چهل حدیث، سیره حسینی

نویسنده : سید حسین سجادی تیلی

شناخت اجمالی امام

حضرت امام حسین بن علی علیه السلام در روز سوم شعبان سال پنجم هجرت متولد شد و در روز عاشورای سال 61 هجری به شهادت رسید، پدر آن حضرت امام علی علیه السلام و مادرش حضرت فاطمه علیه السلام و جد بزرگوارش پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می باشد.
آن حضرت 6 سال (5 تا 11 هجری) در زمان پیامبر صلی الله علیه و آله و 29 سال (11 تا 40 هجری) زمان حضرت امام علی علیه السلام و 10 سال (40 تا 50 هجری) زمان امامت امام حسن علیه السلام زندگی کرده و خود نیز به مدت 11 سال (50 تا 61 هجری) عهده دار امامت بوده است.
از مهمترین وقایع زندگانی آن حضرت، قیام بر ضد حکومت یزید بخاطر حفظ اسلام و دین پیامبر بوده که خود و فرزندان و یارانش مظلومانه در صحرای کربلا به شهادت رسیدند و خونشان موجب تداوم اسلام گردید.

مقدمه

امام سجاد علیه السلام فرمود:
الا و ان ابغض الناس الی الله من یقتدی بسنة امام و لا یقتدی بأعماله.(1)
هشدار که منفورترین مردم نزد پروردگار، کسی است که شیوه امامی را پیروی کند ولی از سیره عملی او پیروی ننماید.
برای چگونه بودن نیاز به الگو داریم و نقش الگو در تربیت چنان چنان روشن است که نیازی به بیان و توضیح نیست.
آنچه در این الگوگیری و اسوه یابی و تأسی به اخلاق اولیاء کارساز است، آشنایی با جزئیات صفات و رفتار آن حضرات است، نه کلیات. خوشبختانه در کتب حدیث و سیره، نمونه های رفتاری پیامبر و امامان بصورت ریز و جزئی آمده است که آشنایی با آنها بسیار سودمند است و گامی جهت خودسازی و تعالی بخشیدن به جامعه است
انسان در دید ژرف نگر، اسلام، بیابانگردی سرگردان و گمگشته ای در تاریکزار زندگی نیست. او کشتی شکسته ای شور بخت و ناامید و و اسیر موجهای بیم زا و هراس آفرین نمی باشد.
بلکه موجودی مسؤول است که با مقصد و مقصودی مشخص، با زاد و توشه ای کامل و راهنمایانی درونی و برونی به سفری پرداخته که از صحرای عدم آغاز می شود و تا بار یافتن به لقاء الهی ادامه دارد.
تمامی نیروهای خلقت، انسان را در این سفر صادقانه یاری می کنند و خدا با لطف بیکران خویش به هدایت او از راههای گوناگون پرداخته است و بهترین جایگاه جاودانه را در سرای آخرت برای او مهیا کرده است.
انسان برای به دست آوردن نیک بختی خویش و سعادتمندی جامعه و رضایت خداوند باید در طول این سفر چگونه زیستن را بیاموزد و این آموزه ها را در زندگی خویش بکار گمارد.
اسلام عزیز برای پاسخ گویی بدین سؤال بسیار اساسی دو شیوه را دنبال نموده است:
الف: بیان احکام و دستورهای زندگی از آغاز تا فرجام
ب: ارائه الگوهای تربیتی و نمونه های عینی کمال بر اساس همین شیوه دوم در قرآن مجید بارها از پیامبران و دیگر انسانهای والا سخن به میان آمده است، و از جنبه های الگویی آنان ستایش شده تا دیگران نیز به آنان تأسی بجویند.
در مکتب حیاتبخش تشیع (اسلام راستین) معرفی این الگوهای الهی گسترده تر است و پیشوایان معصوم که بهترین اسوه ها و الگوهای زندگی هستند فرا روی چشمان باز و دلهای آگاه قرار دارند تا آنانکه مسئولیت الهی و رسالت انسانی خویش را درک کرده اند و تصمیم برای رسیدن به چکادهای فرازمند فضیلت و کمال دارند با درس گرفتن از آنان زیستنی شرافتمندانه که سعادت دنیا و آخرت را تأمین می کند در پیش گیرند.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و امامان معصوم علیه السلام، اسوه بشریت اند و تبعیت عملی از آنان رهنمون کمال جویان است.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود:
ادبنی ربی فاحسن تأدیبی،(2) خداوند مرا تأدیب کرده و ادبم را نیکو ساخته است.
ویژگی سیره معصومین در این است که مورد پسند و قبول پروردگار است و با اطمینان می توان از آن پیروی کرد.
اکنون به عنوان نمونه ای از دریای مواج و گرانقدر روایات، چهل حدیث از سیره هر یک از معصومین علیه السلام به پیشگاه امت اسلامی عرضه می شود. امید که همه ما را چراغ راه و ره توشه سفری باشد برای رسیدن به سعادت دنیا و نیک بختی آخرت.
در این چهل حدیث، با گوشه ای از اخلاقیات و سیره سازنده و الهام بخش سومین امام و پیشوای شیعیان، حضرت امام حسین علیه السلام آشنا می شویم. به این امید که آشنایی با سیره حسینی، امت ما بویژه جوانان جامعه را با گوهر تقوا و سرمایه های کمال و معرفت و اخلاق اسلامی مأنوس سازد و راه پیروی از آن اسوه فضایل) را هموارتر کند.

فصل اول: ادب امام علیه السلام