) سوره روم / آیه 30؛ پس روی خود را متوجه آیین خالص پروردگار کن! این فطرتی است که خداوند، انسانها را بر آن آفریده؛ دگرگونی در آفرینش الهی نیست؛ این است آیین استوار؛
434) سوره بقره / آیه 269؛ و جز خردمندان، این حقایق را درک نمی کنند، و متذکر نمی گردند.
435) سوره غافر / آیه 13؛ تنها کسانی متذکر این حقایق می شوند که بسوی خدا باز می گردند.
436) سوره انعام / آیه 110؛ و ما دلها و چشمهای آنها را واژگونه می سازیم؛ آری، آنها ایمان نمی آورند همان گونه که در آغاز، به آن ایمان نیاوردند!
437) سوره بقره / آیه 130؛ جز افراد سفیه و نادان، چه کسی از آیین ابراهیم، با آن پاکی و درخشندگی، روی گردان خواهد شد!؟
438) این کلمه در 31 چای قرآن آمده که ما به عنوان مثال چند مورد را ذکر می کنیم: در سوره بقره / آیات 243؛ 246؛ 258 و در سوره آل عمران / آیه 23؛ و در سوره نساء / آیات 44، 49، 51 و.
439) سوره / طه / آیه 89 - و سوره انبیاء / آیه 44؛
440) در سوره شعراء / آیه 75 - و زمر / 38 - نجم / 19 - واقعه 58، 63، 68، 71؛
441) سوره قصص / آیه 72 - زخرف / 51 - ذاریات / 21؛
442) سوره بقره / آیه 54؛ این کار، برای شما در پیشگاه پروردگارتان بهتر است.
443) سوره بقره / آیه 283؛ و هر کس آن را کتمان کند، قلبش گناهکار است.
444) سوره بقره / آیه 219؛ در آنها گناه و زیان بزرگی است؛
445) سوره اعراف / آیه 33؛
446) سوره مائده / آیه 67؛
447) المیزان / ج 5 / از ص 308 تا 32؛
448) المیزان / ج 5 / ص 314؛
449) سوره احزاب / آیه 12؛ و نیز به خاطر آوردید زمانی را که منافقان و بیماردلان می گفتند: خدا و پیامبرش جز وعده های دروغین به ما نداده اند!.
450) سوره انفال / آیه 49؛ و هنگامی را که منافقان، و آنها که در دلهایشان بیماری است می گفتند: این گروه مسلمانان را دینشان مغرور ساخته است.
451) سوره حج / آیه 53؛ هدف این بود که خداوند القای شیطان را آزمونی قرار دهد برای آنها که در دلهایشان بیماری است، و آنها که سنگدلند؛
452) سوره شعراء / آیه 88 ئ 89؛ در آن روز که مال و فرزندان سودی نمی بخشد، مگر کسی که با قلب سلیم به پیشگاه خدا آید!
453) سوره احزاب / آیه 12؛ نیز به خاطر آورید زمانی را که منافقان و بیماردلان می گفتند.
454) سوره انعام / آیه 122؛ آیا کسی که مرده بود، سپس او را زنده کردیم، و نوری برایش قرار دادیم که با آن در میان مردم راه برود،
455) سوره انعام / آیه 36؛ تنها کسانی دعوت تو را می پذیرند که گوش شنوا دارند؛ اما مردگان و آنها که روح انسانی را از دست داده اند،
456) سوره نساء / آیه 138 تا 140؛ به منافقان بشارت ده که مجازات دردناکی در انتظار آنهاست! همانها که کافران را به جای مؤمنان، دوست خود انتخاب می کنند. آیا عزت و آبرو نزد آنان می جویند؟ با اینکه همه عزتها از آن خداست؟! و خداوند این حکم را در قرآن بر شما نازل کرده که هر گاه بشنوید افرادی آیات خدا را انکار و استهزا می کنند، با آنها ننشینید تا به سخن دیگری بپردازند! و گرنه، شما هم مثل آنان خواهید بود.خداوند، منافقان و کافران را همگی در دوزخ جمع می کند.
457) سوره بقره / آیه 8؛ گروهی از مردم کسانی هستند که می گویند: به خدا و روز زستاخیز ایمان آورده ایم.)) در حالی که ایمان ندارند.
458) سوره بقره / آیه 13؛ و هنگامی که به آنان گفته شود: همانند سایر مردم ایمان بیاورید! می گویند: آیا همچون ابلهان ایمان بیاوریم!؟
459) سوره بقره / آیه 10؛
460) سوره توبه / آیه 124؛ و هنگامی که سوره ای نازل می شود، بعضی از آنان به دیگران می گویند: این سوره، ایمان کدام یک از شما را افزون ساخت؟!
461) سوره توبه / آیه 125 و 126؛ و اما آنها که در دلهایشان بیماری است، پلیدی بر پلیدیشان افزوده؛ و از دنیا رفتند در حالی که کافر بودند.آیا نمی بینند که آنها در سال یکبار یا دو بار مورد امتحان قرار می گیرند، آنگاه توبه نمی کنند و یاد آور نمی شوند!
462) سوره روم / آیه 10؛ آنگاه فرجام کسانی که بدی کردند (بسی) بدتر بود، (چرا) که آیات خدا را تکذیب کردند و آنها را به ریشخند می گرفتند.
463) سوره یونس / آیه 9؛ پروردگارشان به پاس ایمانشان آنان را هدایت می کند.
464) سوره فاطر / آیه 10؛ سخنان پاکیزه به سوی او بالا می رود، و کار شایسته به آن رفعت می بخشد.
465) سوره توبه / آیه 126؛
466) سوره نساء / آیات 144 تا 146؛ ای کسانی که ایمان آورده اید، به جای مؤمنان، کافران را به دوستی خود مگیرید. آیا می خواهید علیه خود حجتی روشن برای خدا قرار دهید؟ آری، منافقان در فروترین درجات دوزخند، و هر گز برای آنان یاوری نخواهی یافت. مگر کسانی که توبه کردند و (عمل خود را) اصلاح نمودند و به خدا تمسک جستند و دین خود را برای خدا خالص گردانیدند که (در نتیجه) آنان با مؤمنان خواهند بود، و به زودی خدا مؤمنان را پاداشی بزرگ خواهد بخشید.
467) المیزان / ج 5 / از ص 377 تا 379؛
468) سوره مائده / آیه 83؛ و چون آنچه را به سوی این پیامبر نازل شده، بشنود، می بینی بر اثر آن حقیقتی که شناخته اند، اشک از چشمهایشان سرازیر می شود.می گویند: پروردگارا، ما ایمان آورده ایم؛ پس ما را در زمره گواهان بنویس.
469) سوره مائده / آیه 82؛ مسلما یهودیان و کسانی را که شرک ورزیده اند، دشمن ترین مردم نسبت به مؤمنان خواهی یافت؛
470) سوره مائده / آیه 80؛ بسیاری از آنان را می بینی که با کسانی که کفر ورزیده اند دوستی می کنند.
