فهرست کتاب


چهل حدیث سیره کاظمی

محمود احمدیان

13: گذشت و بخشش امام علیه السلام:

یحیی بن الحسن قال:
کان موسی بن جعفر علیه السلام اذا بلغه عن الرجل ما یکره، بعث الیه بصرة دنانیر، فکانت صراره ما بین الثلاثمائة الی المأتین دینار، فکانت صرار موسی مثلاً.
یحیی پسر حسن می گوید:
وقتی از مردی به امام موسی بن جعفر علیه السلام ناراحتی می رسید، کیسه ای پر از دینار برای او می فرستاد، که در آن کیسه دویست تا سیصد دینار بود.
کیسه های امام هفتم علیه السلام زبانزد مردم بود.
مقائل الطالبیین: 499

14: همراهی با مردم در زندگی

عن معتب قال:
کان أبوالحسن علیه السلام: یأمرنا اذا أدرکت الثمرة أن نخرجها فنبیعها، و نشتری مع المسلمین یوماً بیوم.
معتب می گوید:
امام هفتم علیه السلام هنگام رسیدن میوه ها به ما دستور می داد که آنها را چیده و برای فروش به بازار مسلمانان ببریم، و همراه دیگر مسلمانان روزانه خرید کنیم (و از انبار کردن آنها پرهیز کنیم.)
کافی: 5: 166

15: مشورت با زیردستان

عن الحسن بن الجهم قال:
کنا عند الرضا علیه السلام: فذکرنا أباه، فقال:
کان عقله لا توازی به العقول و ربما شاور الأسود من سودانه، فقیل له: تشاور مثل هذا؟ فقال: ان الله تبارک و تعالی ربما فتح علی لسانه، قال: فکانوا ربما أشاروا علیه بالشی ء فیعمل به فی الضیعة و البستان.
از حسن بن جهم روایت شده که گفت:
ما در خدمت امام رضا علیه السلام بودیم، که از پدرش یاد کردیم، امام فرمود: عقل هیچ عاقلی با او برابری نمی کرد، (ولی با این همه) گاهی از اوقات با یکی از سیاهان خدمتکار خود مشورت می نمود، وقتی به او اعتراض می شد، می فرمود: چه بسا خداوند متعال مشکلی را با زبان او آسان می کند و گره آن را می گشاید. سپس امام علیه السلام فرمود: بسیار دیده می شد که آنان چیزی را در امور زمین و باغ و بستان به او می گفتند و امام به گفته آنان عمل می کرد.
مکارم اخلاق: 335