جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1985 - دعا بعد از کلمات فرج

عن ابن ابی عقیل
و بلغنی ان الصادق - علیه السلام - کان یأمر شیعته ان یقنتوا بهذا بعد کلمات الفرج، قال ابن الجنید: وادناه رب اغفر و ارحم و تجاوز عما تعلم قال: والذین استحب فیه ما یکون حمد الله و ثناء علیه ولصلاة علی رسول الله - صلی الله علیه و آله - و الائمة صلوات الله علیهم اجمعین - و ان یتخیر لنفسه من الدعاء و للمسلمین ما هو مباح له؛
از ابن ابی عقیل روایت شده است که گفت: به من خبر رسید که امام صادق (ع) دستور می داد به شیعیان که پس از کلمات فرج این دعا را بخوانند رب اغفر و ارحم و تجاوز عما تعلم؛ و مستحب است که حمد خدا و درود بر پیامبر و ائمه در دعای قنوت باشد و برای خود و مسلمانان دعای خیر بکند.
(بحارالانوار، ج 85، ص 207)

1986 - دعای امیرالمؤمنین (ع)

فی الحدیث:
ما علمه امیرالمؤمنین - علیه السلام - اهل القنوت ان یقولوا: اللهم لک اخلصت القلوب و الیک شخصت الابصار؛
آنچه امیرالمؤمنین علی (ع) به قنوت کنندگان آموخت که در دعا بگویند: بارالها! دل برای تو خالص می گردد و دیدگان انتظار به سوی تو دوخته است.
(سفینةالبحار، ج 2، ص 450)

1987 - دعای طلب مغفرت و عافیت

مرحوم ملا محسن فیض کاشانی - علیه الرحمة - دعای مذکور قبل را به صورت کامل تر چنین آورده و ترجمه کرده است:
لا اله الا الله الحلیم و الکریم، لا اله الا الله العلی العظیم، سبحان الله رب السموات السبع، و رب الارضین السبع و ما فیهن و ما بینهن و ما تحتهن و، رب العرض العظیم، و الحمد لله رب العالمین، اللهم اغفرلنا و ارحمنا و عافنا و اعف عنا فی الدنیا و الاخرة انک علی کل شی ء قدیر؛
نیست معبودی بجز مبعود بحق سزاوار پرستش، مستجمع کمالات که بردبار و بخشنده است، نیست معبودی جز خدای یکتا و جامع همه صفات و کمال که بلند مرتبه و بزرگ است پاک و مقدس است خدا که پروردگار آسمانهای هفت گانه است و پروردگار زمینهای هفتگانه است و پروردگار آنچه در آسمانها و زمینها است و آنچه که در میان آنها است و پروردگار عرش بزرگی است که عبارت از علم حق سبحانه و تعالی است به جمیع مخلوقات، یا جرمی که محیط است به تمامی اجساد و همه ستایشها و آفرینها مر خدایی را است که آفریننده جهانیان است بار خدایا! ما را بیامرز و بر ما رحم کن و ما را از آفتها نگاه دار و از بدیهای ما درگذر در این جهان (دنیا) و در آن جهان (آخرت) به درستی که تو بر همه چیز توانایی.
(ترجمه الصلوة، ص 51)