471) سوره مائده / آیه 62؛ و بسیاری از آنان را می بینی که در گناه و تعدی و حرامخواری خود شتاب می کنند.
472) سوره مائده آیه 82؛ زیرا برخی از آنان دانشمندان و رهبانانی اند که تکبر نمی ورزند.
473) المیزان / ج 6 / از ص 79 تا 82؛
474) سوره زمر / آیه 9؛ آیا کسانی که می دانند و کسانی که نمی دانند یکسانند؟ تنها خردمندانند که پندپذیرند.
475) سوره نجم / آیه 29 و 30؛ پس از هر کس که از یاد ما روی بر تافته و جز زندگی دنیا را خواستار نبوده است، روی برتاب. منتهای علم و فهم این مردم به همین حد است.
476) سوره نساء / آیه 78؛ (آخر) این قوم را چه شده است که نمی خواهد سخن رالمیزان درست) دریابند؟
477) سوره مائده / آیه 75؛ بنگر چگونه آیات (خود) را برای آنان توضیح می دهیم؛ سپس ببین چگونه (از حقیقت) دور می افتند.
478) سوره ص / آیه 4 و 5 و از اینکه هشدار دهنده ای خودشان برایشان آمده در شگفتند، و کافران می گویند: این، ساحری شیاد است. آیا خدایان متعدد را خدای واحدی قرارداده؟ این واقعا چیز عجیبی است.
479) سوره بقره / آیه 163؛ و معبود شما، معبود یگانه ای است که جز او هیچ معبودی نیست،
480) سوره غافر / آیه 65؛ اوست (همان) زنده ای که خدایی جز او نیست.پس او را در حالی که دین (خود) را برای وی بی آلایش گردانیده اید بخوانید.
481) سوره عنکبوت / آیه 46؛
482) سوره رعد / آیه 16؛ و اوست یگانه قهار.
483) سوره ص / آیه 65؛ و جز خدای یگانه قهار معبودی دیگر نیست.
484) سوره زمر / آیه 4؛ اگر خدا می خواست برای خود فرزندی بگیرد، قطعا از (میان) آنچه خلق می کند، آنچه را می خواست بر می گزید.منزه است او، اوست خدای یگانه قهار.
485) سوره فصلت / آیه 53 و 54؛ آیا کافی نیست که پروردگارت خود آری، آنان در لقای پروردگارشان تردید دارند. آگاه باش که مسلما او به هر چیزی احاطه دارد.
486) سوره طه / آیه 8؛ خدایی که جز او معبودی نیست (و) نامهای نیکو به او اختصاص دارد.
487) سوره نور / آیه 25؛ و خواهند دانست که خدا همان حقیقت آشکار است.
488) سوره غافر / آیه 65؛ اوست (همان) زنده ای که خدایی جز او نیست.
489) سوره روم / آیه 54؛ و هموست دانای توانا.
490) سوره بقره / آیه 165؛ تمام نیرو (ها) از آن خداست،
491) سوره تغابن / آیه 1؛ او راست فرمانروایی و او راست سپاس
492) سوره یونس / آیه 65؛ زیرا عزت، همه از آن خداست.
493) سوره آل عمران / آیه 60؛ حق از جانب پروردگار نو است.
494) سوره فاطر / آیه 15؛ شما به خدا نیازمندید، و خداست که بی نیاز ستوده است.
495) سوره فرقان / آیه 3؛ و برای خود نه زیانی را در اختیار دارند و نه سودی را، و نه مرگی را در اختیار دارند و نه حیاتی و نه رستاخیری را.
496) بگو: اوست خدای یگانه، خدای صمد (ثابت - متعالی)، (کسی را) نزاده، و زاده نشده است، و هیچ کس او را همتا نیست.
497) سوره نساء / آیه 43؛
498) سوره صافات / آیه 159 و 160؛ خدا منزه است از آنچه در وصف می آورند. به استثنای بندگان پاکدل خدا.
499) سوره طه / آیه 110؛ ولی آنها به علم او احاطه ندارند!
500) مصباح الشریعه / ص 55؛
501) سوره یوسف / آیه 39 و 40؛ آیا خدایان پراکنده بهترند، یا خداوند یکتای پیروز؟! این معبودهایی که غیر از خدا می پرستید، چیزی جز اسمهائی بی مسما که شما و پدرانتان آنها را خدا نامیده اید، نیست؛
502) سوره رعد / آیه 16؛ آیا آنها همتایانی بای خدا قرار دادند بخاطر اینکه آنان همانند خدا آفرینشی داشتند، و این آفرینشهابر آنها مشتبه شده است؟! بگو: خدا خالق همه چیز است؛ و اوست یکتا و پیروز!
503) سوره غافر / آیه 16؛ و گفته می شود حکومت امروز برای کیست؟ برای خداوند یکتای قهار است!
504) سوره زمر / آیه 4؛ اگر بفرض محال خدا می خواست فرزندی انتخاب کند، از میان مخلوقاتش آنچه را می خواست بر میگزید؛ منزه است از اینکه فرزندی داشته باشد! او خداوند یکتای پیروز است!
505) المیزان / ج 6 / از ص 86 تا ص 91؛
506) نهج البلاغه / خطبه 1؛ نهایت یگانه دانستن خداوند اخلاص عمل به او است.
507) نهج البلاغه / خطبه 1؛
508) المیزان / ج 6 / ص 93؛
509) سوره آل عمران / آیه 19؛ دین در نزد خدا، اسلام و تسلیم بودن در برابر حق است.
510) سوره زمر / آیه 7؛ و هرگز کفران را برای بندگانش نمی پسندد؛
511) المیزان / ج 6 / ص 190؛
512) سوره علق / آیه 8؛
513) المیزان / ج 6 / از ص 192 تا 194؛
514) سوره طلاق / آیه 2؛ شهادت را برای خدا بر پا دارید؛
515) سوره بقره / آیه 283؛ و شهادت را کتمان نکنید! و هر کس آن را کتمان کند، قلبش گناهکار است.
516) سوره معارج / آیه 33؛ و آنها که با ادای شهادتشان قیام می نمایند؛
517) سوره بقره / آیه 282؛ و دو نفر از مردان عادل خود را بر این حق شاهد بگیرد! و اگر دو مرد نبودند، یک مرد و دو زن، از کسانی که مورد رضایت واطمینان شما هستند، انتخاب کنید! و این دو زن باید با هم شاهد قرار گیرند، تا اگر یکی انحرافی یافت، دیگری به او یاد آوری کند.و شهود نباید به هنگامی که آنها را برای شهادت دعوت می کنند، خودداری نمایند! و از نوشتن بدهی خود، چه کوچک باشد یا بزرگ، ملول نشوید هر چه باشد بنویسید! این، در نزد خدا به عدالت نزدیکتر، و برای شهادت مستقیم تر، و برای جلوگیری از تردیدد و شک و نزاع و گفتگو بهتر می باشد؛
518) المیزان / ج 6 / از ص 203 تا ص 204؛
519) سوره طلاق / آیه 2؛ و شهادت را برای خدا بر پا دارید؛ این چیزی است کهمؤمنان به خدا و روز قیامت به آن اندرز داده می شود!
520) سوره مائده / آیه 106؛ هنگامی که مرگ یکی از شما فرا رسد، در موقع وصیت باید از میان شما، دو نفر عادل را به شهادت بطلبد؛
521) سوره نساء / آیه 31؛ اگر از گناهان بزرگی که از آن نهی می شوید پرهیز کنید، گناهان کوچک شما را می پوشانیم؛ و شما را در جایگاه خوبی وارد می سازیم.
522) سوره نور / آیه 4؛ و کسانی که به زنان پاکدامن تهمت (زنا) می زنند، سپس چهار شاهد نمی آورند ایشان را هشتاد تازیانه بزنید، و دیگر هرگز شهادت آنان را قبول نکنید، و اینانند که فاسقند.
523) من لا یحضره الفقیه / ج 3 / ص 39؛
524) المیزان / ج 6 / از ص 204 تا 206؛
525) سوره مائده / آیه 89؛ خداوند شما را بخاطر سوگندهای بیهوده و خالی از اراده، مؤاخذه نمی کند؛ ولی در برابر سوگندهایی که از روی اراده محکم کرده اید، مؤاخذه می نماید.کفاره این گونه قسمها، اطعام ده نفر مستمند،
526) سوره بقره / آیه 224؛ خدا را در معرض سوگندهای خود قرار ندهید!
527) سوره مائده / آیه 107؛ و ب خدا سوگند یاد می کنند که: گواهی ما، از گواهی آن دو، به حق نزدیک تر است! و ما نجاوزی نکردیم؛
528) مستدرک / ج 17 / ص 368؛ عوالی اللآلی، عن النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) أنه قال البینة علی المدعی و الیمین علی من أنکر.
529) سوره نحل / آیه 106؛ کسانی که بعد از ایمان کافر شوند - بجز آنها که تحت فشار واقع شده اند در حالی که قلبشان آرام و با ایمان است - آری، آنها که سینه خود را برای پذیرش کفر گشوده اند، غضب خدا بر آنهاست؛ و عذاب عظیمی در انتظارشان!
530) سوره نحل / آیه 110؛ اما پروردگار تو نسبت به کسانی که بعد از فریب خوردن، به ایمان بازگشتند و هجرت کرده اند؛ س 1س جهاد کردند و در راه خدا استقمت نمودند، پروردگارت، بعد از انجام این کارها، بخشیده و مهربان است و آنها را مشمول رحمت خود می سازد.
531) سوره حجر / آیه 87؛
532) سوره توبه / آیه 129؛
533) سوره قلم / آیه 4؛
534) سوره صافات / آیه 171 و 172؛ وعده قطعی ما برای بندگان فرستاده ما از پیش مسلم شده که آنان یاری شدگانند،
535) سوره روم / آیه 47؛ و یاری مؤمنان، همواره حقی است بر عهده ما!
536) سوره انعام / آیه 61؛ تا زمانی که یکی از شما را مرگ فرا رسد؛ در این موقع؛ فرستادگان ما جان او را می گیرند؛ و آنها در نگاهداری حساب عمر و اعمال بندگان، کوتاهی نمی کنند.
537) سوره سجده / آیه 11؛ بگو: فرشته مرگ که بر شما مأمور شده، روح شما را می گیرد؛
538) سوره نازعات / آیه 1 تا 6؛ سوگند به فرشتگانی که جان مجرمان را بشدت از بدنهایشان بر می کشند، و فرشتگانی که روح مؤمنان را با مدارا و نشاط جدا می سازند، و سوگند به فرشتگانی که در اجرای فرمان الهی با سرعت حرکت می کنند، و سپس بر یکدیگر سبقت می گیرند، و آنها که امور را تدبیر می کنند!
539) سوره بقره / آیه 97؛ چون فرشته ای که وحی را ب تو نازل می کند، جبرئیل است، و ما با جبرئیل دشمن هستیم، به تو ایمان نمی آوریم! بگو: کسی که دشمن جبرئیل باشد در حقیقت دشمن خداست چرا که او او به فرمان خدا، قرآن را بر قلب تو نازل کرده است؛
540) سوره اعراف / آیه 27؛ چه اینکه او و همکارانش شما را می بینند از جایی که شما آنها را نمی بینید؛ اما بدانید ما شیاطین را اولیای کسانی قرار دادیم که ایمان نمی آورند!
541) المیزان / ج 6 / از ص 208 تا ص 213؛
542) سوره نساء / آیه 166؛ ولی خداوند گواهی می دهد به آنچه بر تو نازل کرده؛ که از روی علمش نازل کرده است، و فرشتگان نیز گواهی می دهند؛ هر چند گواهی خدا کافی است.
543) سوره فرقان / آیه 21؛ و کسانی که امیدی به دیدار ما ندارد و رستاخیز را انکار می کنند گفتند: چرا فرشتگان بر ما نازل نشدند و یا پروردگارمان را با چشم خود نمی بینیم؟! آنها درباره خود تکبر ورزیدند و طغیان بزرگی کردند!
544) سوره فرقان / آیه 7 تا 9؛ و گفتند: چرا این پیامبر غذا می خورد و در بازارها راه می رود؟! (نه سنت فرشتگان را دارد و نه روش شاهان را!) چرا فرشته ای بر او نازل نشده که همراه وی مردم را انذار کند (و گواه صدق دعوی او باشد)؟! یا گنجی (از آسمان) برای او فرستاده شود، یا باغی داشته باشد که از (میوه) آن بخورد (و امرار معاش کند)؟! و ستمگران گفتند: شما تنها از مردی مجنون پیروی می کنید! ببین چگومه برای مثلها زدند و گمراه شدند، آن گونه که قدرت پیدا کردن راه را ندارند!
545) المیزان / ج 6 / از ص 226؛
546) سوره یونس / آیه 35؛ آیا کسی که هدایت به سوی حق می کند برای پیروی شایسته تر است، یا آن کسی کهخود هدایت نمی شود مگر هدایتش کنند؟
547) سوره بقره آیه 44؛ آیا مردم را به نیکی و ایمان به پیامبری که صفات او آشکارا در تورات آمده دعوت می کنید، اما خودتان را فراموش می نمایید؛
548) سوره هود / آیه 88؛ من هرگز نمی خواهم چیزی کهشما را از آن باز می دارم، خودم مرتکب شوم! من جز اصلاح - تا آنجا که توانایی دارم - نمی خواهم! و توفیق من، جز به خدا نیست! بر او توکل کردم؛ و به سوی او باز می گردم!
549) سوره محمد.آیه 30؛ آنها را از طرز سخنانشان بشناسی؛
550) سوره انعام / آیه 83؛ اینها دلایل ما بود که به ابراهیم در برابر قومش دادیم! درجات هر کس را بخواهیم و شایسته بدانیم، بالا می بریم؛ پروردگار تو حکیم و داناست.
551) سوره انعام / آیه 84؛ و اسحاق و یعقوب را به او ابراهیم بخشیدیم؛ و هر دو را هدایت کردیم؛ و نوح را نیز پیش از آن هدایت نمودیم؛ و از فرزندان او، داوود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسی و هارون را هدایت کردیم؛ این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم!
552) سوره انعام / آیه 85؛ و همچنین زکریا و یحیی و عیسی و الیاس را؛ همه از صالحان بودند.
553) سوره انعام / آیه 87؛ و از پپدران و فرزندان و برادران آنها افرادی را برتری دادیم و برگزیدیم و به راه راست، هدایت نمودیم.
554) سوره انعام / آیه 88؛ این، هدایت خداست؛ که هر کس از بندگان خود را بخواهد با آن راهنمایی می کند! و اگر آنها مشرک شوند، اعمال نیکی که انجام داده اند، نابود می گردد و نتیجه ای از آن نمی گیرند.
555) سوره انعام / آیه 89؛ آنها کسانی هستند که کتاب و حکم و نبوت به آنان دادیم؛ و اگر به فرض نسبت به آن کفر ورزند، آیین حق زمین نمی ماند؛ زیرا کسان دیگری را نگاهبان آن می سازیم که نسبت به آن، کافر نیستند.
556) سوره انعام / آیه 90؛ سوره انعام / آیه 90؛ آنها کسانی هستند که خداوند هدایتشان کرده؛ پس به هدایت آنان اقتدا کن!
557) سوره انبیا / آیه 73؛ و آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما، مردم را هدایت می کردند؛ و انجام کارهای نیک و برپا داشتن نماز و ادای زکات را به آنها وحی کردیم؛ و انجام کارهای نیک و برپا داشتن نماز و ادای زکات را به آنها وحی کردیم؛ و تنها ما را عبادت می کردند.
558) سوره نحل / آیه؛ سپس به تو وحی فرستادیم که از آیین ابراهیم - که ایمانی خالص داشت و از مشرکین نبود - پیروی کن!
559) سوره یونس / آیه 87؛ و به موسی و برادرش وحی کردیم که: بای قوم خود، خانه هایی در سرزمین مصر انتخاب کنید؛ و خانه هایتان را مقابل یکدیگر (و متمرکز) قرار دهید! و نماز را برپا دارید و به مؤمنان بشارت ده که سرانجام پیروز می شوند!.
560) المیزان / ج 6 / از ص 256 تا ص 261؛
561) سوره اعراف / آیه 23؛ گفتند: پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم! و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی، از ریانکاران خواهیم بود!
562) سوره طه / آیه 117 تا 119؛ مبادا - ابلیس - شما را از بهشت بیرون کند؛ که به زحمت و رنج خواهی افتاد! اما تو در بهشت راحت هستی! و مزیتش برای تو این است که در آن گرسنه و برهنه نخواهی شد؛ و در آن تشنه نمی شوی، و حرارت آفتاب آزارت نمی دهد!.
563) سوره اعراف / آیه 23؛
564) سوره هود / آیه 42 تا 47؛ و آن کشتی، آنها را از میان امواجی همچون کوه ها حرکت میداد؛ در این هنگام، نوح فرزندش را که در گوشه ای بود صدا زد: پسرم! همراه ما سوار شو، و با کافران مباش!
گفت: بزودی به کوهی پناه میبریم تا مرا از آب حفظ کند! نوح گفت: امروز هی نگهداری در برابر فرمان خدا نیست؛ مگر آن کس را که او رحم کند! در این هنگام، موج در میان آندو حایل شد؛ و او در زمره غرق شدگان قرار گرفت!
و گفته شد: ای زمین، آبت را فرو بر! و ای آسمان، خود داری کن! و آب فرو نشست و کار پایان یافت و کشتی بر دامنه کوه جودی، پهلو گرفت؛ و در این هنگام، گفته شد: دور باد قوم ستمگر از سعادت و نجات و رحمت خدا!
نوح به پروردگارش عرض کرد: پروردگارا! پسرم از خاندان من است؛ و وعده تو مورد نجات خاندانم حق است؛ و تو از همه حکم کنندگان برتری!
فرمود: ای نوح! او از اهل تو نیست! او عمل غیر صالحی است ( فرد ناشایسته ای است)! پس، آنچه را از آن آگاه نیستی، از من مخواه! من به تو اندرز می دهم تا از جاهلان نباشی
عرض کرد: پروردگارا! من به تو پناه می برم که از تو چیزی بخواهم که از آن آگاهی ندارم! و اگر مرا نبخشی، و بر من رحم نکنی، از زیانکاران خواهم بود!
به نوح گفته شد: ای نوح! با سلامت و برکاتی از ناحیه ما بر تو و بر تمام امتهایی که با تواند، فرو آی! و امتهای نیز هستند که ما آنها را از نعمتها بهره مند خواهیم ساخت، سپس عذاب دردناکی از سوی ما به آنها می رسد، چرا که این نعمتها را کفران می کنند!
565) سوره هود / آیه 40؛ به نوح گفتیم: از هر جفتی از حیوانات (از نر و ماده) یک زوج در آن (کشتی) حمل کن! همچنین خاندانت را (بر آن سوار کن)- مگر آنها که قبلا وعده هلاک آنان داده شده ( همسر و یکی از فرزندانت) و همچنین مؤمنان را!
566) سوره تحریم / آیه 10؛ خداوند برای کسانی که کافر شده اند به همسر نوح و همسر لوط مثل زده است،
567) سوره هود / آیه 36 و 37؛ به نوح وحی شد که: جز آنها که تاکنون ایمان آورده اند، دیگر هیچ کس از قوم تو ایمان نخواهد آورد! پس، از کارهایی که می کردند، غمگین مباش! و اکنون در حضور ما و طبق وحی ما، کشتی بساز! و درباره آنها که ستم کردند شفاعت مکن، که همه آنها غرق شدنی هستند!
568) سوره نوح / آیه 26؛ نوح گفت: پروردگارا! هیچ یک از کافران را بر روی زمین باقی مگذار!
569) سوره هود / آیه 45؛ پسرم از خاندان من است است؛ و وعده تو در مورد نجات خاندانم حق است؛
570) سوره هود / آیه 47؛ عرض کرد: پروردگارا! من به تو پناه می برم که از تو چیزی بخواهیم که از آن آگاهی ندارم! و اگر مرا نبخشی، و بر من رحم نکنی، از زیانکاران خواهم بود!
571) سوره اعراف / آیه 143؛ و هنگامی که موسی به میعادگاه ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت، عرض کرد: پروردگارا! خودت را به من نشان ده، تا تو به من نشان ده، تا تو را ببینم! گفت: هرگز مرا نخواهی دید!.
572) سوره نور / آیه 15 17؛ به خاطر بیاورید زمانی را که این شایعه را از زبان یکدیدگر می گرفتید، و با دهان خود سخنی می گفتید که به خداوند شما را اندرز می دهد که هرگز چنین کاری را تکرار نکنید اگر ایمان دارید! به آن یقین نداشتید؛ و آن را کوچک می پنداشتید در حالی که نزد خدا بزرگ است!
573) سوره نوح / آیه 28؛ پروردگارا! مرا، و پدر و مادر و تمام کسانی را که با ایمان وارد خانه شدند، و جمیع مردان و زنان با ایمان را بیامرز؛ و ظالمان را جز هلاکت میزا!
574) سوره نوح / آیه 26 و 27؛ نوح گفت: پروردگارا! هیچ یک از کافران را بر روی زمین باقی مگذار! چرا که اگر آنها را باقی بگذاری، بندگانت را گمراه می کنند و جز نسلی فاجر و کافر به وجود نمی آورند!.
575) سوره نوح / آیه 24؛
576) سوره نوح / آیه 28؛ پروردگارا! مرا، و پدر و مادرم و تمام کسانی را که با ایمان وارد خانه من شدند، و جمیع مردان و زنان با ایمان را بیامرزد؛ و ظالمان را جز هلاکت میفزا!.
577) سوره صافات / آیه 79؛ سلام بر نوح در میان جهانیان باد!
578) سوره شعراء / آیه 75 تا 87؛ گفتند: ما فقط نیاکان خود را یافتیم که چنین می کنند. گفت: آیا دیدید این چیزهایی را که پیوسته پرستش می کردید شما و پدران پیشین شما، همه آنها دشمن من هستند و من دشمن آنها، مگر پروردگار عالمیان! همان کسی مرا آفرید، و پیوسته راهنمائیم می کند، و کسی که مرا غذا می دهد و سیراب می نماید، و هنگامی که بیمار شوم مرا شفا می دهد، و کسی که مرا می میراند و سپس زنده می کند، و کسی که امید دارم گناهم را در روز جزا ببخشید! پروردگارا! به من علم و دانش ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن! و برای من در میان امتهای آینده، زبان صدق (و ذکر خیری) قرار ده! و مرا وارثان بهشت پر نعمت گردان! و پدرم ( عمویم) را بیامرز، که از گمراهان بود! و در آن روز که مردم برانگیخته می شوند، مرا شرمنده و رسوا مکن!
579) سوره انعام / آیه 78 و 79؛ ای مردم! همانا من از چیزی که شریک قرار می دهید برائت می جویم، همانا من روی خود را به سوی کسی کردم که آسمانها و زمین را آفریده؛
580) سوره مریم / آیه 47؛ ابراهیم گفت: سلام بر تو! من بزودی از پروردگارم برایت تقاضای عفو می کنم؛ چرا که او همواره نسبت به من مهربان بوده است!.
581) سوره حج / آیه 78؛
582) سوره زخرف / آیه 28؛
583) سوره بقره / آیه 130؛ ما او را در این جهان برگزیدیم؛ و او در جهان ئیگر، از صالحان است.
584) سوره صافات / آیه 109؛
585) سوره صافات / آیه 100؛ پروردگارا! به من از صالحان فرزندان صالح ببخش!
586) سوره بقره / آیه 126؛ و به یاد آورید هنگامی راکه ابراهیم عرض کرد: پروردگارا! این سرزمین را شهر امنی قرار ده! و اهل آن را - آنها که به خدا و روز بازپسین، ایمان آورده اند - از ثمرات (گوناگون)، روزی ده! (گفت:) ما عای تو را اجابت کردیم؛ و مؤمنان را از انواع برکات، بهره مند ساختیم؛ اما به آنها که کافر شدند، بهره کمی خواهیم داد؛ سپس آنها را به عذاب آتش می کشانیم؛ و چه بد سرانجامی دارند.
587) سوره قصص / آیه 57؛ آنها گفتند: آیا ما حرمی امنی در اختیار آنها قرار ندادیم که ثمرات هر چیزی از هر شهر و دیاری بسوی آن آورده می شود!؟ رزقی است از جانب ما؛
588) سوره عنکبوت / آیه 67؛ آیا ندیدند کهما حرم امنی برای آنها قرار دادیم در حالی که مردم را در اطراف آنان در بیرون این حرم می ربایند!؟
589) سوره بقره / آیه 126؛ اما به آنها که کافر شدند، بهده کمی خواهیم داد؛ سپس آنها را به عذاب آتش می کشانیم؛ و چه بد سرانجامی دارند
590) سوره ابراهیم / آیات 35 تا 41؛ به یاد آورید زمانی را که ابراهیم گفت: پروردگارا! این شهر مکه را شهر امنی قرار ده! و من و فرزندانم را از پرستش بتها دور نگاه دار!
پروردگارا! آنها بتها بسیاری از مردم را گمراه ساختند! هر کس از من پیروی کند از من است، و هر کس نافرمانی من کند، تو بخشنده و مهربانی!
پروردگارا! من بعضی از فرزندانم را در سرزمین بی آب و علفی، در کنار خانه ای که حرم توست، ساکن ساختیم تا نماز را بر پا دارند؛ تو دلهای گروهی از مرد را متوجه آنها ساز؛ و از ثمرات به آنها روزی ده؛ شاید آنان شکر تو را بجای آوردند!
پروردگارا! تو می دانی آنچه را ما پنهان و یا آشکار می کنیم؛ و چیزی در زمین و آسمان بر خدا پنهان نیست!
حمد خدای را که در پیری، اسماعیل و اسحاق را به من بخشید؛ مسلما پروردگار من، شنونده و اجابت کننده دعاست.
پروردگارا! من و پدر و مادرم و همه مؤمنان را، در آن روز که حساب برپا می شود بیامرز!.
591) سوره بقره / آیات 127 و 128؛ و نیز به یاد آورید هنگامی را که ابراهیم و اسماعیل، پایه های خانه کعبه را بالا می برند، و می گفتند: پروردگارا! از ما بپذیر، که تو شنوا و دانایی!
پروردگارا! ما را تسلیم فرمان خود ده! و از دودمان ما، امتی که تسلیم فرمانت باشند، به وجود آور! و طرز عبادتمان را به ما نشان ده و تو به ما را بپذیر، که تو توبه پذیر و مهربانی!
پروردگارا! در میان آنها پیامبری از خودشان برانگیز، تا آیات تو را بر آنان بخواند، و آنها را کتاب و حکمت بیاموزد، و پاکیزه کند؛ زیرا تو توانا و حکیمی و بر این کار، قادری!.
592) سوره صافات / آیه 101 و 102؛ ما او ابراهیم را به نوجوانی بردبار و صبور بشارت دادیم! هنگامی که با او به مقام سعی و کوشش رسید، گفت: پسرم! من در خواب دیدم که تو را ذبح می کنم، نظر تو چیست؟ گفت: هر چه دستوری داری اجرا کن، به خواست خدا مرا از صابران خواهی یافت!
593) سوره قلم / آیه 17؛ ما آنها را آزمودیم، همان گونه که صاحبان باغ را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند یاد کردند که میوه های باغ را صبحگاهان دور از چشم مستمندان بچینند.
594) سوره کهف / آیه 23؛ هرگز در مورد کاری نگو: من فردا آن را انجام می دهم.
595) سوره یوسف / آیات 84 تا 86؛ و از آنها روی بر گرداند و گفت: وا اسفا بر یوسف! و چشمان او از اندوه سفید شد، اما خشم خود را فرو می برد و هرگز کفران نمی کرد!.
596) سوره انعام / آیه 90؛ آنها کسانی هستند که خداوند هدایتشان کرده؛
597) سوره انعام / آیه 84؛ و اسحاق و یعقوب را به او ابراهیم بخشیدیم دو هر دو را هدایت کردیم؛
598) سوره ص / آیه 26؛ و از هوای نفس پیروی مکن که تو را از راه خدا منحرف سازد؛
599) سوره یوسف / آیه گفت: من غم و اندوهم راتنها به خدا می گویم و شکایت نزد او می برم!.
600) سوره یوسف / آیه 33؛ یوسف گفت: پروردگارا! زندان نزد من محبوبتر ست از آنچه اینها مرا بسوی آن می خوانند! و اگر مکر و نیرنگ آنها را از من باز نگردانی، بسوی آنان متمایل خواهم شد و از جاهلان خواهم بود!
601) سوره یوسف / آیه 40؛
602) سوره یوسف / آیه 35؛ سپس، بعد از آنکه نشانها را دیدند، بهتر آن دیدند که او را تا مدت زمانی زندانی کنند.
603) سوره یوسف / آیات 99 تا 101؛ و هنگامی که بر یوسف وارد شدند، او پدر و مادر خود را در آغوش گرفت، و گفت: همگی داخل مصر شوید، که انشاءالله در امن و امان خواهید بود! و پدر و مادر خود را بر تخت نشاند؛ و همگی به خاطر او به سجده افتادند؛ و گفت: پدر! این تعبیر خوابی است که قبلا دیدیم؛ پروردگارم آن را حق قرار داد! و او به من نیکی کرد هنگامی که مرا از زندان بیرون آورد، و شما را از آن بیابان (به اینجا) آورد بعد از آنکه شیطان،میان من و برادرانم فساد کرد.پروردگارم نسبت به آنچه می خواهد (و شایسته می داند،) صاحب لطف است؛ چرا که او دانا و حکیم است! پروردگارا! بخشی (عظیم) از حکومت به من بخشیدی، و مرا از علم تعبیر خوابها آگاه ساختی! ای آفریننده آسمانها و زمین! تو ولی و سرپرست من در دنیا و آخرت هستی، مرا مسلمان بمیران؛ و به صالحان ملحق فرما!.
604) سوره یوسف / آیه 40؛
605) سوره یوسف / و این گونه پروردگارت تو را بر می گزیند؛ و از تعبیر خوابها به تو می آموزد؛ به یقین، پروردگار تو دانا و حکیم است!
606) سوره یوسف / آیه 100؛ پروردگارم نسبت به آنچه می خواهد و شایسته می داند، صاحب لطف است؛ چرا که او دانا و حکیم است!
607) سوره یوسف / آیه 100؛ نزع الشیطان بینی و بین اخوتی.
608) سوره بقره / آیه 130؛
609) سوره بقره / آیه 131؛ در آن هنگام که پروردگارش به او گفت: اسلام بیاور! و در برابر حق، تسلیم باش! او فرمان پروردگار را، از جهان و دل پذیرفت؛ و گفت: در برابر پروردگار جهانیان، تسلیم شدم.
610) سوره بقره / آیه 132؛ و ابراهیم و یعقوب در واپسین لحظات عمر، فرزندان خود را به این آیین، وصیت کردند؛ و هر کدام به فرزندان خویش گفتند: فرزندان من! خداوند این آیین پاک را برای شما برگزیده است؛ و شما، جز به آیین اسلام تسلیم در برابر فرمان خدا از دنیا نروید!.
611) سوره شعراء / آیه 83؛ پروردگارا! به من علم و دانش ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن!
612) سوره نجم / آیه 42؛ و آیات از کتب پیشین انبیا به او نرسیده است که همه امور به پروردگارت منتهی می گردد؟!
613) سوره قصص / آیه 16؛ (سپس) عرض کرد: پروردگارا! من به خویشتن ستم کردم؛ مرا ببخش! خداوند او را بخشید، که از غفور و رحیم است!
614) سوره قصص.آیه 24؛ موسی برای (گوسفندان) آن دو آب کشید؛ سپس رو به سایه آورد و عرض کرد: پروردگارا! هر خیر و نیکی بر من فرستی، به آن نیازمندم!
615) سوره مزمل / آیه 20؛ و از خدا آمرزش بطلبید که خداوند آمرزنده و مهربان است!
616) سوره اعراف / آیه 23؛
617) المیزان / ج 6 / از ص 268 تا 2788؛
618) سوره قرقان / آیه 63؛ هنگامی که جاهلان آنها را مخطب سازند و سخنان نابخردانه گویند، به آنها سلام می گویند و با بی اعتنایی و بزرگواری می گذارند؛
619) سوره هود / آیه 27؛ اشراف کافر قومش در پاسخ او گفتند: ما تو را جز بشری همچون خودمان نمی بینیم! و کسانی را که از تو پیروی کرده اند، جز گروهی اراذل ساده لوح، مشاهده نمی کنیم؛ و رای شما فضیلتی نسبت به خود نمی بینیم؛ بلکه شما را دروغگو تصور می کنیم!))
620) سوره هود / آیه 54؛ ما درباره تو فقط می گوییم: بعضی از خدایان ما، به تو زیان رسانده و عقلت را ربوده اند! هود گفت: من خدا را به شهادت می طلبم، شما نیز گواه باشید که من بیزارم از آنچه شریک خدا قرار می دهید.
621) سوره مریم / آیه 46؛ گفت: ای ابراهیم! آیا تو از معبودهای من روی گردانی!؟ اگر (از این کار) دست برنداری، تو را سنگسار می کنم! و برای مدتی طولانی از من دور شو!
622) سوره اعراف / آیات 66 و 67؛ اشراف کافر قوم او گفتند: ما تو را در سفاهت (و نادانی و سبک مغزی) می بینیم، و ما مسلما تو را از دروغگویان می دانیم!
گرفت: ای قوم من! هیچ گونه سقاهتی در من نیست؛ ولی فریتاده ای از طرف پروردگار جهانیانم.
623) سوره شعراء / آیات 23 تا 28؛ فرعون گفت: پروردگار عالمیان چیست!؟
(موسی) گفت: پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، اگر اهل یقین هستید!.
(فرعون) به اطرافیانش گفت: آیا نمی شنوید این مرد چه می گوید!؟
(موسی) گفت: او پروردگار شما وپروردگار نیاکان شماست!
(فرعون) گفت: پیامبری که بسوی شما فرستاده شده مسلما دیوانه است!
(موسی) گفت: او پروردگار مشرق و مغرب و آنچه میان آن دو است می باشد، اگر شما عقل و اندیشه خود را به کار می گرفتید!.
624) سوره مریم / آیات 28 تا 31؛ (مریم) در حالی که او را در آغوش گرفته بود، نزد قومش آورد؛ گفتند: ای مریم! کار بسیار عجیب و بدی انجام دادی!
ای خواهر هارون! نه پدرت مرد بدی بود، و نه مادرت زن بد کاره ای
(مریم) به او اشاره کرد؛ گفتند: چگونه با کودکی که در گاهواره است سخن بگوییم!؟
ناگهان عیسی ربان به سخن گشود و گفت: من بنده خدایم؛ او کتاب (آسمانی) به من داده؛ و مرا پیامبر قرار داده است!
625) سوره طور / آیات 29 تا 31؛ پس تذکر ده، که به لطف پروردگارت تو کاهن و مجنون نیست! بلکه آنعا می گویند: او شاعری است که ما انتظار مرگش را می کشیم! بگو: انتظار بکشید که من هم با شما انتظار می کشم شما انتظار مرگ مرا، و من انتظار نابودی شما را با عذاب الهی!
626) سوره فرقان / آیه 8 و 9؛ یا گنجی (از آسمان) ربای او فرستاده، یا باغی داشته باشد که از (میوه) آن بخورد و امرار معاش کند!؟ و ستمگران گفتند: شما تنها از مردی مجنون پیروی می کنید! ببین چگونه برای تئ مثلها زدند و گمراه شدند، آن گونه که قدرت پیدا کردن راه را ندارند!
627) سوره طه / آیه 43 و 44؛ بسوی فرعون بروید؛ که طغیان کرده است! اما بنرمی با او سخن بگویید؛ شاید متذکر شود، یا از خدا بترسد!
628) سوره اسراء / آیه 28؛ و هر گاه از آنان مستمندان روی بتابی، و انتظار رحمت پوردگارت را داشته باشی تا گشایشی در کارت پدید آید و به آنها کمک کنی، با گفتار نرم آمیخته با لطف با آنها سخن بگو!
629) کافی / ج 1 / ص 23؛ قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): انا معاشر الانبیاء امرنا ان نکلم الناس علی قدر غقولهم.
630) سوره کهف / آیه 51؛ و من هیچ گاه گمراه کنندگان را دستیار خود قرار نمی دهم!
631) سوره اسراء / آیه 73 و 74؛ و اگر ما تو را ثابت قدم نمی ساختیم و در پرتو مقام عصمت مصون از انحراف نبودی، نزدیک بود به آنان تمایل کنی.اگر چنین می کردی، ما دو برابر مجازات (مشرکان) در زندگی دنیا، و دو برابر (مجازات) آنها را بعد از مرگ، به تو می چشاندیم؛ سپس در براب ما، یاوری برای خود نمی یافتی!
632) سوره احزاب / آیه 38 و 39؛ هیچ گونه منعی بر پیامبر در آنچه خدا بر او واجب کرده نیست؛ این سنت الهی در مورد کسانی که پیش از این بوده اند نیز جاری بوده؛ و فرمان خدا روی حساب و برنامه دقیقی است!
(پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش دهنده اعمال آنها) است!
633) سوره صافات / آیات 171 تا 173؛ وعده قطعی ما برای بندگان فرستاده ما از پیش مسلم شده که آنان یاری شدگانند، و لشگر ما پیروزند! از آنها کافران روی بگردان تا زمان معینی که فرمان جهاد فرا رسد! و وضع آنها را بنگر چه بی محتواست اما بزودی نتیجه اعمال خود را می بینند!
634) سوره غافر / آیه 51؛ ما به یقین پیامبران خود و کسانی را که ایمان آورده اند، در زندگی دنیا و در آخرت روزی که گواهان به پا می خیزد یاری می دهیم!
635) سوره هود / آیه 29؛ ولی شما را قوم جاهلی می بینم!
636) سوره هود / آیه 50. شما فقط تهمت میزنید و بت ها را شریک او می خوانید.
637) سوره اعراف / آیه 71؛ گفت: پلیدی و غضب پروردگارتان، شما را فرا گرفته است! آیا با من در مورد نامهایی مجادله می کنیم که شما و پدرانتان بعنوان معبود و خدا، بر بتها گذارده اید، در حالی که خداوند هیچ دلیلی درباره آن نازل نکرده است!؟ پس شما منتظر باشید من هم با شما انتظار می کشم! شما انتظار شکست من، و من انتظار عذاب الهی برای شنا!
638) سوره اعراف / آیه 81؛ شما گروه اسرافکار (و منحرفی) هستید!
639) سوره انبیاء / آیه 67؛ اف بر شما و رب آنچه جز خدا می پرستید! آیا اندیشه نمی کنید و عقل ندارید!؟.
640) سوره اسراء / آیه 102؛ (موسی) گفت: تو می دانی این آیات را جز پروردگار آسمانها و زمین - برای روشنی دلها - نفرستاده؛ و من گمان می کنم ای فرعون، تو (بزودی) هلاک خواهی شد!.
641) سوره اعراف / آیه 145؛ و برای او در الواح اندرزی از هر موضوعی نوشتم؛ و بیانی از هر چیز کردیم - پس آن را با جدیت بگیر! و به قوم خود بگو: به نیکوترین آنها عمل کنند!
642) سوره زمر / آیه 17 و 18؛ پس بندگان مرا بشارت ده! همان کسانی که سخنان را می شنوند و از نیکوترین آنها پیروی می کنند؛ آنان کسانی هستند که خدا هدایتشان کرده، و آنها خردمندانند.
643) سوره یونس / آیه 32؛ بعد از حق، چه چیزی جز گمراهی وجود دارد؟!
644) سوره حجرات / آیه 13؛ ای مردم! ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم و شما را تیره ها و قبیله ها قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید؛ اینها ملاک امتیاز نیستند، گرامی ترین شما نزد خداوند با تقواترین شماست؛ خداوند دانا و آگاه است!
645) المیزان / ج 6 /ص 263؛
646) سوره لقمان / آیه 14 و 15؛ و ما انسان درباره پدر و مادرش سفارش کردیم؛ مادرش او را با ناتوانی روی ناتوانی حمل کرد به هنگام بارداری هر روز رنج و ناراحتی تازه ای رامتحمل می شد، و دوران شیر خوارگی او در دو سال پایان می یابد؛ آری، به تو توصیه کردم که برای من و برای پدر و مادرت شکر بجا آور که بازگشت همه شما به سوی من است! و هر گاه آن دو، تلاش کنند که تو چیزی را همتای من قرار دهی، که از آن آگاهی نداری بلکه می دانی باطل است، از ایشان اطاعت مکن، ولی با آن دو، در دنیا به طرز شایسته ای رفتار کن؛ و از راه کسانی پیروی کن که تو به کنان به سوی من آمده اند؛
647) سوره اسراء / آیه 23 و 24؛ و پروردگارت فرمان داده: جز او را نپستید! و به پدر و مادر نیکی کنید! هر گاه یکی از آن دو، یا هر دوی آنها، نزد تو به سن پیری رسند، کمترین اهانتی به آنها رو مدار! و بر آنها فریاد مزن! و گفتار لطیف و سنجیده و بزرگوارانه به آنها بگو! و بالهای به آنها روا مدار! و ب آنها فریاد مزن! و گفتار لطیف و سنجیده و بزرگوارانه به آنها بگو!و بالهای تواضع خویش را از محبت و لطف، در برابر آنان فرود آر! و بگو: پروردگارا! همان گونه که آنها مرا در کوچکی تربیت کردند، مشمول رحمتشان قرار ده!
648) سوره نساء / آیه 32؛ مردان نصیبی از آنچه به دست می آوردند، و زنان نیز نصیبی؛ و نباید حقوق هیچ یک پایمال گردد.
649) سوره بقره / آیه 234؛ گناهی بر شما نیست که هر چه می خواهند، درباره خودشان به طور شایسته انجام دهند و با مرد دلخواه خود، ازدواج کنند.
650) سوره بقره / آیه 228؛ در صورتی که برراستی خواهان اصلاح باشند. و برای آنان، همانند وظایفی که بر دوش آنهاست، حقوق شایسته قرار داده شده؛
651) سوره آل عمران / آیه 195؛ و فرمود: من عمل هیچ عمل کننده ای از شما را، زن باشد یا مرد ضایع نخواهد کرد؛ شما همنوعید، و از جنس یکدیگر!
652) سوره بقره / آیه 286؛ انسان، هر کار نیکی را انجام دهد، برای خود انجام داده؛ و هر کار بدی کند، به زیان خود کرده است.
653) سوره انعام / آیه 164؛ هیچ کس، عمل بدی جز به زیان خودش، انجام نمی دهد؛ و هیچ گنهکاری دیگری را متحمل نمی شود؛
654) سوره حجرات / آیه 12؛ ای مردم؛ ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم و شما را تیره ها و قبیله ه قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید؛ اینها ملاک امتیاز نیست، گرامی ترین شما نزد خداوند با تقواترین شماست؛
655) سوره حجرات / آیه 9؛ و هر گاه دو گروه از مؤمنان با هم به نزاع و جنگ پردازند، آنها را آشتی دهید، و اگر یکی بازگشت و زمینه صلح فراهم شد، در میان آن دو به عدالت صلح برقرار سازید؛ و عدالت پیشه کنید که خداوند عدالت پیشگان را دوست می دارد. مؤمنان برادر یکدیگرند؛ پس دو برادر خود را صلح و آشتی دهید.
656) المیزان / ج 6 / از ص 341 تا 347؛
657) سوره یونس / آیه 26؛ کسانی که نیکی کرند، پاداش نیک
658) سوره یونس / آیه 27؛ اما کسانی که مرتکب گناهان شدند، جزای بدی بمقدار آن دارند؛
659) سوره شوری / آیه 40؛ کیفر بدی، مجازاتی است همانند آن؛
660) سوره نجم / آیه 31؛ تا بدکاران را به میفر کارهای بدشان برساند و نیکوکاران را در برابر اعمال نیکشان پاداش دهد!
661) سوره نجم / آیات 39 تا 41؛ و اینکه برای انسان بهره ای جز سعی و کوشش او نیست، و اینکه تلاش او بزودی دیده می شود، سپس به او جزای کافی داده خواهد شد!
662) سوره بقره / آیه 178؛ و حکم قصاص در مورد کشتگان، بر شما نوشته شده است: آزاد در برابر آزاد، و برده در برابر برده، و زن در برابر زن،
663) سوره بقره / آیه 194؛ ماه حرام، در بابر ماه حرام! اگر دشمنان، احترام آن را شکستند، و در آن با شما جنگیدند، شما نیز حق دارید مقابله به مثل کنید. و تمام حرامها، (قابل) قصاص است. و به طور کلی هر کس به شما تجاوز کرد، همانند آن بر او تعدی کنید! و از خدا بپرهیزید و زیاده روی ننمایید!.
664) سوره مائده / آیه 118؛ با این حال، اگر آنها را مجازات کنی، بندگان تواند.
665) سوره یوسف / آیه 74؛
666) سوره یوسف / آیه 75؛
667) سوره یوسف / آیه 76؛ یوسف بعد از آنکه این التزام را از آنان گرفت دستور داد اول از سایر برادران بازرسی به عمل آورند، در باریان نیز چنین کرده و سرانجام جام را از باز و بنه برادر یوسف بیرون آوردند . آری، این نقشه را ما به یوسف یاد دادیم.
668) سوره یوسف / آیه 78؛
669) سوره یوسف / آیه 79؛
670) سوره یس / آیه 60 و 61؛
671) سوره جاثیه / آیه 23؛
672)
673) سوره مدثر / آیه 18 و 19؛
674) سوره فتح / آیه 1 و 2؛ ما برای تو پیروزی آشکاری فراهم ساختیم! تا خداوند گناهان گذشته و آینده را که به تو نسبت می دادند ببخشد.
675) المیزان / ج 6 / از ص 358 تا 374؛
676) سوره نحل / آیه 96؛ آنچه نزد شماست فانی می شود؛ اما آنچه نزد خداست باقی است؛
677) سوره یونس / آیه 49؛ هنگامی که اجل آنها فرا رسد، و فرمان مجازات یا مرگشان صادر شود، نه ساعتی تأخیر می کنند، و نه پیشی می گیرند!
678) سوره رعد / آیه 39؛ خداوند هر چه را بخواهد محو و هر چه را بخواهد اثبات می کند؛ و ام الکتاب لوح محفوظ نزد اوست!
679) سوره انعام / آیه 2؛ فرمان اجل و مرگ را بر همه کس مسلط کرد اجلی که به به قلم ازلی معین و معلوم است.
680) المیزان / ج 7 / ص 9؛
681) سوره آل عمران / آیه 30؛ روزی که هر کس، آنچه را از کار نیک انجام داده، حاضر می بیند؛ و آرزو می کند میان او، و آنچه از اعمال بد انجام داده، فاصله زمانی زیادی باشد. خداوند را از نافرمانی خودش، بر حذر می دارد؛ و در عین حال، خدا نسبت به همه بندگان، مهربان است.
682) سوره مجادله / آیه 18؛ به خاطر بیاورید روزی را که خداوند همه آنها را بر می انگیزد، آنها برای خدا نیز سوگند دروغ یاد می کنند همان گونه که امروز برای شما یاد می کنند؛ و گمان می کنند کاری می توانند انجام دهند؛ بدانید آنها دروغگویانند!
683) سوره نساء / آیه 42؛ در آن روز، آنها که کفار شدند و با پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بمخالفت برخاستند، آرزو می کنند که ای کاش خاک بودند، و خاک آنها با زمینهای اطراف یکسان می شد و به کلی محو و فراموش می شدند. در آن روز با آن همه گواهان، سخنی را نمی توانند از خدای پنهان کنند.
684) سوره ص / 64؛ این یک واقعیت است گفتگوهای خصمانه دوزخیان!
685) سوره واقعه / آیه 25 و 26؛ در آن باغهای بهشتی نه لغو و بیهوده ای می شنوند نه سخنان گناه آلود؛
686) المیزان / ج 7 ص 51؛